2 Chronicles 33

Polish 2018

← Chapter 32 Jump to: Chapter 34 →

1Manasses miał dwanaście lat, kiedy został królem, a panował w Jerozolimie pięćdziesiąt pięć lat.

2Czynił on to, co złe w oczach PANA, obrzydliwym sposobem narodów, które PAN wypędził przed Izraelitami.

3Na nowo pobudował świątynki, które poburzył jego ojciec Hiskiasz, budował baalom ołtarze, stawiał aszery, bił tam pokłony i oddawał im cześć.

4Ponadto pobudował ołtarze w świątyni PANA, o której PAN powiedział: W Jerozolimie złożę moje imię na wieki.

5Tymczasem Manasses wzniósł tam, na obu dziedzińcach świątyni PANA, ołtarze dla całego zastępu nieba!

6On też w dolinie Ben-Hinom przeprowadził przez ogień swoich synów, czarował, wróżył, uprawiał magię, wspierał tych, którzy radzili się przodków albo duchów osób już zmarłych, i mnożył czyny złe w oczach PANA, drażniąc Go w ten sposób.

7Umieścił także podobiznę bóstwa w tej świątyni, o której PAN oznajmił Dawidowi i jego synowi Salomonowi: W tym domu i w Jerozolimie, w miejscach, które wybrałem spośród wszystkich plemion Izraela, złożę moje imię na wieki

8i nie dopuszczę, aby stopa Izraela ustąpiła z ziemi, którą dałem ich ojcom — jeśli tylko dopilnują, by postępować zgodnie ze wszystkim, co im przykazałem, zgodnie z całym Prawem, ustawami i rozstrzygnięciami, które nadał im Mojżesz.

9Lecz Manasses zwiódł mieszkańców Judy i Jerozolimy, tak że postępowali gorzej niż narody, które PAN przed nimi wytępił.

10PAN przemawiał do Manassesa i do swojego ludu, lecz oni nie zwracali na to uwagi.

11Wówczas PAN sprowadził na nich dowódców wojsk króla Asyrii. Ci schwytali Manassesa hakami, skuli dwoma brązowymi łańcuchami i kazali mu iść do Babilonu.

12Kiedy Manasses znalazł się w niedoli, zwrócił się w błaganiach do PANA, swojego Boga, okazał głęboką skruchę przed Bogiem swoich ojców

13i modlił się do Niego. I Bóg dał mu się uprosić, wysłuchał jego błagań i pozwolił mu wrócić do Jerozolimy, do swojego królestwa. Wtedy Manasses przekonał się, że tylko PAN jest Bogiem.

14Po powrocie Manasses zbudował zewnętrzny mur Miasta Dawida na zachód od Gichonu, w dolinie, aż po wejście do Bramy Rybnej. Murem tym, który bardzo podwyższył, otoczył Ofel. Ustanowił też dowódców wojskowych we wszystkich warownych miastach Judy.

15Następnie Manasses usunął obcych bogów oraz posąg ze świątyni PANA. Usunął też wszystkie ołtarze, które pobudował na górze świątynnej i w Jerozolimie — wyrzucił je poza miasto.

16Odbudował natomiast ołtarz PANA, złożył na nim krwawe ofiary pokoju oraz ofiary dziękczynne i polecił Judejczykom służyć PANU, Bogu Izraela.

17Jednak lud nadal składał krwawe ofiary w świątynkach — ale tylko PANU, swojemu Bogu.

18Pozostałe sprawy Manassesa, jego modlitwa do Boga, a także słowa jasnowidzów, którzy przemawiali do niego w imieniu PANA, Boga Izraela, zostały opisane w Dziejach Królów Izraela.

19Jego modlitwa natomiast i to, jak Bóg dał mu się uprosić, cały jego grzech oraz wiarołomstwo, miejsca, na których pobudował świątynki, poustawiał aszery i posążki przed swoim ukorzeniem się, zostały opisane w Dziejach Chozaja.

20Gdy Manasses spoczął ze swoimi przodkami, pochowano go w jego domu, a władzę królewską po nim objął jego syn Amon.

21Amon miał dwadzieścia dwa lata, kiedy został królem, a panował w Jerozolimie dwa lata.

22Czynił on to, co złe w oczach PANA, podobnie jak jego ojciec Manasses. Wszystkim bóstwom, które porobił jego ojciec Manasses, Amon składał krwawe ofiary i oddawał im cześć.

23Nie ukorzył się przed PANEM, tak jak to uczynił jego ojciec Manasses. Przeciwnie, Amon nawet pomnożył swoje przewinienia.

24Jego słudzy sprzysięgli się przeciwko niemu i zabili go w jego własnym domu.

25Lud ziemi jednak wybił wszystkich sprzysiężonych przeciwko królowi Amonowi i królem po nim obwołał jego syna Jozjasza.

← Chapter 32 Jump to: Chapter 34 →