Proverbs 25

Polish NBG

← Chapter 24 Jump to: Chapter 26 →

1Oto również przysłowia Salomona, które spisali mężowie Chiskjasza, judzkiego króla.

2Chwałą Boga jest rzecz zataić, lecz chwałą króla rzecz zbadać.

3Niebo wzwyż – ziemia w głąb, i serce królów niezbadane.

4Niech wydzielą się żużle ze srebra, a złotnikowi uda się naczynie.

5Niech usuną niegodziwych sprzed oblicza króla, a jego tron utrwali się sprawiedliwością.

6Nie pysznij się wobec króla i nie stawaj na miejscu wielkich.

7Bowiem lepiej, aby ci powiedziano: Posuń się wyżej! Niż by cię poniżono przed znakomitym dlatego, że się podniosły twoje oczy.

8Nie występuj skwapliwie w sporze; bo co poczniesz, gdy cię zawstydzi twój przeciwnik?

9Prowadź twój spór z bliźnim, lecz cudzej tajemnicy nie zdradzaj;

10aby cię nie lżył ten, co to usłyszy i twoja niesława nigdy by nie ustała.

11Jak złote jabłuszka na wycyzelowanych, srebrnych naczyniach – tak słowo wypowiedziane stosownie do swoich właściwych okoliczności.

12Jak złoty kolczyk z błyszczącym klejnotem – tak mądry mówca wobec uważnego ucha.

13Jak śnieżny chłód w porze żniwa – tak posłaniec wierny swoim mocodawcom; orzeźwia on duszę swego pana.

14Jak chmury, wiatr i brak deszczu tak człowiek, który się chełpi zwodniczym darem.

15Książę daje się ugiąć cierpliwością; a łagodny język kruszy kości.

16Jeśli znalazłeś miód – spożywaj go pod dostatkiem, lecz abyś się nim nie przejadł i znowu go nie zwrócił.

17W domu twojego przyjaciela rzadziej stawiaj nogę, aby się tobą nie przesycił i cię nie znienawidził.

18Młotem, mieczem i ostrą strzałą – takim jest człowiek, co składa fałszywe świadectwo przeciw bliźniemu.

19Spróchniałym zębem i chwiejną nogą – takim jest poleganie na zdrajcy w dzień niedoli.

20Ten, kto wyśpiewuje pieśni znękanemu sercu jest jak zdejmujący szaty w chłodnym dniu i lejący ocet na ług.

21Jeśli twój nieprzyjaciel łaknie – nakarm go chlebem; jeśli pragnie – napój go wodą.

22Wtedy zgarniasz płonące głownie na jego głowę; zaś tobie zapłaci WIEKUISTY.

23Wiatr północny sprowadza deszcz, a zasępione twarze – uszczypliwe mowy.

24Lepiej mieszkać na okapie dachu, niż ze swarliwą kobietą we wspólnym domu.

25Zimną wodą dla spragnionej duszy jest pomyślna wieść z dalekiej ziemi.

26Jak mętne źródło i zepsuta krynica – tak sprawiedliwy, który się ugina wobec niegodziwego.

27Niezdrowe jest zbytnie objadanie się miodem, a zbyt natężone poszukiwanie sławy – niesławą.

28Człowiek nie mający hamulca dla swego ducha jest jak otwarte miasto, pozbawione już muru.

← Chapter 24 Jump to: Chapter 26 →