bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Polish
/
Polish SNPD4 (Biblia, to jest Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza)
/
1 Samuel 18
1 Samuel 18
Polish SNPD4 (Biblia, to jest Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza)
← Chapter 17
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 19 →
1
A gdy skończył rozmawiać z Saulem, dusza Jonatana przylgnęła do duszy Dawida i pokochał go Jonatan jak własną duszę.
2
Saul zaś zabrał go tego dnia i nie dał mu już wrócić do domu swego ojca.
3
Jonatan natomiast zawarł z Dawidem przymierze, ponieważ pokochał go jak własną duszę.
4
Jonatan zdjął płaszcz, który miał na sobie, i dał go Dawidowi, oraz swoją tunikę – aż do swego miecza i łuku, i pasa.
5
A [ilekroć] Dawid wyruszał, dokądkolwiek posyłał go Saul, radził sobie mądrze, tak że Saul ustanowił go [dowódcą] nad wojownikami. Lud uznał to w swych oczach za dobre. Również słudzy Saula uznali to w swych oczach [za dobre].
6
Kiedy zaś oni nadciągali, w czasie powrotu Dawida po pokonaniu Filistyna, kobiety ze wszystkich miast Izraela wychodziły na spotkanie króla Saula ze śpiewem i tańcami, przy wtórze tamburyn, z radością i z cymbałkami.
7
Kobiety, w zabawie, śpiewały przy tym sobie: Pobił Saul gromady, a Dawid – miriady.
8
Gniewało to Saula bardzo. Uważał te słowa za niewłaściwe w swoich oczach, bo powiedział: Dały Dawidowi miriady, a mnie dały gromady. Brakuje mu już tylko królewskiej [władzy]!
9
Od tego dnia i przez dalsze Saul zaczął być podejrzliwy w stosunku do Dawida.
10
Już następnego dnia spoczął na Saulu duch Boży zły, tak że prorokował u siebie w domu. Dawid – jak zawsze – grał tego dnia [na strunach] swoją ręką, a Saul miał w ręku włócznię.
11
Wtem Saul rzucił włócznią i powiedział: Przygwożdżę Dawida do ściany! Lecz Dawid – dwukrotnie – przed nim uskoczył.
12
I Saul zaczął bać się Dawida, ponieważ JHWH był z nim, a od Saula odstąpił.
13
Potem Saul usunął go od siebie, a ustanowił go księciem oddziału, tak że [w różnych sprawach] wychodził i przychodził na czele tych ludzi.
14
Na każdej zaś swojej drodze Dawid radził sobie mądrze i JHWH był z nim.
15
A gdy Saul widział, że radzi on sobie bardzo mądrze, drżał przed nim.
16
Cały zaś Izrael i Juda kochali Dawida, gdyż to on wychodził i przychodził [przy różnych zadaniach] na ich czele.
17
I powiedział Saul do Dawida: Oto moja starsza córka Merab, dam ci ją za żonę, tylko bądź mi waleczny i prowadź wojny JHWH. Bo Saul mówił [sobie]: Niech moja ręka nie będzie przeciw niemu, niech będzie przeciw niemu ręka Filistynów.
18
Dawid jednak odpowiedział Saulowi: Kim ja jestem i czym jest mój ród – rodzina mojego ojca w Izraelu – że miałbym zostać zięciem króla?!
19
A gdy przyszedł czas, by dać Merab, córkę Saula, Dawidowi, dano ją za żonę Adrielowi Mecholatycie.
20
Dawida natomiast pokochała córka Saula Michal. Gdy doniesiono o tym Saulowi, uznał to za korzystne w swoich oczach.
21
Bo Saul powiedział [sobie]: Dam mu ją i niech stanie się dla niego sidłem, i niech ręka Filistynów będzie przeciw niemu. Potem Saul powiedział do Dawida: Dziś po raz drugi [mówię, że] możesz zostać moim zięciem.
22
Saul przy tym rozkazał swoim sługom: Porozmawiajcie z Dawidem poufnie. Powiedzcie: Oto podobasz się królowi i kochają cię wszyscy jego słudzy, możesz więc teraz zostać zięciem króla.
23
I słudzy Saula powtórzyli te słowa w obecności Dawida. Ale Dawid powiedział: Czy zostać zięciem króla to w waszych oczach drobnostka? Ja przecież jestem człowiekiem ubogim i nieznacznym.
24
I donieśli to słudzy Saula swemu [panu]. Powiedzieli: Dawid wyraził się w takich, jak te, słowach.
25
A Saul powiedział: Tak powiedzcie Dawidowi: Nie wiano byłoby dla króla przyjemnością, ale sto filistyńskich napletków, aby zemścić się na wrogach króla. Saul bowiem dążył do tego, aby Dawid wpadł w ręce Filistynów.
26
A gdy jego słudzy donieśli Dawidowi te słowa, Dawid uznał zostanie zięciem króla za rzecz słuszną w swoich oczach i zanim wypełniły się dni,
27
Dawid powstał i poszedł, on oraz jego ludzie, i pobił u Filistynów dwustu mężczyzn, po czym Dawid sprowadził ich napletki i [przekazał] w pełnej [liczbie] królowi, by móc zostać zięciem króla. I Saul dał mu Michal, swoją córkę, za żonę.
28
A gdy Saul zobaczył i przekonał się, że JHWH jest z Dawidem, a Michal, córka Saula, pokochała go,
29
Saul tym bardziej obawiał się Dawida – i stał się Saul wrogiem Dawida na resztę dni.
30
A książęta filistyńscy wychodzili [do walk]. Lecz ilekroć wychodzili, Dawid radził sobie lepiej niż wszyscy inni słudzy Saula, tak że jego imię nabierało wielkiego znaczenia.
← Chapter 17
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 19 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31