Exodus 2

Polish SNPD4 (Biblia, to jest Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza)

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →

1A pewien człowiek z domu Lewiego poszedł i pojął [za żonę] córkę z domu Lewiego.

2I poczęła ta kobieta, i urodziła syna. Widząc zaś, że jest piękny, ukrywała go przez trzy miesiące.

3A gdy nie mogła go już ukrywać, wzięła dla niego kosz z trzciny, powlokła go smołą i żywicą i umieściła w nim dziecko – i umieściła [je] w sitowiu na brzegu Nilu.

4Jego siostra zaś ustawiła się z daleka, aby wiedzieć, co się z nim stanie.

5Wtedy zeszła córka faraona, aby wykąpać się w Nilu, a jej dziewczęta przechadzały się nad brzegiem Nilu. Wtedy zobaczyła koszyk pośród sitowia i posłała swoją niewolnicę, aby go zabrała.

6A gdy otworzyła i zobaczyła go – dziecko – oto był to chłopiec, który płakał. I zlitowała się nad nim. Powiedziała: To jedno z dzieci hebrajskich.

7Wtedy jego siostra powiedziała do córki faraona: Czy mam pójść i zawołać ci jakąś kobietę, mamkę, spośród Hebrajek, by karmiła ci to dziecko?

8I odpowiedziała jej córka faraona: Idź! Młoda dziewczyna poszła i zawołała matkę dziecka.

9Wówczas córka faraona powiedziała jej: Zabierz to dziecko i wykarm mi je, a ja dam ci twoją zapłatę. Wzięła więc kobieta dziecko i wykarmiła je.

10A gdy dziecko podrosło, przyprowadziła je do córki faraona – i był jej za syna. I nadała mu imię Mojżesz, bo powiedziała: Z wody go wyciągnęłam.

11I stało się w tych dniach, kiedy Mojżesz już dorósł, że wyszedł do swoich braci i przyglądał się ich przymusowym robotom. Wtedy zobaczył pewnego Egipcjanina, który bił Hebrajczyka, jednego z jego braci.

12Rozejrzał się więc dookoła, zobaczył, że nikogo nie ma, powalił Egipcjanina – i zagrzebał go w piasku.

13Wyszedł też następnego dnia, a oto dwaj mężczyźni, Hebrajczycy, szarpali się [ze sobą]. Wtedy powiedział do winnego: Dlaczego bijesz swego bliźniego?

14A [ten] odpowiedział: Kto cię ustanowił księciem i sędzią nad nami? Czy ty mówisz, że chcesz mnie zabić, tak jak zabiłeś Egipcjanina? Wtedy Mojżesz przestraszył się, bo powiedział: Na pewno wydała się sprawa!

15I [rzeczywiście] usłyszał faraon o tej sprawie, i próbował zabić Mojżesza, lecz Mojżesz uciekł przed faraonem i zatrzymał się w ziemi Midianitów – i zatrzymał się przy studni.

16Pewien zaś kapłan Midianitów miał siedem córek. [Te] przyszły, zaczęły czerpać [wodę] i napełniać poidła, by napoić owce swego ojca,

17ale przyszli pasterze i odpędzili je. Wtedy Mojżesz wstał i wybawił je – i napoił ich owce.

18Gdy więc przyszły do Reuela, swego ojca, [ten] powiedział: Dlaczego dziś pośpieszyłyście z przyjściem?

19A one odpowiedziały: Jakiś Egipcjanin wybawił nas z ręki pasterzy, a też obficie naczerpał nam [wody] i napoił owce.

20Zapytał więc swoje córki: A gdzie on jest? Dlaczego to zostawiłyście tego człowieka? Przywołajcie go, niech zje posiłek.

21Mojżesz zgodził się pozostać u tego człowieka, a [ten] dał Mojżeszowi Syporę, swoją córkę, za żonę.

22I urodziła syna, i dał mu na imię Gerszom, bo powiedział: Stałem się przychodniem w obcej ziemi.

23I stało się po wielu tych dniach, że umarł król egipski. Synowie Izraela wzdychali z powodu [ciężkiej] pracy i wołali – i dotarło do Boga ich wołanie o pomoc z powodu pracy.

24I usłyszał Bóg ich jęk, i wspomniał Bóg na swoje przymierze z Abrahamem, Izaakiem i Jakubem.

25I wejrzał Bóg na synów Izraela – i przejął się Bóg.

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →