Exodus 22

Polish SNPD4 (Biblia, to jest Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza)

← Chapter 21 Jump to: Chapter 23 →

1Jeśli ktoś ukradnie bydlę lub owcę i zarżnie je lub sprzeda, pięcioma bydlętami zapłaci za bydlę, a czterema owcami za owcę.

2Jeśli złodziej zostanie złapany przy włamaniu i pobity tak, że umrze, nie ponosi się winy za przelanie jego krwi.

3Jeśli wzeszło nad nim słońce, jest wina za przelanie jego krwi. Złodziej musi zapłacić. Jeśli nic nie ma, za swoją kradzież zostanie sprzedany.

4Jeśli w jego rękach została znaleziona rzecz ukradziona, od bydlęcia po osła lub po jagnię [wciąż] żywe, zapłaci podwójnie.

5Jeśli ktoś spasie pole albo winnicę lub wygoni swoje bydło, tak że [samo zbłądzi i] będzie się pasło na cudzym polu, to odpłaci tym, co najlepsze ze swojego pola i tym, co najlepsze ze swojej winnicy.

6Jeśli wyjdzie ogień i napotka ciernie, a potem zostanie spalony stóg lub zboże na pniu albo pole, to ten, kto wywołał ogień, musi za to zapłacić.

7Jeśli ktoś powierzy bliźniemu srebro lub naczynia do przechowania, a zostanie to ukradzione z domu tego człowieka, to jeśli złodziej zostanie wykryty, odda w dwójnasób.

8Jeśli zaś złodziej nie zostanie wykryty, pan domu stawi się przed Bogiem, [by rozstrzygnąć], czy nie wyciągnął swej ręki po dorobek swego bliźniego.

9W każdej sprawie o sprzeniewierzenie, czy to bydlęcia, czy osła, czy jagnięcia, czy szaty, czy jakiejkolwiek zguby, o której [ktoś] stwierdzi, że to jest jego [własność], przed Boga przyjdzie sprawa obu; ten, którego Bóg uzna winnym, odpłaci swemu bliźniemu podwójnie.

10Jeśli ktoś da swemu bliźniemu do przypilnowania osła albo bydlę, albo owcę, albo inne zwierzę, a ono padnie lub zostanie okaleczone, lub uprowadzone, gdy nikt [tego] nie zauważył,

11to przysięga przed JHWH rozstrzygnie między obydwoma, czy [powiernik] nie wyciągnął swojej ręki po dorobek swego bliźniego. Właściciel [zwierzęcia] to przyjmie i [powiernik] nie płaci.

12Lecz jeśli rzeczywiście ukradł, zapłaci właścicielowi [zwierzęcia].

13Jeśli zostało całkiem rozszarpane, to przyniesie je jako dowód; za to, co rozszarpane, nie płaci.

14Jeśli ktoś wynajął od bliźniego [bydlę], a ono zostało okaleczone lub padło, podczas gdy właściciela przy tym nie było, musi zapłacić.

15Jeśli jego właściciel był przy tym, [wynajmujący] nie płaci. Jeśli jest on wynajęty, wchodzi to w zapłatę [za wynajem].

16A jeśli ktoś uwiedzie dziewicę, która nie była zaręczona, i położy się z nią, to nabędzie ją sobie, za opłatą ślubną, za żonę.

17Jeśli [jednak] jej ojciec wyraźnie odmówi wydania jej za niego, to odważy srebro [i mimo to] uiści opłatę ślubną za dziewicę.

18Czarownicy nie zostawisz przy życiu.

19Każdy, kto spółkuje ze zwierzęciem, musi ponieść śmierć.

20Kto składa ofiary bogom, a nie jedynie JHWH, zostanie zgładzony.

21Przychodnia nie będziesz gnębił ani uciskał, bo byliście przychodniami w ziemi egipskiej.

22Nie będziesz upokarzał żadnej wdowy ani sieroty.

23Bo gdybyś ich bardzo upokarzał, tak że głośno zawołaliby do Mnie, na pewno wysłucham ich wołania

24i zapłonie mój gniew, i wybiję was mieczem – i wasze żony zostaną wdowami, a wasi synowie sierotami.

25Jeśli pożyczysz pieniądze mojemu ludowi, ubogiemu u ciebie, nie bądź dla niego jak lichwiarz, nie nakładaj na niego odsetek.

26Jeśli weźmiesz w zastaw płaszcz swego bliźniego, zwróć mu go przed zachodem słońca,

27gdyż to jego jedyne okrycie, to płaszcz, [którym okrywa] skórę. W czym ma spać? Gdy będzie do Mnie wołał, wysłucham, bo Ja jestem miłosierny.

28Bogu nie bluźnij, a księciu w swoim ludzie nie złorzecz.

29Nie zwlekaj z oddaniem [części] ze zbiorów swoich zbóż i swojej tłoczni. Pierworodnego spośród swoich synów oddasz Mnie.

30Podobnie uczynisz ze swoim bydlęciem [i] ze swoją owcą – siedem dni będą przy swojej matce, a w ósmym dniu oddasz je Mnie.

31Będziecie ludźmi Mnie poświęconymi, dlatego nie będziecie jedli mięsa [zwierzęcia] rozszarpanego na polu, rzucicie je psu.

← Chapter 21 Jump to: Chapter 23 →