James 1

Polish SNPD4 (Biblia, to jest Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza)

Jump to: Chapter 2 →

1Jakub, sługa Boga i Pana Jezusa Chrystusa, do dwunastu pokoleń, które są w rozproszeniu: Przywitanie!

2Za najwyższą radość uważajcie, moi bracia, gdy opadają was różnorodne próby,

3wiedząc, że doświadczanie waszej wiary sprawia wytrwałość,

4wytrwałość zaś niech prowadzi do dzieła doskonałego, abyście byli doskonali i wzorowi, nie mający żadnych braków.

5A jeśli komuś z was brakuje mądrości, niech prosi Boga, który daje wszystkim szczodrze i bez wypominania, a będzie mu dana.

6Niech jednak prosi z wiarą, bez powątpiewania; kto bowiem wątpi, przypomina falę morską, gnaną i rzucaną przez wiatr.

7Bo taki człowiek niech nie oczekuje, że coś od Pana otrzyma –

8człowiek chwiejny, niestały na wszystkich swoich drogach.

9Niech zaś ubogi brat chlubi się swoim wywyższeniem,

10bogaty natomiast swoim poniżeniem, że przeminie jak kwiat trawy.

11Bo wzeszło słońce wraz ze skwarem i wysuszyło trawę, kwiat jej opadł i piękno jego wyglądu przepadło; tak też zwiędnie bogaty w swoich przedsięwzięciach.

12Szczęśliwy człowiek, który trwa mimo próby, bo gdy stanie się wypróbowany, posiądzie wieniec życia, obiecany tym, którzy Go kochają.

13Niech nikt kuszony nie mówi: Przez Boga jestem kuszony. Bóg bowiem jest niepodatny na pokusy ze strony złych rzeczy ani sam nikogo nie kusi.

14Każdy natomiast jest kuszony przez własne żądze – odciągany i nęcony.

15Potem żądza, gdy pocznie, rodzi grzech, a grzech, gdy dojrzeje, rodzi śmierć.

16Nie dajcie się zwieść, moi ukochani bracia.

17Każdy dobry podarunek i wszelki dar doskonały zstępuje z góry od Ojca światła; u którego nie ma żadnej zmienności ani cienia poruszenia.

18Gdy zechciał, zrodził nas Słowem prawdy, abyśmy byli jakby pierwociną Jego stworzeń.

19Już [to] wiecie, bracia moi ukochani; każdy zaś człowiek niech będzie skory do słuchania, nieskory do mówienia, nieskory do gniewu.

20Bo gniew człowieka sprawiedliwości Boga nie sprawia.

21Dlatego odrzućcie wszelką plugawość i nadmiar złości i z łagodnością przyjmijcie zasiane [w was] Słowo, które jest w stanie zbawić wasze dusze.

22Bądźcie zaś wykonawcami Słowa, a nie tylko słuchaczami, zwodzącymi samych siebie.

23Bo kto jest słuchaczem Słowa, a nie wykonawcą, ten przypomina człowieka, który w lustrze przygląda się obliczu swego pochodzenia;

24bo przypatrzył się sobie i odszedł, i zaraz zapomniał, jakim jest.

25Kto jednak wniknął w doskonałe prawo wolności i trwa w nim, nie jest słuchaczem, który zapomina, lecz wykonawcą dzieła; ten będzie szczęśliwy w swoim działaniu.

26Jeśli ktoś sądzi, że jest bogobojny, nie powściągając swego języka, lecz oszukując swoje serce, tego bogobojność jest bezużyteczna.

27Bogobojność czysta i nieskazitelna u Boga i Ojca jest tym: troszczyć się o sieroty i wdowy w ich ucisku [i] pozostawać niesplamionym przez świat.

Jump to: Chapter 2 →