James 5

Polish SNPD4 (Biblia, to jest Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza)

← Chapter 4 Jump to:

1Chodźcie teraz [wy], bogaci. Zapłaczcie, lamentując nad swymi nadchodzącymi nieszczęściami.

2Wasze bogactwo zbutwiało, a wasze szaty zostały zżarte przez mole.

3Wasze złoto i srebro zaśniedziało, a ich śniedź będzie świadectwem przeciw wam i strawi wasze ciała jak ogień. Nagromadziliście skarbów w dniach ostatecznych.

4Oto zapłata robotników, którzy zżęli wasze pola, zatrzymana przez was, krzyczy, a wołania żniwiarzy dotarły do uszu Pana Zastępów.

5Dogadzaliście sobie na ziemi i używaliście, utuczyliście wasze serca na dzień rzezi.

6Skazaliście, zamordowaliście sprawiedliwego; nie opiera się wam.

7Bądźcie zatem cierpliwi, bracia, aż do przyjścia Pana. Oto rolnik oczekuje cennego plonu ziemi, cierpliwie czekając na niego, aż przyjmie wczesny i późny deszcz.

8Bądźcie cierpliwi i wy, umocnijcie swoje serca, gdyż przyjście Pana jest bliskie.

9Nie narzekajcie, bracia, jedni na drugich, abyście nie zostali osądzeni; oto Sędzia stanął u drzwi.

10Za przykład niedoli i cierpliwości bierzcie, bracia, proroków, którzy przemawiali w imieniu Pana.

11Oto za szczęśliwych uważamy tych, którzy wytrwali. Słyszeliście o wytrwałości Joba i zobaczyliście zakończenie Pana, że Pan jest bardzo litościwy i miłosierny.

12A przede wszystkim, moi bracia, nie przysięgajcie ani na niebo, ani na ziemię, ani nie składajcie żadnej innej przysięgi; ale niech wasze: tak, będzie: tak, a wasze: nie, niech będzie: nie, abyście nie popadli pod sąd.

13Cierpi ktoś między wami? Niech się modli. Cieszy się ktoś? Niech śpiewa pieśni.

14Niedomaga ktoś między wami? Niech przywoła prezbiterów zgromadzenia i niech się pomodlą nad nim wraz z namaszczeniem go oliwą w imieniu Pańskim.

15A modlitwa wiary uratuje chorego i Pan go podźwignie; jeżeli zaś dopuścił się grzechów, będą mu odpuszczone.

16Wyznawajcie zatem grzechy jedni drugim i módlcie się jedni za drugich, abyście w ten sposób byli uleczeni. Wiele może usilna modlitwa sprawiedliwego.

17Eliasz był człowiekiem podobnym do nas i modlił się usilnie, żeby nie spadł deszcz; i nie padało na ziemi przez trzy lata i sześć miesięcy.

18Potem znów się pomodlił i niebo dało deszcz, a ziemia wydała swój plon.

19Bracia moi, gdyby ktoś spośród was zboczył od prawdy, a ktoś go nawrócił,

20niech wie, że ten, kto nawrócił grzesznika z jego błędnej drogi, uratuje jego duszę od śmierci i zakryje mnóstwo grzechów.

← Chapter 4 Jump to: