John 10

Polish SNPD4 (Biblia, to jest Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza)

← Chapter 9 Jump to: Chapter 11 →

1Ręczę i zapewniam was, kto nie wchodzi do zagrody dla owiec przez bramę, lecz wdziera się skądinąd, ten jest złodziejem i zbójcą.

2Kto zaś wchodzi przez bramę, jest pasterzem owiec.

3Temu odźwierny otwiera, a owce słuchają jego głosu; i woła swe owce po imieniu, i wyprowadza je.

4Gdy wszystkie swoje wypuści, idzie przed nimi, a owce idą za nim, gdyż znają jego głos.

5Za obcym jednak nie pójdą, ale uciekną od niego, ponieważ nie znają głosu obcych.

6Jezus opowiedział im to porównanie, lecz oni nie zrozumieli, co znaczy to, o czym im mówił.

7Wówczas Jezus znów im powiedział: Ręczę i zapewniam was, Ja jestem bramą dla owiec.

8Wszyscy, ilu ich przyszło przede Mną, są złodziejami i zbójcami, lecz nie posłuchały ich owce.

9Ja jestem bramą; jeśli ktoś wejdzie przeze Mnie, będzie zbawiony; i wejdzie, i wyjdzie – i znajdzie pastwisko.

10Złodziej przychodzi tylko po to, by kraść, zarzynać i tracić. Ja przyszedłem, aby miały życie i to w obfitości.

11Ja jestem dobrym pasterzem. Dobry pasterz kładzie za owce swoją duszę.

12Najemnik, który nie jest pasterzem, którego owce nie są własnością, gdy widzi zbliżającego się wilka, porzuca owce i ucieka – a wilk porywa je i rozprasza –

13ponieważ jest najemnikiem i nie zależy mu na owcach.

14Ja jestem dobrym pasterzem, znam moje [owce] i moje Mnie znają,

15jak Ojciec zna Mnie i Ja znam Ojca – i duszę swoją kładę za owce.

16Mam też inne owce, które nie są z tej zagrody; te również muszę przyprowadzić, i będą słuchać mojego głosu, i powstanie jedno stado, jeden pasterz.

17Ojciec dlatego Mnie kocha, że Ja kładę swoją duszę, aby ją znowu wziąć.

18Nikt mi jej nie odbiera, lecz Ja kładę ją sam z siebie. Mam władzę ją położyć i mam władzę znów ją wziąć; takie polecenie otrzymałem od mojego Ojca.

19Z powodu tych słów znów powstał rozłam między Żydami.

20Wielu spośród nich mówiło: Demona ma i szaleje. Dlaczego Go słuchacie?

21Inni mówili: To nie są słowa opętanego. Czy demon może otwierać niewidomym oczy?

22Obchodzono wtedy w Jerozolimie rocznicę poświęcenia świątyni; była zima

23i Jezus przechadzał się po świątyni, po portyku Salomona.

24Żydzi obstąpili Go więc i pytali: Jak długo będziesz trzymał w niepewności nasze dusze? Jeśli Ty jesteś Chrystusem, powiedz nam otwarcie.

25Jezus odpowiedział im: Powiedziałem wam, lecz nie wierzycie; dzieła, których Ja dokonuję w imieniu mojego Ojca – te świadczą o Mnie;

26ale wy nie wierzycie, gdyż nie jesteście z moich owiec.

27Moje owce słuchają mojego głosu i Ja znam je, a one idą za Mną.

28I Ja daję im życie wieczne, i nie zginą na wieki, i nikt nie wyrwie ich z mojej ręki.

29Ojciec mój, który mi je dał, jest większy od wszystkich i nikt nie zdoła ich wydrzeć z ręki Ojca.

30Ja i Ojciec jesteśmy jedno.

31Żydzi znów chwycili za kamienie, aby Go ukamienować.

32Wtedy Jezus zapytał ich: Pokazałem wam wiele dobrych dzieł [pochodzących] od mojego Ojca; za które z tych dzieł chcecie Mnie ukamienować?

33Żydzi odpowiedzieli Mu: Nie chcemy Cię ukamienować za dobre dzieło, ale za bluźnierstwo i za to, że Ty, chociaż jesteś człowiekiem, czynisz siebie Bogiem.

34Jezus im odpowiedział: Czy w waszym Prawie nie zostało napisane: Ja powiedziałem: Jesteście bogami?

35Jeśli nazwał bogami tych, do których stało się Słowo Boże – a Pismo nie może być naruszone –

36do Tego, którego Ojciec poświęcił i posłał na świat, wy mówicie: Bluźnisz, dlatego że powiedziałem: Jestem Synem Boga?

37Jeśli nie dokonuję dzieł mojego Ojca, nie wierzcie Mi;

38jeśli jednak dokonuję, to choćbyście Mi nie wierzyli, wierzcie dziełom, abyście poznali i zrozumieli, że we Mnie jest Ojciec, a Ja w Ojcu.

39Znów zatem starali się Go schwytać, ale wymknął się im z ręki.

40I znów odszedł za Jordan, na miejsce, gdzie dawniej chrzcił Jan, i tam pozostał.

41A wielu przychodziło do Niego i mówiło: Jan wprawdzie nie dokonał żadnego znaku, ale wszystko, co Jan o Nim powiedział, było prawdą.

42I wielu tam w Niego uwierzyło.

← Chapter 9 Jump to: Chapter 11 →