John 7

Polish SNPD4 (Biblia, to jest Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza)

← Chapter 6 Jump to: Chapter 8 →

1Potem zaś Jezus obchodził Galileę; nie chciał bowiem chodzić po Judei, gdyż Żydzi usiłowali Go zabić.

2Tymczasem blisko było żydowskie Święto Namiotów.

3Jego bracia powiedzieli więc do Niego: Odejdź stąd i idź do Judei, aby także Twoi uczniowie zobaczyli dzieła, których dokonujesz.

4Nikt bowiem nie czyni nic w ukryciu, jeśli zależy mu na jawności. Skoro te rzeczy czynisz, objaw się światu.

5Bo nawet Jego bracia nie wierzyli w Niego.

6Jezus więc powiedział im: Mój czas jeszcze nie nastał, wasz czas natomiast jest zawsze odpowiedni.

7Was świat nie może nienawidzić, Mnie zaś nienawidzi, ponieważ Ja świadczę o nim, że jego dzieła są niegodziwe.

8Wy idźcie na święto; Ja nie idę na to święto, gdyż mój czas jeszcze się nie wypełnił.

9Po tych słowach sam pozostał w Galilei.

10A gdy Jego bracia udali się na święto, wówczas i On poszedł, nie jawnie, lecz jakby po kryjomu.

11Żydzi tymczasem szukali Go [w czasie] święta i rozpytywali: Gdzie On jest?

12Ponadto wśród tłumów wiele było o Nim szeptania. Jedni mówili: Jest dobry; inni natomiast mówili: Nie, raczej zwodzi tłum.

13Nikt jednak nie mówił o Nim z ufną odwagą z obawy przed Żydami.

14A gdy już minęła połowa świąt, Jezus wszedł do świątyni i zaczął nauczać.

15Dziwili się zatem Żydzi i mówili: Skąd On zna Pisma, skoro jest niewykształcony?

16Jezus więc odpowiedział im: Moja nauka nie jest moja, lecz Tego, który Mnie posłał.

17Jeśli ktoś chce pełnić Jego wolę, pozna, czy ta nauka jest z Boga, czy też Ja mówię sam od siebie.

18Kto sam od siebie mówi, szuka własnej chwały; kto natomiast szuka chwały tego, który go posłał, ten jest szczery i nie ma w nim nieprawości.

19Czy nie Mojżesz dał wam Prawo? A nikt z was nie zachowuje Prawa. Dlaczego próbujecie Mnie zabić?

20Tłum odpowiedział: Masz demona! Kto próbuje Cię zabić?

21Jezus im odpowiedział: Dokonałem jednego dzieła i wszyscy się dziwicie.

22Dlatego Mojżesz dał wam obrzezanie – nie że jest ono od Mojżesza, ale od ojców – i w szabat obrzezujecie człowieka.

23Jeśli człowiek przyjmuje obrzezanie w szabat, aby nie zostało naruszone Prawo Mojżesza, [wy] burzycie się na Mnie, że w szabat uzdrowiłem całego człowieka?

24Przestańcie sądzić z pozorów, lecz sądźcie sprawiedliwym sądem.

25Wtedy niektórzy z mieszkańców Jerozolimy zaczęli się zastanawiać: Czy to nie jest Ten, którego próbują zabić?

26A oto z ufną odwagą przemawia i nic Mu nie mówią. Czyżby przełożeni naprawdę uznali, że On jest Chrystusem?

27O Nim jednak wiemy, skąd jest; gdy zaś przyjdzie Chrystus, nikt nie będzie wiedział, skąd jest.

28Jezus więc, ucząc w świątyni, zawołał: Znacie Mnie i wiecie, skąd jestem, a jednak nie przyszedłem od siebie samego, lecz prawdomówny jest Ten, który Mnie posłał, a którego wy nie znacie.

29Ja Go znam, ponieważ od Niego jestem – On Mnie posłał.

30Starali się więc Go schwytać, lecz nikt nie położył na Nim ręki, gdyż jeszcze nie nadeszła Jego godzina.

31Wielu jednak z tłumu uwierzyło w Niego i mówiło: Czy Chrystus, gdy przyjdzie, dokona więcej znaków, niż Ten ich dokonał?

32Faryzeusze usłyszeli, że tłum tak o Nim szepce, stąd arcykapłani i faryzeusze posłali podwładnych, aby Go schwytali.

33Jezus więc powiedział: Jeszcze przez krótki czas jestem z wami, a [potem] odchodzę do Tego, który Mnie posłał.

34Będziecie Mnie szukać, lecz Mnie nie znajdziecie, a tam, gdzie Ja jestem, wy nie zdołacie przyjść.

35Rozmawiali zatem Żydzi między sobą: Dokąd On się wybiera, że my Go nie znajdziemy? Czyżby zamierzał udać się do diaspory greckiej i nauczać Greków?

36Co znaczy to zdanie, które wypowiedział: Będziecie Mnie szukać, lecz Mnie nie znajdziecie, a tam, gdzie Ja jestem, wy nie zdołacie przyjść?

37W ostatnim natomiast, wielkim dniu święta Jezus stanął i [głośno] zawołał: Jeśli ktoś pragnie, niech przyjdzie do Mnie i pije.

38Kto wierzy we Mnie, jak głosi Pismo, z jego wnętrza popłyną rzeki wody żywej.

39To zaś powiedział o Duchu, którego mieli otrzymać ci, którzy w Niego uwierzyli; jeszcze bowiem nie było Ducha, gdyż Jezus nie został jeszcze uwielbiony.

40Po usłyszeniu tych słów niektórzy spośród tłumu zaczęli mówić: On naprawdę jest tym Prorokiem.

41Inni utrzymywali: On jest tym Chrystusem! Inni z kolei mówili: Czy Chrystus ma przyjść z Galilei?

42Czy Pismo nie mówi, że Chrystus ma pochodzić z nasienia Dawida i z Betlejem, miasteczka, w którym mieszkał Dawid?

43Z Jego powodu doszło więc w tłumie do rozłamu.

44Niektórzy z nich chcieli Go nawet schwytać, ale nikt nie położył na Nim rąk.

45Przyszli więc podwładni do arcykapłanów i faryzeuszów, a ci ich zapytali: Dlaczego nie przyprowadziliście Go?

46Podwładni odpowiedzieli: Nigdy jeszcze żaden człowiek nie przemawiał tak, jak ten człowiek.

47Faryzeusze odpowiedzieli im: Czy i wy daliście się zwieść?

48Czy ktoś spośród przełożonych lub spośród faryzeuszów uwierzył w Niego?

49A ten tłum, który nie zna Prawa – są przeklęci.

50[Wtedy] odezwał się do nich Nikodem, który wcześniej przyszedł do Niego, jeden z nich:

51Czy nasze Prawo sądzi człowieka, jeśli go najpierw nie przesłucha i nie pozna, co czyni?

52Odpowiedzieli mu: Czy i ty jesteś z Galilei? Zbadaj, a zobaczysz, że z Galilei nie wywodzi się żaden prorok.

53I rozeszli się – każdy do swojego domu.

← Chapter 6 Jump to: Chapter 8 →