Joshua 11

Polish SNPD4 (Biblia, to jest Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza)

← Chapter 10 Jump to: Chapter 12 →

1A gdy Jabin, król Chasoru, usłyszał [o tym], posłał [wiadomość] do Jobaba, króla Madonu, i do króla Szimronu, i do króla Akszafu,

2i do królów, którzy [panowali] na północy, na pogórzu i w Araba, na południe od Kineret i na nizinie, i na wzgórzach Dor na zachodzie,

3do Kananejczyków na wschodzie i na zachodzie, i do Amorytów i Chetytów, i Peryzytów, i Jebuzytów na pogórzu, i do Chiwitów pod Hermonem w ziemi Mispa –

4i wyruszyli oni, a z nimi całe ich wojsko, lud liczny jak piasek, który jest na brzegu morskim z powodu swojej liczby, [wyruszyło] koni i rydwanów bardzo wiele.

5Wszyscy ci królowie połączyli się zatem, przybyli i razem rozbili się obozem nad wodami Merom, aby walczyć przeciw Izraelowi.

6A JHWH powiedział do Jozuego: Nie bój się ich, bo jutro o tym czasie Ja wydam ich wszystkich Izraelowi [jako] przebitych [mieczem]. Ich konie okulawisz, a ich rydwany spalisz w ogniu.

7Gdy więc Jozue, a z nim cały zbrojny lud, naszli ich nagle nad wodami Merom i napadli na nich,

8JHWH wydał ich w rękę Izraela i pobili ich, i ścigali [ich] aż po Sydon Wielki i aż po Misrefot-Maim, i aż po dolinę Mispe na wschodzie – pobili ich tak, że nie pozostał im nikt, kto by ocalał.

9Jozue zaś uczynił im tak, jak powiedział mu JHWH, [to jest] okulawił ich konie, a ich rydwany spalił w ogniu.

10Powrócił też Jozue w tym czasie i zdobył Chasor, a jego króla zabił mieczem, Chasor bowiem było przedtem pierwszym [wśród] wszystkich tych królestw.

11Pobili więc ostrzem miecza wszelką duszę, która w nim była, jako obłożoną klątwą; [Jozue] nie pozostawił żadnego tchnienia, a Chasor spalił w ogniu.

12Jozue zdobył też wszystkie miasta tych królów, [pojmał] królów tych [miast] i pobił ich ostrzem miecza – potraktował ich jak obłożonych klątwą, jak przykazał Mojżesz, sługa JHWH.

13Izrael nie spalił tylko żadnego z miast położonych na wzgórzach – oprócz Chasoru, które Jozue spalił jako jedyne.

14A cały łup z tych miast oraz bydło synowie Izraela zagarnęli dla siebie; tylko wszystkich ludzi pobili ostrzem miecza aż do wytępienia – nie pozostawili żadnego tchnienia.

15Jak JHWH przykazał swojemu słudze Mojżeszowi, a Mojżesz przykazał Jozuemu, tak też Jozue postąpił; nie pominął żadnej rzeczy z tego wszystkiego, co JHWH przykazał Mojżeszowi.

16Tak wziął Jozue całą tę ziemię: pogórze i cały Negeb, i całą ziemię Goszen, i nizinę, i Arabę, i pogórze Izraela i jego niziny,

17od góry Chalak, wznoszącej się przy Seir, aż po Baal-Gad w Dolinie Libanu pod górami Hermonu – a wszystkich ich królów pojmał i kazał zabić, i uśmiercił ich.

18Wojna Jozuego ze wszystkimi tymi królami trwała wiele dni.

19Nie było miasta, które zawarłoby pokój z synami Izraela, oprócz Chiwitów, mieszkających w Gibeonie – wszystkie [inne] zostały zdobyte w walce.

20Bo od JHWH to wyszło, aby zatwardzić ich serce, tak by prowadzili oni wojnę z Izraelem, po to, by obłożyć ich klątwą, by nie było dla nich litości, lecz aby ich wytępić, jak JHWH przykazał Mojżeszowi.

21W tym czasie Jozue wkroczył i wyciął Anakitów z pogórza, z Hebronu, z Debiru, z Anabu, z całego pogórza Judei, z całego pogórza Izraela. Jozue obłożył ich klątwą razem z ich miastami.

22Anakici nie utrzymali się w ziemi Izraela. Ostali się tylko w Gazie, w Gat i w Aszdodzie.

23W ten sposób Jozue zajął całą ziemię, zgodnie ze wszystkim, co JHWH polecił Mojżeszowi. Jozue oddał ją Izraelowi w posiadanie zgodnie z przydziałami dla ich plemion – i ziemia doznała wytchnienia od wojny.

← Chapter 10 Jump to: Chapter 12 →