bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Polish
/
Polish SNPD4 (Biblia, to jest Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza)
/
Matthew 22
Matthew 22
Polish SNPD4 (Biblia, to jest Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza)
← Chapter 21
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 23 →
1
I odpowiadając, Jezus znów przemówił do nich w przypowieściach:
2
Podobne jest Królestwo Niebios do pewnego człowieka, króla, który przygotował wesele swojemu synowi.
3
I posłał swoje sługi, aby zwołać zaproszonych na wesele, ale nie chcieli przyjść.
4
Znowu posłał inne sługi, mówiąc: Powiedzcie zaproszonym: Oto mój obiad mam gotowy, moje cielce i tuczne [cielęta] ofiarowane – i wszystko jest gotowe; przyjdźcie na wesele.
5
Oni jednak, nie dbając o to, odeszli, ten na swoje pole, tamten do swojego handlu,
6
a pozostali schwytali jego sługi, znieważyli i pozabijali.
7
Król zaś, rozgniewany, posłał swoje wojsko, wygubił tych morderców, a ich miasto spalił.
8
Następnie mówi swoim sługom: Wesele wprawdzie gotowe, ale zaproszeni nie byli godni.
9
Idźcie więc na rozstaje dróg i tylu, ilu spotkacie, zwołajcie na wesele.
10
Słudzy ci zatem wyszli na drogi i sprowadzili wszystkich, których spotkali, tak złych, jak i dobrych, i wesele zapełniło się siedzącymi.
11
A gdy wszedł król, aby przyjrzeć się siedzącym, zobaczył tam człowieka nie ubranego w szatę weselną.
12
I pyta go: Kolego, jak tu wszedłeś, nie mając szaty weselnej? A on oniemiał.
13
Wtedy król zwrócił się do posługujących: Zwiążcie mu nogi i ręce i wyrzućcie go w ciemność zewnętrzną; tam będzie płacz i zgrzytanie zębów.
14
Bo wielu jest wezwanych, ale mało wybranych.
15
Wtedy faryzeusze poszli i powzięli plan, jak by Go usidlić w słowie.
16
I posłali do Niego swoich uczniów wraz z herodianami i [ci] powiedzieli: Nauczycielu, wiemy, że jesteś szczery i drogi Bożej nauczasz w prawdzie, i na nikim Ci nie zależy, bo nie masz względu na osobę.
17
Powiedz nam więc, jak uważasz? Czy należy płacić podatek cesarzowi, czy nie?
18
A Jezus, gdy rozpoznał ich niegodziwość, odpowiedział: Dlaczego wystawiacie Mnie na próbę, obłudnicy?
19
Pokażcie mi monetę podatkową. Oni zaś przynieśli mu denara.
20
Pyta ich: Czyj to wizerunek i napis?
21
Mówią Mu: Cesarza. Wtedy mówi im: Oddawajcie więc co cesarskie, cesarzowi, a co Boże – Bogu.
22
A gdy to usłyszeli, zdziwili się, po czym opuścili Go i odeszli.
23
Tego dnia podeszli do Niego saduceusze, którzy twierdzą, że nie ma zmartwychwstania, i zapytali Go:
24
Nauczycielu, Mojżesz powiedział: Jeśli ktoś umrze, nie mając dziecka, jego brat pojmie jego żonę i wzbudzi potomstwo swojemu bratu.
25
Otóż było u nas siedmiu braci; pierwszy ożenił się i zmarł, a ponieważ nie miał potomka, zostawił swoją żonę swojemu bratu.
26
Podobnie i drugi, i trzeci – aż do siódmego.
27
Po wszystkich zaś zmarła ta kobieta.
28
Przy zmartwychwstaniu więc którego z tych siedmiu będzie żoną? Bo wszyscy ją mieli.
29
A Jezus odpowiedział im: Błądzicie, gdyż nie znacie Pism ani mocy Boga.
30
Przy zmartwychwstaniu bowiem ani nie będą się żenić, ani za mąż wychodzić, lecz będą jak aniołowie w niebie.
31
A co do zmartwychwstania umarłych, czy nie czytaliście, co wam zostało powiedziane przez Boga, mówiącego:
32
Ja jestem Bogiem Abrahama i Bogiem Izaaka, i Bogiem Jakuba? Bóg nie jest [Bogiem] umarłych, lecz żywych.
33
A tłumy, gdy tego słuchały, były zdumione Jego nauką.
34
Faryzeusze zaś, gdy usłyszeli, że uciszył saduceuszów, zeszli się razem.
35
A jeden z nich, znawca Prawa, wystawiając Go na próbę, zapytał:
36
Nauczycielu, które przykazanie jest największe w Prawie?
37
A On mu odpowiedział: Będziesz kochał Pana, Boga swego, całym swoim sercem i całą swoją duszą, i całą swoją myślą.
38
To jest największe i pierwsze przykazanie.
39
Drugie zaś, podobne temu, to: Będziesz kochał swojego bliźniego tak, jak samego siebie.
40
Na tych dwóch przykazaniach zawisa całe Prawo i prorocy.
41
A gdy zeszli się faryzeusze, Jezus ich zapytał:
42
Co sądzicie o Chrystusie? Czyim jest synem? Odpowiedzieli: Dawida.
43
Zapytał ich: Jak to zatem jest, że Dawid w Duchu nazywa go Panem, gdy mówi:
44
Powiedział Pan mojemu Panu: Siedź po mojej prawicy, aż położę Twoich nieprzyjaciół pod Twoje stopy.
45
Jeśli więc Dawid nazywa go Panem, jak może być [On] Jego synem?
46
I nikt nie był w stanie odpowiedzieć Mu ani słowem. Nikt też od tego dnia nie ośmielił się już Go pytać.
← Chapter 21
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 23 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28