Nehemiah 6

Polish SNPD4 (Biblia, to jest Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza)

← Chapter 5 Jump to: Chapter 7 →

1Gdy Sanballat, Tobiasz, Arab Geszem oraz pozostali nasi wrogowie usłyszeli, że odbudowałem mur i że nie pozostał w nim żaden wyłom – a do tego czasu [jedynie] wrót nie wstawiłem w bramy –

2przysłał do mnie Sanballat i Geszem, mówiąc: Chodźmy, spotkajmy się na naradę w Kefirim, w dolinie Ono. Lecz oni zamierzali uczynić mi coś złego.

3Wyprawiłem więc do nich posłów z [wiadomością]: Wykonuję wielką pracę i nie mogę zejść. Dlaczego miałaby ustać ta praca, gdybym miał [od niej] odstąpić i zejść do was?

4I posyłali do mnie podobne słowo cztery razy – a [ja] odpowiadałem im w podobnych słowach.

5Wtedy przysłał do mnie Sanballat podobne słowo po raz piąty – swojego człowieka z listem otwartym w ręku.

6Było w nim napisane: Wśród narodów słychać – a Gaszmu [to] rozpowiada – że ty i Judejczycy zamierzacie zbuntować się i dlatego ty odbudowujesz mur. A ty zamierzasz zostać ich królem, jak głoszą te słowa.

7I nawet proroków ustanowiłeś, aby obwoływali o tobie w Jerozolimie: Jest król w Judei! A wkrótce słowa te zostaną usłyszane przez króla. Chodź teraz i naradźmy się razem.

8Wówczas posłałem do niego, mówiąc: Nie stało się nic z tego, co [głoszą] te słowa, które ty przytaczasz, gdyż ze swojego serca ty je wymyśliłeś.

9Wszyscy oni bowiem straszyli nas, mówiąc: Ustaną ich ręce od tej pracy i nie zostanie wykonana. Więc teraz – wzmocnij me ręce!

10A gdy przyszedłem ja do domu Szemajasza, syna Delajasza, syna Mehetabela – a był [on] pochwycony – powiedział: Zejdźmy się w domu Bożym, we wnętrzu przybytku, i zamknijmy drzwi przybytku, bo przychodzą cię zabić – oto nocą przychodzą, by cię zabić!

11Wtedy powiedziałem: Czy człowiek jak ja ma uciekać? I kto taki jak ja, który by wszedł do przybytku, przeżyje? Nie pójdę!

12Bo rozpoznałem, że oto nie Bóg go wysłał, żeby wypowiedział proroctwo o mnie, ale Tobiasz i Sanballat go przekupili,

13po to właśnie został on przekupiony – po to, abym się przestraszył i uczynił tak, i zgrzeszył, i stałoby się to dla nich złym imieniem, po to, by [go użyć i] mnie zhańbić.

14Zapamiętaj, Boże mój, Tobiaszowi i Sanballatowi według tych ich uczynków, a także Noadii, prorokini, i pozostałym prorokom, którzy starali się mnie przestraszyć.

15A mur został wykończony w dwudziestym piątym [dniu] miesiąca Elul, w ciągu pięćdziesięciu dwóch dni.

16A gdy usłyszeli [o tym] wszyscy nasi wrogowie, przestraszyły się wszystkie narody, które nas otaczały, i bardzo podupadły w swoich oczach, i przekonały się, że przez naszego Boga dokonane zostało to dzieło.

17Również w tamtych dniach wielu spośród przedstawicieli rodów Judy posyłało swe listy do Tobiasza, a te, które [napisał] Tobiasz, przychodziły do nich.

18Wielu bowiem w Judzie było z nim sprzysiężonych, gdyż był on zięciem Szechaniasza, syna Aracha, a Jehochanan, jego syn, pojął [za żonę] córkę Meszulama, syna Berekiasza.

19Dobre wieści o nim omawiali także przede mną, a moje słowa donosili jemu. Tobiasz [natomiast] wysyłał listy, aby mnie przestraszyć.

← Chapter 5 Jump to: Chapter 7 →