bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Polish
/
Polish SNPD4 (Biblia, to jest Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza)
/
Numbers 35
Numbers 35
Polish SNPD4 (Biblia, to jest Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza)
← Chapter 34
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 36 →
1
I przemówił JHWH do Mojżesza na stepach Moabu, nad Jordanem, [naprzeciw] Jerycha, tymi słowy:
2
Przykaż synom Izraela, aby dali Lewitom ze swoich dziedzicznych posiadłości miasta do zamieszkania. Dacie też Lewitom wygony wokół ich miast.
3
Miasta te będą mieli do zamieszkania, a ich wygony będą dla ich bydła i dla ich dobytku, i dla wszelkich ich zwierząt.
4
Wygony miast, które dacie Lewitom, [licząc] od muru miasta na zewnątrz, będą miały tysiąc łokci dookoła.
5
Odmierzycie też na zewnątrz miasta po stronie wschodniej dwa tysiące łokci i po stronie południowej dwa tysiące łokci, i po stronie zachodniej dwa tysiące łokci, i po stronie północnej dwa tysiące, a miasto będzie w środku – [i] to będą ich pastwiska miejskie.
6
[Wśród] miast, które dacie Lewitom, sześć będzie miastami schronienia, do których dacie uciec zabójcy. Oprócz nich dacie im czterdzieści dwa miasta.
7
Wszystkich miast, które dacie Lewitom, będzie czterdzieści osiem miast, ich samych wraz z ich wygonami.
8
A co do [liczby] miast, które dacie z posiadłości synów Izraela, to od liczniejszego dacie ich więcej, a od mniej licznego dacie ich mniej, każdy da Lewitom ze swoich miast stosownie do swego dziedzictwa, które otrzymał.
9
I przemówił JHWH do Mojżesza tymi słowy:
10
Przemów do synów Izraela i powiedz im: Gdy przejdziecie przez Jordan do ziemi Kanaan,
11
wyznaczcie sobie miasta, [które] będą wam miastami schronienia, aby tam mógł uciec zabójca, który zabił kogoś nieumyślnie.
12
Będą więc one dla was miastami schronienia przed mścicielem, aby nie zginął zabójca, zanim nie stanie przed zgromadzeniem na sąd.
13
A z miast, które dacie, sześć będzie dla was miastami schronienia.
14
Trzy miasta dacie sprzed przejścia przez Jordan i trzy miasta dacie w ziemi Kanaan – będą one miastami schronienia.
15
Tych sześć miast będzie na schronienie dla synów Izraela, dla przychodniów i dla [ludzi] osiadłych pośród nich, aby mógł tam uciec każdy, kto zabił kogoś nieumyślnie.
16
Jeśli więc [ktoś] uderzy kogoś narzędziem żelaznym tak, że ten umrze, to jest mordercą – morderca będzie musiał umrzeć.
17
Również jeśli uderzy go kamieniem w ręce, którym da się uśmiercić, tak że ten umrze, to jest mordercą – morderca będzie musiał umrzeć.
18
Albo jeśli uderzy go ręcznym narzędziem drewnianym, którym da się uśmiercić, tak że ten umrze, to jest mordercą – morderca będzie musiał umrzeć.
19
Mściciel krwi, on uśmierci mordercę, uśmierci go on, gdy go spotka.
20
Jeśli więc [ktoś] w nienawiści zada komuś cios albo rzuci w niego [czymś] z ukrycia, w złym zamiarze, tak że ten umrze,
21
albo z wrogości uderzy go swą ręką tak, że ten umrze, to sprawca uderzenia jest mordercą – mściciel krwi uśmierci mordercę, gdy go spotka.
22
Jeśli jednak nieoczekiwanie, bez wrogości [ktoś] zada komuś cios, albo rzuci w niego jakimś narzędziem, bez złego zamiaru,
23
albo upuści na niego bez patrzenia jakiś kamień, którym da się uśmiercić – nie jako jego wróg i nie jako ktoś, kto szukał jego krzywdy – i ten umrze,
24
to zgromadzenie rozsądzi pomiędzy sprawcą uderzenia a mścicielem krwi, według tych rozstrzygnięć.
25
Zgromadzenie też uratuje zabójcę z ręki mściciela krwi i zgromadzenie sprowadzi go z powrotem do jego miasta schronienia, do którego uciekł, i będzie w nim mieszkał aż do śmierci najwyższego kapłana, którego namaszczono świętym olejem.
26
Jeśli jednak zabójca zechce wyjść poza granice miasta schronienia, do którego uciekł,
27
a mściciel krwi znajdzie go poza granicą miasta jego schronienia i mściciel krwi zabije zabójcę, to nie [spadnie] na niego krew,
28
ponieważ zabójca miał przebywać w mieście swojego schronienia aż do śmierci najwyższego kapłana i po śmierci najwyższego kapłana mógł zabójca wrócić do swej ziemskiej posiadłości.
29
Te [rozstrzygnięcia] będą ustawą prawną dla was [i] dla waszych [przyszłych] pokoleń we wszystkich waszych siedzibach.
30
Jeśli ktoś kogoś zabije, to według zeznania ust świadków zabójca zostanie zabity. Jednak przeciw komuś, kto ma ponieść śmierć, nie może świadczyć [tylko] jeden świadek.
31
Nie będziecie też brać okupu za życie zabójcy, którego uznano winnym śmierci, ponieważ musi [on] umrzeć.
32
Nie będziecie też brać okupu za tego, kto zbiegł do miasta swego schronienia, aby mógł powrócić i zamieszkać w ziemi, zanim umrze najwyższy kapłan.
33
Nie kalajcie ziemi, w której mieszkacie, gdyż krew, ona kala ziemię, a nie można dokonać przebłagania za ziemię z powodu krwi, która została na niej przelana, inaczej niż krwią tego, który ją przelewa.
34
Nie zanieczyszczaj więc ziemi, w której mieszkacie [i] w której Ja również mieszkam, gdyż Ja, JHWH, mieszkam wśród synów Izraela.
← Chapter 34
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 36 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36