John 12 — Seraiki

1وَل فسح کنُوں چِھی ڈینہہ پہلے یسُوع بیت عنیاہ ءچ آیا جِتھاں لعزر ہا جِینکُوں یسُوع مُردیاں ءچوں زندہ کیتا ہا۔

2اُتھاں اُنہاں اُوندے کیتے شام دا کھانڑا تیار کیتا۔ مَرتھا خدمت کریندی پئی ہئی تے لعزر اُنہاں ءچوں ہا جیہڑے یسُوع نال دسترخوان اُتے بیٹھے ہَن۔

3اُوں ویلے مریم کوئی ادھا لِیٹر جٹاماسی دا خالص تے بہُوں مہانگا عِطر یسُوع دے پیراں اُتے لا تے آپنڑے والاں نال اُوندے پیراں کُوں پُونجھیا۔ تے سارے گھر ءچ عِطر دی خوشبو کِھنڈ گئی۔

4پر یہُوداہ اِسکریُوتی جیہڑا یسُوع دے شاگرداں ءچوں ہا تے جیہڑا بعد ءچ اُونکُوں پکڑواوݨ آلا ہا، آکھیا،

5”ایہ عِطر ترے سو دینار ءچ ویچ تے غریباں کُوں کیوں نہ ڈِتا گِیا؟“

6اُوں ایہ اِیں واسطے نہ آکھیا ہا جو اُونکُوں غریباں دی فِکر ہئی بلکہ اِیں واسطے جو او چور ہا تے اُوندے کولھ پیسے آلی تھیلی ہوندی ہئی تے جیہڑا کُجھ اُوندے ءچ سٹیا ویندا ہا، اُوندے ءچوں او کُجھ کڈھ گِھندا ہا۔

7یسُوع آکھیا، ”اُونکُوں چھوڑ ڈیؤ۔ اُوں ایہ عِطر میکُوں دفن کرݨ دے ڈینہہ کیتے رکھیا ہویا ہا۔

8کیوں جو غریب تاں ہمیشاں تُہاڈے نال راہسن پر مَیں ہمیشاں تُہاڈے نال نہ راہساں۔“

9اِیں دوران یہُودیاں دے بہُوں سارے لوک ایہ معلوم کر تے جو او اُتھاں ہے نہ صرف یسُوع دے سببّوں بلکہ لعزر کُوں وی ڈیکھنڑا کیتے آئے جِینکُوں اُوں مُردیاں ءچوں زندہ کیتا ہا۔

10اِیں واسطے سردار کاہِناں لعزر کُوں وی مار گھتنڑ دا منصوبہ بنڑایا

11کیوں جو اُوندے سببّوں بہُوں سارے یہُودی اُنہاں کُوں چھوڑ تے یسُوع تے اِیمان گِھن آئے ہَن۔

12ڈُوجھے ڈینہہ بہُوں سارے لوکاں جیہڑے عید کیتے آئے ہَن، ایہ سُنڑ تے جو یسُوع یروشلیم ءچ آندا پِیا ہے،

13کھجور دیاں لڑیاں گِھدیاں تے اُوندے اِستقبال کیتے آئے تے نعرے مارݨ لگے جو ”ہوشعنا! مُبارک ہے او جیہڑا رب العالمین دے ناں تُوں آندا ہے تے اِسرائیل دا بادشاہ ہے۔“

14جِیں ویلے یسُوع کُوں گڈھاں دا بچّہ مِلیا تاں اُوندے اُتے سوار تھی گِیا جِینویں لِکھیا ہے جو

15”یروشلیم دے لوکو! تُساں نہ ڈرو۔ ڈیکھو تُہاڈا بادشاہ آندا پِیا ہے۔ او گڈھاں دے بچّے اُتے سوار ہے ۔“

16اُوں ویلے تاں اُوندے شاگرد ایہ گالھیں نہ سمجھے پر جِیں ویلے یسُوع آپنڑے جلال کُوں پُجیا تاں اُنہاں کُوں یاد آیا جو ایہ سارے گالھیں اُوندے بارے ءچ لِکھیاں ہَن تے لوکاں اُوندے نال ایہ سلوک کیتا ہا۔

17او لوک جیہڑے یسُوع دے نال ہَن جِیں ویلے اُوں اواز ڈے تے لعزر کُوں قبر ءچوں باہر سڈیا، تے مُردیاں ءچوں زندہ کیتا، اِیں گالھ دی گواہی ڈیندے ریہے۔

18اِیں سببّوں بہُوں سارے لوک اُوندے اِستقبال کیتے نِکلے کیوں جو اُنہاں سُنڑیا ہا جو اُوں ایہ معجزہ ڈِکھایا ہے۔

19فریسیاں ایہ ڈیکھ تے ہِک ڈُوجھے کُوں آکھیا، ”کُجھ سوچو! ساڈے کنُوں کُجھ نئیں بنڑدا۔ ڈیکھو ساری دُنیا اُوندے پِچُھوں ٹُر پئی ہے۔“

20جیہڑے لوک عید تے عبادت کیتے آئے ہَن، اُنہاں ءچوں کُجھ یُونانی ہَن۔

21او فِلپُس دے کولھ آئے جیہڑا گلیل دے شہر بیت صیدا دا راہنڑ آلا ہا تے درخاست کیتی جو ”سائیں! اساں یسُوع کُوں ڈیکھنڑ چاہندے ہیں۔“

22فِلپُس آ تے اندریاس کُوں ڈسا یا، تے وَل اندریاس تے فِلپُس یسُوع کُوں خبر ڈِتی۔

23یسُوع جواب ڈِتا، ”اِبنِ آدم دا جلال ظاہر تھیوݨ دا وقت آ گِیا ہے۔

24مَیں تُہاکُوں سچ آدھا ہاں جو جئیں تئیں کنڑک دا دانڑا زمین ءچ ڈھے تے مر نئیں ویندا، کلھا راہندھے، پر جے او مر ونجے تاں بہُوں سارا پھل پیدا کریندے۔

25جیہڑا بندہ آپنڑی جان کُوں عزیز رکھیندے، او اُونکُوں ونجیسی پر جیہڑا اِیں دُنیا ءچ آپنڑی جان نال نفرت رکھیندے او اُونکُوں ہمیشاں دی زندگی کیتے محفوظ رکھیسی۔

26جے کوئی میڈی خدمت کرݨ چاہندے، اُونکُوں ضرور ہے جو میڈی پیروی کرے، تے جِتھاں مَیں ہاں اُتھاں میڈا خادم وی ہوسی۔ جے کوئی میڈی خدمت کرے تاں میڈا باپ اُوندی عزت کریسی۔

27ہُنڑ میڈا دل گھبریندا ہے، بس مَیں کیا آکھاں؟ باپ! میکُوں اِیں ویلے کنُوں بچا؟ نئیں، مَیں تاں اِیں مقصد کیتے اِیں ویلے تئیں پُجیا ہاں۔

28باپ! آپنڑے ناں کُوں جلال ڈے۔“ وَل اسمان کنُوں اواز آئی جو ”مَیں اُونکُوں جلال ڈِتا ہے تے وَل وی ڈیساں۔“

29جیہڑے لوک اُتھاں کھڑے سُنڑدے ہَن، اُنہاں آکھیا جو ”بدّل دی گاج ہے۔“ بیاں آکھیا جو ”فرشتہ اُوندے نال کلام کیتے۔“

30یسُوع جواب ءچ آکھیا جو ”ایہ اواز تُہاڈے کیتے آئی ہے نہ جو میڈے کیتے۔

31ہُنڑ دُنیا دی عدالت کیتی ویندی ہے۔ ہُنڑ دُنیا دا سردار باہر کڈھ ڈِتا ویسی

32تے جِیں ویلے مَیں زمین کنُوں اُتے چڑھایا ویساں تاں ساریاں کُوں آپنڑے کولھ چھیک گِھنساں۔“

33اُوں ایہ آکھ تے ظاہر کر ڈِتا جو او کیجھی موت مرسی ۔

34لوکاں اُونکُوں جواب ڈِتا ”اساں شریعت ءچوں ایہ سُنڑیا ہے جو المسیح ہمیشاں تئیں زندہ راہسی، وَل تُساں کیوں آدھے ہیوے جو ’اِبنِ آدم دا اُچے اُتے چڑھایا ونجنڑ ضرور ہے؟‘ ایہ اِبنِ آدم کوݨ ہے؟“

35یسُوع اُنہاں کُوں جواب ڈِتا، ”نُور تُہاڈے نال تھوڑی دیر تئیں بِیا ہے۔ جئیں تئیں نُور تُہاڈے نال ہے نُور ءچ چلدے راہو، اِینویں نہ تھیوے جو اندھارا تُہاکُوں آ جھلے۔ جیہڑا بندہ اندھارے ءچ چلدے، او نئیں جانڑدا جو کِتھاں ویندے۔

36جئیں تئیں نُور تُہاڈے نال ہے، نُور اُتے اِیمان گِھن آؤ تاں جو نُور دے فرزند بنڑ سگو۔“ یسُوع ایہ گالھیں آکھ تے چلیا گِیا تے اُنہاں کنُوں آپنڑے آپ کُوں لُکایا۔

37بھانویں اُوں اِتی سارے معجزے اُنہاں دے سامنڑے کیتے ہَن، وَل وی او اُوندے اُتے اِیمان نہ گِھن آئے۔

38تاں جو یسعیاہ نبی دا آکھیا پُورا تھیوے جو اُوں آکھیا جو ”یا رب! ساڈے پیغام اُتے کوݨ اِیمان گِھن آئے؟ تے رب دی قُدرت کیندے اُتے ظاہر تھئی ؟“

39اِیہو وجہ ہئی جو او اِیمان نہ رکھ سگے، جِینویں یسعیاہ ہِک بئی جاہ اُتے آکھیا،

40”اُوں اُنہاں دے اکھیں کُوں اندھا تے دِلاں کُوں سخت کر ڈِتا تاں جو اِینویں نہ تھیوے جو او آپنڑے اکھیں کنُوں ڈیکھنڑ تے آپنڑے دِلاں کنُوں سمجھنڑ تے رجُوع کرݨ تے مَیں اُنہاں کُوں شِفا بخشاں ۔“

41یسعیاہ ایہ اِیں واسطے آکھیا جو اُوں المسیح دا جلال ڈِٹھا تے اُوں اُوندے بارے ءچ کلام کیتا۔

42وَل وی بہُوں سارے سردار اُوندے اُتے اِیمان تاں گِھن آئے پر فریسیاں دی وجہ کنُوں آپنڑے اِیمان دا اِقرار نہ کریندے ہَن، کِتھائیں اِینویں نہ تھیوے جو او عبادت خانہ ءچوں کڈھ ڈِتے ونجنڑ۔

43کیوں جو او اِنسان تُوں عزت پاوݨ، خُدا تُوں عزت پاوݨ کنُوں زیادہ پسند کریندے ہَن۔

44یسُوع اُچی اواز ءچ آکھیا جو ”جیہڑا کوئی میڈے اُتے اِیمان گِھن آندے، او صرف میڈے اُتے نئیں بلکہ میڈے بھیجنڑ آلے اُتے اِیمان گِھن آندے۔

45تے جیہڑا میکُوں ڈیدھے، او میڈے بھیجنڑ آلے کُوں ڈیدھے۔

46مَیں نُور تھی تے دُنیا ءچ آیا ہاں تاں جو جیہڑا میڈے اُتے اِیمان گِھن آوے او اندھارے ءچ نہ راہوے۔

47جے کوئی میڈے گالھیں سُنڑدے تے اُنہاں اُتے عمل نئیں کریندا تاں مَیں اُوندی عدالت نہ کریساں کیوں جو مَیں دُنیا دی عدالت کرݨ نئیں آیا بلکہ نجات ڈیوݨ آیا ہاں۔

48جیہڑا کوئی میڈے اُتے اِیمان نئیں رکھیندا تے میڈے گالھیں کُوں قبول نئیں کریندا، ہِک ہے جیہڑا اُوندی عدالت کریسی یعنی جیہڑا کلام مَیں کیتے، آخری ڈینہہ اُوہو اُونکُوں سزا دے لائق کھڑیسی۔

49کیوں جو مَیں آپنڑی طرفوں کُجھ نئیں آدھا بلکہ اسمانی باپ جئیں میکُوں بھیجیا ہے اُونہی میکُوں حُکم ڈِتے جو کیا آکھاں تے کیا بولاں۔

50تے مَیں جانڑدا ہاں جو اُوندا حُکم ہمیشاں دی زندگی ہے۔ بس مَیں اُوہو آدھا ہاں جیندے آکھنڑ دا حُکم میکُوں باپ ڈِتے۔“