John 16

Seraiki

← Chapter 15 Jump to: Chapter 17 →

1”مَیں ایہ گالھیں اِیں واسطے تُہاکُوں آکھیاں جو تُساں تُھڈا نہ کھاؤ۔

2لوک تُہاکُوں عبادت خانیاں ءچوں کڈھ ڈیسن، بلکہ او وقت آوݨ آلا ہے جو جیہڑا کوئی تُہاکُوں قتل کریسی او ایہ سمجھسی جو مَیں خُدا دی خدمت کریندا ہاں۔

3تے او ایہ اِیں واسطے کریسن جو اُنہاں نہ تاں باپ کُوں جانڑیا نہ میکُوں۔

4پر مَیں ایہ گالھیں تُہاکُوں اِیں واسطے آکھیاں ہِن جو جِیں ویلے اُنہاں دا وقت آوے تاں تُہاکُوں یاد آ ونجے جو مَیں تُہاکُوں پہلے ای چِتا ڈِتا ہا۔ شروع ءچ مَیں ایہ گالھیں اِیں واسطے تُہاکُوں نئیں آکھیا جو مَیں تُہاڈے نال ہم،

5پر ہُنڑ مَیں آپنڑے بھیجنڑ آلے دے کولھ ویندا ہاں تے تُہاڈے ءچوں کوئی میکُوں نئیں پُچھدا جو تُوں کِتھاں ویندیں؟

6بلکہ تُہاڈا دل غم نال بھریج گِیا کیوں جو مَیں ایہ گالھیں تُہاکُوں آکھیاں،

7پر مَیں تُہاکُوں سچ آدھا ہاں جو میڈا ونجنڑ تُہاڈے کیتے فائدہ مند ہے کیوں جو جے مَیں نہ وَنجاں تاں او مددگار تُہاڈے کولھ نہ آسی پر جے مَیں ویساں تاں اُونکُوں تُہاڈے کولھ بھیج ڈیساں۔

8او آ تے دُنیا کُوں گُناہ تے راستبازی تے عدالت دے بارے ءچ قصُوروار کھڑیسی۔

9گُناہ دے بارے ءچ اِیں واسطے جو او میڈے اُتے اِیمان نئیں گِھن آندے،

10راستبازی دے بارے ءچ اِیں واسطے جو مَیں باپ دے کولھ ویندا ہاں تے تُساں میکُوں ولا نہ ڈیکھسو،

11تے عدالت دے بارے ءچ اِیں واسطے جو دُنیا دے سردار اُتے سزا دا حُکم کیتا گئے ۔

12میکُوں تُہاکُوں بِیا وی بہُوں کُجھ آکھنڑا ہے پر حالی تُساں اُوندی برداشت نئیں کر سگدے،

13پر جِیں ویلے او، یعنی سچائی دا رُوح آسی تاں او پُوری سچائی دو تُہاڈی راہنمائی کریسی۔ کیوں جو او آپنڑی طرفوں کُجھ نہ اکھیسی بلکہ تُہاکُوں صرف اُوہو ڈسیسی جیہڑا کُجھ او سُنڑسی تے تُہاکُوں آوݨ آلے گالھیں دی خبر ڈیسی۔

14او میڈا جلال ظاہر کریسی کیوں جو او میڈے گالھیں میڈی زبانی سُنڑ تے تُہاکُوں بیان کریسی۔

15جیہڑا کُجھ باپ دا ہے او سبھ میڈا ہے، اِیں واسطے مَیں آکھیا جو رُوح مَیں کنُوں ای حاصل کریندے تے تُہاکُوں خبراں ڈیسی۔

16کُجھ دیر بعد تُساں میکُوں نہ ڈیکھسو تے وَل کُجھ دیر بعد ولا میکُوں ڈیکھ گِھنسو۔“

17اِیں تُوں اُوندے بعض شاگرداں آپس ءچ آکھیا جو ”ایہ کیا ہے جیہڑا او ساکُوں اکھیندے جو ’کُجھ دیر بعد تُساں میکُوں نہ ڈیکھسو تے کُجھ دیر بعد ولا ڈیکھ گِھنسو‘ تے ’کیوں جو مَیں باپ دے کولھ ویندا ہاں‘؟“

18بس او آدھے ریہے جو ”تھوڑی دیر تُوں اُوندا کیا مطلب ہے؟ اساں نئیں جانڑدے جو او کیا آدھے۔“

19یسُوع ڈِٹھا جو او مَیں کنُوں پُچھنڑ چاہندے ہِن، تاں اُنہاں کُوں آکھیا، ”کیا تُساں آپس ءچ میڈی اِیں گالھ دے بارے ءچ پُچھدے پئے ہیوے جو کُجھ دیر بعد تُساں میکُوں نہ ڈیکھسو تے کُجھ دیر بعد ولا میکُوں ڈیکھ گِھنسو؟

20مَیں تُہاکُوں سچ آدھا ہاں جو تُساں تاں روسو تے ماتم کریسو پر دُنیا خوش تھی سی۔ تُساں ڈُکھی تاں ہوسو پر تُہاڈا ڈُکھ ای خوشی ءچ بدل ویسی۔

21جِیں ویلے عورت کُوں بال جمنڑ آلا ہوندے تاں او ڈُکھی تھیندی ہے، اِیں واسطے جو اُوندی تکلیف دا ویلا آ گئے۔ پر جِینویں ای بال جمدے تاں اِیں خوشی دے سببّوں جو ہِک اِنسان دُنیا ءچ آ گئے، او آپنڑا ڈُکھ بُھل ویندی ہے۔

22اِینویں ای ہُنڑ تُہاکُوں ڈُکھ تاں ہے پر مَیں تُہاکُوں ولا مِلساں تے تُہاڈا دل خوش تھیسی تے کوئی تُہاڈی خوشی کَھس نہ گِھنسی۔

23اُوں ڈینہہ تُساں میڈے تُوں کُجھ نہ پُچھسو۔ مَیں تُہاکُوں سچ آدھا ہاں جو جے تُساں باپ کنُوں میڈے ناں تُوں کُجھ منگسو تاں او تُہاکُوں ڈیسی۔

24ہُنڑ تئیں تُساں میڈے ناں تُوں کُجھ نئیں منگیا۔ منگسو تاں مِلسی تاں جو تُہاڈی خوشی پُوری تھیوے۔

25مَیں ایہ گالھیں تُہاڈے نال مثالاں ءچ کیتیاں ہِن، پر او ویلا آوݨ آلا ہے جو وَل تُہاکُوں مثالاں ءچ نہ اکھیساں بلکہ آپنڑے باپ دے بارے ءچ تُہاکُوں صاف صاف ڈسیساں۔

26اُوں ڈینہہ تُساں میڈے ناں تُوں منگسو تے میکُوں تُہاڈے کیتے باپ کُوں درخاست کرݨ دی ضرورت نہ ہوسی۔

27اِیں واسطے جو باپ تاں خود تُہاڈے نال محبت رکھیندے کیوں جو تُساں میڈے نال محبت رکھی ہے تے اِیمان گِھن آئے ہیوے جو مَیں خُدا دی طرفوں آیا ہاں۔

28مَیں باپ ءچوں نِکل تے دُنیا ءچ آیا ہاں۔ وَل دُنیا تُوں رُخصت تھی تے باپ کولھ ویندا ہاں۔“

29اُوندے شاگرداں آکھیا، ”ڈیکھو، ہُنڑ تُساں صاف صاف آدھے ہیوے تے مثال ءچ نئیں آدھے۔

30ہُنڑ اساں جاݨ گئے ہیں جو تُساں سبھ کُجھ جانڑدے ہیوے تے اِیندے مُتھاج نئیں جو کوئی تُہاکُوں پُچھے ، اِیں سببّوں اساں اِیمان گِھن آئے ہیں جو تُساں خُدا ءچوں نِکلے ہیوے۔“

31یسُوع اُنہاں کُوں جواب ڈِتا، ”کیا ہُنڑ تُساں اِیمان گِھن آندے ہیوے؟

32ڈیکھو او ویلا آندے بلکہ آ گِیا ہے جو تُساں سارے تِتربِتر تھی تے آپنڑے آپنڑے گھراں کُوں ٹُر پوسو تے میکُوں کلھا چھوڑ ڈیسو۔ وَل وی مَیں کلھا نئیں کیوں جو باپ میڈے نال ہے۔

33مَیں تُہاڈے نال ایہ گالھیں اِیں واسطے کیتیاں ہِن جو تُساں میڈے ءچ اِطمینان پاؤ۔ دُنیا ءچ ڈُکھ چیندے ہیوے پر حوصلہ رکھو، مَیں دُنیا اُتے غالب آیا ہاں۔“

← Chapter 15 Jump to: Chapter 17 →