Matthew 9

Albanian 2018

← Chapter 8 Jump to: Chapter 10 →

1Si hipi në varkë, Jezui kaloi në bregun tjetër dhe erdhi në qytetin e vet.

2Atëherë i sollën një të paralizuar, të shtrirë në një vig. Kur pa besimin e tyre, Jezui i tha të paralizuarit: «Merr zemër, biri im, të janë falur mëkatet».

3Disa nga shkruesit thanë me vete: «Ky po fyen Perëndinë».

4Meqenëse Jezui i njihte mendimet e tyre, u tha: «Pse keni këto mendime të këqija në zemrat tuaja?

5Çfarë është më e lehtë, të thuash “të janë falur mëkatet” apo të thuash “ngrihu dhe ec”?

6Mirëpo, që ta dini se Biri i njeriut ka pushtetin të falë mëkatet mbi tokë, “i tha të paralizuarit”, ngrihu, merre vigun e shko në shtëpi!».

7Ai u ngrit e shkoi në shtëpi.

8Kur panë këtë gjë, turmat i zuri frika dhe përlëvduan Perëndinë që u kishte dhënë njerëzve një pushtet kaq të madh.

9Si u largua prej andej, Jezui pa një njeri që rrinte ulur në bankën e tagrave. Ai quhej Mate. Jezui i tha: «Më ndiq!». Ai u ngrit e i shkoi pas.

10Ndërsa ishin ulur për të ngrënë në shtëpinë e Mateut, erdhën shumë tagrambledhës e mëkatarë, që u ulën në tryezë me Jezuin dhe me dishepujt e tij.

11Kur panë këtë gjë, farisenjtë u thanë dishepujve: «Përse mësuesi juaj ha me tagrambledhës e me mëkatarë?».

12Por kur e dëgjoi këtë, Jezui tha: «Nuk janë të shëndoshët ata që kanë nevojë për mjekun, por të sëmurët.

13Shkoni e mësoni çfarë do të thotë: dua mëshirë e jo flijime. Unë nuk kam ardhur të thërras të drejtët, por mëkatarët».

14Atëherë iu afruan dishepujt e Gjonit e i thanë: «Përse ne dhe farisenjtë agjërojmë shumë, ndërsa dishepujt e tu nuk agjërojnë?».

15Jezui u tha: «A mund të mbajnë zi dasmorët kur dhëndri është me ta? Por do të vijë dita kur do t'ua rrëmbejnë dhëndrin e atëherë do të agjërojnë.

16Askush nuk vë një arnë prej një cope të re në një rrobë të vjetër, sepse arna e gris rrobën e grisja bëhet më e madhe.

17Askush nuk hedh verë të re në kacekë të vjetër, se kacekët çahen, vera derdhet e kështu humbasin edhe kacekët. Prandaj, vera e re hidhet në kacekë të rinj e kështu ruhen që të dyja».

18Ndërsa Jezui po fliste me ta, iu afrua një kryetar sinagoge, që i ra në gjunjë e i tha: «Sapo më vdiq vajza, por eja vëri duart mbi të dhe ajo do të jetojë».

19Jezui u ngrit e shkoi pas tij bashkë me dishepujt.

20Dhe ja, një grua që vuante nga hemorragjia prej dymbëdhjetë vjetësh iu afrua nga pas dhe i preku cepin e gunës.

21Sepse thoshte me vete: «Sikur t'i prek vetëm gunën, do të shpëtoj».

22Jezui u kthye, e pa e i tha: «Merr zemër, bija ime, besimi yt të shpëtoi». Dhe që nga ai çast ajo grua u shërua.

23Kur arriti te shtëpia e kryetarit të sinagogës dhe pa fyelltarët e turmën e zhurmshme,

24Jezui tha: «Largohuni se vajza nuk ka vdekur, por po fle». Por ata e përqeshën.

25Kur e nxorën turmën përjashta, ai hyri, e mori vajzën për dore dhe ajo u ngrit.

26Lajmi për këtë mrekulli u përhap në mbarë krahinën.

27Kur Jezui u largua që andej, i shkuan pas dy të verbër që thërrisnin: «Ki mëshirë për ne, Biri i Davidit!».

28Si arritën në shtëpi, të verbrit iu afruan dhe Jezui u tha: «A besoni se mund ta bëj këtë gjë?». Ata i thanë: «Po, o Zot!».

29Atëherë ai u preku sytë e u tha: «U bëftë sipas besimit tuaj!».

30Dhe atyre iu hapën sytë. Jezui i urdhëroi: «Kini kujdes se mos e merr vesh njeri».

31Por ata, sapo dolën, e përhapën lajmin në mbarë krahinën.

32Ndërsa po dilnin, i sollën një shurdhmemec që ishte i pushtuar nga djalli.

33Kur u dëbua djalli, shurdhmemeci foli dhe turmat u mrekulluan e thanë: «Nuk është parë asnjëherë një gjë e tillë në Izrael».

34Por farisenjtë thanë: «Ai i dëbon djajtë me fuqinë e kryetarit të djajve».

35Jezui i përshkoi të gjitha qytetet dhe fshatrat duke mësuar njerëzit në sinagogat e tyre, duke predikuar ungjillin e mbretërisë e duke shëruar çdo sëmundje e lëngatë.

36Kur pa turmat, iu dhimbsën, sepse ishin të lodhura e të braktisura, si delet pa bari.

37Atëherë u tha dishepujve: «Të korrat janë të mëdha, por punëtorë ka pak.

38Lutjuni të zotit të të korrave të dërgojë punëtorë në të korrat e veta».

← Chapter 8 Jump to: Chapter 10 →