1 John 4

Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)

← Chapter 3 Jump to: Chapter 5 →

1ดูก่อนพวกที่รัก, อย่าเชื่อวิญญาณทั้งปวง, แต่ว่าจงพิสูจน์ดูวิญญาณนั้นๆ ว่ามาจากพระเจ้าหรือไม่, เพราะว่ามีผู้พยากรณ์เท็จเป็นอันมากออกเที่ยวไปในโลกแล้ว.

2เช่นนี้แหละท่านทั้งหลายจะได้รู้จักพระวิญญาณของพระเจ้า, คือว่าวิญญาณทั้งปวงที่ยอมรับเชื่อว่าพระเยซูคริสต์เสด็จมารับชาติเป็นมนุษย์แล้ว, วิญญาณนั้นก็เป็นมาจากพระเจ้า.

3และวิญญาณทั้งปวงที่ไม่ยอมรับเชื่อพระเยซูแล้ว, วิญญาณนั้นไม่ได้มาจากพระเจ้า, นั้นแหละเป็นวิญญาณที่ทรยศต่อพระคริสต์. ซึ่งท่านทั้งหลายได้ยินว่าจะมา, และบัดนี้อยู่ในโลกแล้ว.

4ดูก่อนลูกเล็กๆ ทั้งหลาย, ท่านเป็นฝ่ายพระเจ้า, และได้ชัยชะนะแก่เขาเหล่านั้น เพราะว่าพระองค์ที่ดำรงอยู่ในท่านทั้งหลายเป็นใหญ่กว่าผู้ที่อยู่ในโลก.

5เขาเหล่านั้นเป็นฝ่ายโลก, เหตุฉะนั้นเขาจึงพูดตามโลก, และโลกก็เชื่อฟังเขา.

6เราทั้งหลายเป็นฝ่ายพระเจ้าและผู้ที่รู้จักพระเจ้าก็ฟังเรา ผู้ที่ไม่รู้จักพระเจ้าก็ไม่ได้ฟังเรา. เช่นนั้นแหละเราทั้งหลายจึงรู้จักวิญญาณแห่งความจริง, และวิญญาณแห่งความเท็จ

7ดูก่อนพวกที่รัก, ให้เราทั้งหลายรักซึ่งกันและกัน, เพราะว่าความรักเป็นมาจากพระเจ้า, และทุกคนที่รักก็บังเกิดมาจากพระเจ้า, และรู้จักพระเจ้า.

8ผู้ที่ไม่รักก็ไม่รู้จักพระเจ้า, เพราะว่าพระเจ้าทรงเป็นความรัก.

9ในข้อนี้แหละความรักของพระเจ้าจึงได้ปรากฏเกี่ยวกับเราทั้งหลาย. คือว่าพระเจ้าได้ทรงใช้พระบุตรองค์เดียวของพระองค์เข้ามาในโลก, เพื่อเราทั้งหลายจะได้ชีวิตโดยพระบุตรนั้น.

10ในข้อนี้แหละเป็นความรัก. ไม่ใช่ที่เราได้รักพระเจ้า. แต่ที่พระองค์ได้ทรงรักเรา, และได้ทรงใช้พระบุตรของพระองค์เป็นผู้ทรงระงับพระพิโรธเพราะความบาปของเรา.

11ดูก่อนพวกที่รัก. ถ้าพระเจ้าได้ทรงรักเราทั้งหลายเช่นนั้น. ก็ควรเราจะรักซึ่งกันและกันด้วย.

12หามีคนใดได้แลเห็นพระเจ้าในเวลาใดไม่ ถ้าเราทั้งหลายรักซึ่งกันและกัน. พระเจ้าสถิตอยู่ในเราทั้งหลาย. และความรักของพระองค์ก็สำเร็จในเรา

13เช่นนี้แหละเราทั้งหลายจึงรู้ว่า เราอยู่ในพระองค์และพระองค์ดำรงอยู่ในเรา. คือว่าเพราะพระองค์ได้ทรงโปรดประทานพระวิญญาณของพระองค์แก่เรา

14และเราทั้งหลายได้เห็นและเป็นพะยานว่า พระบิดาได้ทรงใช้พระบุตรมาเพื่อจะเป็นผู้ช่วยมนุษย์โลกให้รอด

15ถ้าคนใดจะยอมรับเชื่อว่า พระเยซูทรงเป็นพระบุตรของพระเจ้า. พระเจ้าก็จะดำรงอยู่ในคนนั้น. และคนนั้นอยู่ในพระเจ้า.

16และเราทั้งหลายได้รู้และได้เชื่อความรักนั้นซึ่งพระเจ้าได้ทรงรักเรา พระเจ้าทรงเป็นความรัก และผู้ที่อยู่ในความรักก็ได้อาศัยในพระเจ้า, และพระเจ้าสถิตอยู่ในผู้นั้น.

17ในข้อนี้แหละ ความรักของเราจึงสมบูรณ์, เพื่อเราทั้งหลายจะได้มีใจกล้าในวันพิพากษานั้น. เพราะว่าพระองค์ทรงเป็นอย่างไร, เราทั้งหลายในโลกนี้ก็เป็นอย่างนั้น.

18ในความรักนั้นไม่มีความกลัว แต่ว่าความรักที่สมบูรณ์ก็กำจัดความกลัวเสีย, ด้วยว่าความกลัวเป็นที่ให้ใจสะดุ้งต่อโทษ. และผู้ที่มีความกลัวยังไม่สมบูรณ์ในความรัก.

19เราทั้งหลายเกิดความรัก. ก็เพราะพระองค์ได้ทรงรักเราก่อน.

20ถ้าผู้ใดว่า. “ข้าพเจ้ารักพระเจ้า” และใจยังเกลียดชังพี่น้องของตัว. ผู้นั้นเป็นคนพูดมุสา เพราะว่าผู้ที่ไม่รักพี่น้องของตนที่แลเห็นแล้ว, จะรักพระเจ้าที่ยังไม่ได้แลเห็นอย่างไรได้?

21พระบัญญัตินี้แหละเราทั้งหลายได้มาจากพระองค์. คือว่าให้คนที่รักพระเจ้ารักพี่น้องของตนด้วย

← Chapter 3 Jump to: Chapter 5 →