1 John 5

Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)

← Chapter 4 Jump to:

1คนใดที่เชื่อว่าพระเยซูเป็นพระคริสต์. คนนั้นก็บังเกิดจากพระเจ้า และทุกคนที่รักพระองค์ผู้ให้กำเนิดนั้น. ก็รักคนที่บังเกิดจากพระองค์ด้วย.

2เมื่อเราทั้งหลายรักพระเจ้าแล้ว. และได้ประพฤติตามพระบัญญัติของพระองค์. เราจึงรู้ว่าเรารักคนทั้งหลายที่เป็นบุตรของพระเจ้า.

3เพราะว่านี่แหละเป็นความรักพระเจ้า, คือว่าให้เราทั้งหลายประพเาติตามพระบัญญัติของพระองค์ และพระบัญญัติของพระองค์หาหนักใจไม่.

4ด้วยว่าผู้ใดๆ ที่บังเกิดจากพระเจ้า. ก็มีชัยชะนะแก่โลก และนี่แหละเป็นความชะนะซึ่งได้มีชัยแก่โลก, คือความเชื่อของเราทั้งหลาย.

5ใครผู้ใดเล่ามีชัยแก่โลก. เว้นไว้ผู้ที่เชื่อว่าพระเยซูเป็นพระบุตรของพระเจ้า?

6นี่แหละคือท่านผู้ที่ได้มาเนื่องด้วยน้ำและพระโลหิต, คือพระเยซูคริสต์ ไม่ใช่เนื่องด้วยน้ำสิ่งเดียว. แต่เนื่องด้วยน้ำและพระโลหิต. และพระวิญญาณนั้นเองทรงเป็นพะยาน. เพราะพระวิญญาณนั้นทรงเป็นความจริง.

7ด้วยว่ามีอยู่ถึงสามพะยาน,

8คือพระวิญญาณหนึ่ง, และน้ำหนึ่ง, และพระโลหิตหนึ่ง และพะยานทั้งสามนั้นก็บ่งความนั้นถึงผู้เดียว.

9ถ้าเรายังรับพะยานของมนุษย์, พะยานของพระเจ้าก็ย่อมเป็นใหญ่กว่า เพราะว่าพะยานของพระเจ้าก็อย่างนี้แหละ, คือพระองค์ได้ทรงเป็นพะยานอ้างถึงพระบุตรของพระองค์.

10ผู้ที่เชื่อในพระบุตรของพระเจ้ามีพะยานอยู่ในตัวเอง ผู้ที่ไม่เชื่อพระเจ้าก็เท่ากับกระทำให้พระองค์เป็นผู้ตรัสมุสา เพราะเขาไม่ได้เชื่อคำพะยานซึ่งพระเจ้าได้ทรงเป็นพะยานอ้างถึงพระบุตรของพระองค์.

11และนี่แหละเป็นคำพะยาน, คือว่าพระเจ้าได้ทรงโปรดประทานให้เราทั้งหลายมีชีวิตนิรันดร์, และชีวิตนี้มีอยู่ในพระบุตรของพระองค์.

12ผู้ที่มีพระบุตรนั้นก็มีชีวิต ผู้ที่ไม่มีพระบุตรของพระเจ้าก็ไม่มีชีวิต

13ข้อความเหล่านี้ข้าพเจ้าได้เขียนฝากมายังท่านทั้งหลาย, เพื่อท่านทั้งหลายจะะได้รู้ว่าท่านมีชีวิตนิรันดร์, คือมายังท่านทั้งหลายที่ได้เชื่อในพระนามพระบุตรของพระเจ้า.

14และนี่แหละเป็นความกล้าที่เราทั้งหลายมีอยู่ในการที่จะติดต่อกับพระองค์, คือว่าถ้าเราทูลขอสิ่งใดตามชอบพระทัยของพระองค์, พระองค์จะทรงโปรดฟังเรา

15และถ้าเรารู้แล้วว่า พระองค์ทรงฟังเรา, เราทูลขอสิ่งใดๆ, เราจึงรู้ว่าเราได้รับตามที่เราได้ทูลขอจากพระองค์นั้น.

16ถ้าผู้ใดเห็นพี่น้องของตนกระทำบาปอย่างหนึ่งอย่างใดที่ไม่นำให้ถึงความตาย, ผู้นั้นจงทูลขอ, และพระองค์จะประทานชีวิตแก่เขาสำหรับผู้นั้นที่ได้กระทำบาปซึ่งไม่ได้นำถึงความตาย. บาปที่นำไปถึงความตายก็มี และข้าพเจ้าไม่ได้ว่าให้เขาอธิษฐานเพื่อบาปอย่างนั้น.

17การอธรรมทุกอย่างเป็นการบาป และการบาปที่ไม่ได้นำถึงความตายก็มีอยู่

18เราทั้งหลายรู้แล้วว่า คนใดที่บังเกิดจากพระเจ้าไม่ได้มีปกติกระทำบาป, แต่ว่าคนที่บังเกิดจากพระเจ้าได้ระวังรักษาตัว, และมารนั้นไม่ได้แตะต้องคนนั้นเลย

19เราทั้งหลายรู้ว่าเราบังเกิดจากพระเจ้า, และมนุษย์โลกทั้งสิ้นทอดตัวจมอยู่ในมารร้าย

20และเราทั้งหลายรู้แล้วว่า พระบุตรของพระเจ้าเสด็จมาแล้ว, และได้ประทานให้เรามีสติปัญญา, เพื่อเราจะได้รู้จักพระองค์ผู้ธำรงสัตย์, และเราทั้งหลายอยู่ในพระองค์ผู้ธำรงสัตย์นั้น, คือในพระเยซูคริสต์พระบุตรของพระองค์. นี่แหละเป็นพระเจ้าเที่ยงแท้, และเป็นชีวิตนิรันดร์.

21ดูก่อนลูกเล็กๆ ทั้งหลาย, จงระวังรักษาตัวให้ปราศจากรูปเคารพ

← Chapter 4 Jump to: