1 Timothy 6

Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)

← Chapter 5 Jump to:

1ฝ่ายคนทั้งหลายที่เข้าแอกเป็นทาสแล้ว ควรถือว่านายของตนเป็นผู้สมควรได้รับความนับถือทุกอย่าง, เพื่อไม่ให้ใครกล่าวคำหยาบหยามต่อพระนามของพระเจ้าและโอวาท

2ฝ่ายทาสทั้งหลายผู้มีนายที่เชื่อแล้ว ไม่ควรจะประมาทนายนั้นโดยเหตุที่เป็นพี่น้องกันแล้ว, แต่ยิ่งควรปรนนิบัตินายให้ดีขึ้น, เพราะว่านายผู้ที่จะได้รับประโยชน์นั้นเป็นคนที่เชื่อและน่ารักแล้ว. ข้อความเหล่านี้จงสั่งสอนและตักเตือนกัน

3ถ้าผู้ใดสอนผิดแปลกไปกว่านี้, และไม่ยอมเห็นตามคำที่ให้เกิดปกติสุข, คือคำของพระเยซูคริสต์เจ้าของเรา, และโอวาทที่สมกับธรรม

4ผู้นั้นเป็นคนหัวสูงและไม่รู้จักอะไร, แต่อุดตริแส่ซักไซ้และทุ่มเถียงกันต่างๆ, ซึ่งเป็นเหตุให้เกิดความอิจฉา, ความขัดเคืองใจกัน, การกล่าวร้ายแก่กัน, และความกินแหนงแคลงใจกัน,

5ซึ่งเป็นการวิวาทกันระหว่างคนที่มีใจเลวทรามและปราศจากความจริง, และคาดว่าธรรมนั้นเป็นทางที่จะได้กำไร.

6แต่ว่าธรรมประกอบกับสันโดษก็ได้กำไรมาก

7เพราะว่าเราเข้ามาในโลกไม่ได้เอาอะไรมาฉันใด, เราไปจากโลกก็เอาอะไรไปไม่ได้ฉันนั้น

8แต่ว่าถ้าเรามีเครื่องอุปโภคบริโภค, ก็ให้เราอิ่มใจด้วยของเหล่านั้นเถิด.

9ฝ่ายคนเหล่านั้นที่อยากเป็นคนมั่งมีก็ย่อมตกในการทดลอง, และในบ่วงแร้ว, และในตัณหาหลายอย่างอันโฉดเขลาและเป็นภัยแก่ตัว, ซึ่งย่อมทำให้ตัวจมลงในความพินาศเสื่อมศูนย์ไป.

10ด้วยว่าการรักเงินทองนั้นก็เป็นรากแห่งความชั่วทุกอย่าง และบางคนที่ได้โลภเงินทองจึงได้หลงไปจากความเชื่อนั้น, และความทุกข์เป็นอันมากจึงทิ่มแทงตัวของเขาเองให้ทะลุ

11แต่ท่านผู้เป็นคนของพระเจ้า, จงหลีกหนีเสียจากสิ่งเหล่านี้และจงติดตามความชอบธรรม, ธรรม, ความเชื่อ, ความรัก, ความเพียร, และความสุภาพ.

12จงเข้าในการปล้ำสู้อย่างดีอันเกี่ยวกับความเชื่อนั้น จงยึดเอาชีวิตนิรันดร์ไว้, ที่พระเจ้าทรงเรียกท่านแล้วสำหรับชีวิตนั้น, และที่ได้ปฏิญาณตนไว้ด้วยคำปฏิญาณอันดีต่อหน้าพะยานหลายคน.

13ข้าพเจ้ากำชับท่านจำเพาะพระเนตรพระเจ้าผู้ทรงบันดาลให้สิ่งทั้งปวงมีชีวิต, และจำเพาะพระเนตรพระเยซูคริสต์ ผู้ได้ทรงยืนเป็นพะยานถึงคำปฏิญาณอันดีต่อหน้าปนเตียวปีลาต,

14ให้ท่านรักษาคำบังคับบัญชานี้ไว้ให้ปราศจากด่างพร้อย, และให้ปราศจากที่จะติเตียนได้, จนถึงพระเยซูคริสต์เจ้าของเราจะเสด็จมา

15ซึ่งพระองค์จะทรงสำแดงให้ปรากฏในเวลาของพระองค์, คือพระองค์นั้นผู้ทรงประกอบด้วยบรมสุขและเป็นมหิศรพระองค์เดียว, เป็นพระมหากษัตริย์เหนือกษัตริย์ทั้งปวง, และเป็นเจ้านายเหนือเจ้านายทั้งปวง

16พระองค์เดียวผู้ทรงอมฤตยู, และสถิตอยู่ในความสว่างที่มนุษย์คนใดจะเข้าไปถึงไม่ได้ ซึ่งมนุษย์ผู้ใดยังไม่เคยได้เห็นพระองค์, และจะเห็นพระองค์ไม่ได้ จงถวายเกียรติยศและฤทธานุภาพแก่พระองค์นั้นสืบๆ ไปเป็นนิตย์. อาเมน

17ท่านจงกำชับคนเหล่านั้นที่มั่งมีฝ่ายโลก อย่าให้มีใจถือมานะทิฏฐิ, อย่าให้ความหวังของเขาอิงอยู่กับทรัพย์อนิจจัง, แต่ให้หวังในพระเจ้าผู้ทรงประทานสิ่งสารพัตรให้แก่เราอย่างบริบูรณ์ เพื่อจะให้เราใช้ด้วยความปิติยินดี

18ท่านจงกำชับเขาให้กระทำการดี, ให้ร่ำรวยในการดีนั้น, ให้มีใจพร้อมที่จะให้ทาน, ให้มีใจกว้างขวาง,

19และส่ำสมไว้เป็นรากอันดีสำหรับตัวของตนเผื่อเวลาข้างหน้า, เพื่อเขาจะได้ยึดเอาชีวิตซึ่งเป็นชีวิตจริงๆ นั้น

20ติโมเธียวเอ๋ย, ซึ่งเราฝากไว้กับท่านนั้นจงเฝ้ารักษา, และจงหลีกไปเสียจากการเลี้ยงกันนอกคอกนอกทาง, และจากความรู้อันเท็จซึ่งมีข้อแย้งกันอยู่เสมอที่เขาเรียกผิดไปว่าเป็นความรู้

21ซึ่งบางคนได้รับเอาไว้แล้ว เลยหลงไปจากความเชื่อนั้น. ขอให้พระคุณดำรงอยู่กับท่านเถิด

← Chapter 5 Jump to: