2 Peter 1

Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)

Jump to: Chapter 2 →

1ซีโมนเปโตรทาสและอัครสาวกของพระเยซูคริสต์ ฝากจดหมายมายังท่านทั้งหลายที่ได้รับความเชื่ออันประเสริฐเช่นเรา ตามความชอบธรรมของพระเจ้า, และของพระเยซูคริสต์เจ้าผู้เป็นที่รอดของเราทั้งหลาย

2ขอให้พระคุณและสันติสุขเพิ่มพูนแก่ท่านทั้งหลาย, โดยที่ได้รู้จักพระเจ้าและพระเยซูเจ้าของเรา

3ด้วยเห็นแล้วว่า ฤทธิ์เดชของพระองค์ได้ประทานสิ่งสารพัตรแก่เราที่จะให้มีชีวิตและมีธรรม, โดยรู้จักพระองค์ผู้ได้ทรงเรียกเราด้วยสง่าราศีและความดีของพระองค์เอง.

4ด้วยเหตุเหล่านั้นพระองค์จึงได้ทรงประทานคำสัญญาอันใหญ่ยิ่งเลิศประเสริฐ, เพื่อโดยเหตุเหล่านี้, เมื่อท่านทั้งหลายพ้นแล้วจากกามราคที่มีอยู่ในโลกนี้, ท่านจะได้รับส่วนในสภาพของพระองค์.

5อันที่จริงเพราะเหตุนั้นเอง ท่านจงอุสส่าห์จนสุดกำลังที่จะเอาความเชื่อเพิ่มด้วยความดี, เอาความดีเพิ่มด้วยความรู้,

6เอาความรู้เพิ่มด้วยความเหนี่ยวรั้งตน, เอาความเหนี่ยวรั้งตนเพิ่มด้วยขันตี, และเอาขันตีเพิ่มด้วยธรรม,

7เอาธรรมเพิ่มด้วยความรักระหว่างพวกพี่น้อง, และเอาความรักระหว่างพวกพี่น้องเพิ่มด้วยความรักระหว่างคนทั่วไป.

8ถ้ามีใจอย่างนั้นอยู่ในท่านทั้งหลายพร้อมบริบูรณ์แล้ว, ก็จะกระทำให้ท่านขวนขวายและเกิดผลในความรู้จักพระเยซูคริสต์เจ้าของเรา.

9ด้วยว่าผู้ใดที่ขาดสิ่งเหล่านั้นเป็นคนตาบอดตาสั้น, และลืมการซึ่งชำระความผิดของตนเมื่อก่อนนั้นเสียแล้ว.

10เหตุฉะนั้นดูก่อนพวกพี่น้องทั้งหลาย, จงยิ่งอุสส่าห์กระทำให้การที่พระเจ้าทรงเรียกและเลือกท่านไว้แล้วนั้นให้ถึงที่สำเร็จแน่นอนด้วยว่าถ้าได้ประพฤติเช่นนั้น ท่านจะไม่สะดุดด้วยว่าอย่างนั้นแหละ

11ท่านทั้งหลายจะได้มีสิทธิสมบูรณ์ ที่จะเข้าในนิตยภูมิของพระเยซูคริสต์เจ้าผู้เป็นที่รอดของเรา

12เหตุฉะนั้นถึงแม้ท่านจะรู้แล้ว, และบัดนี้ตั้งอยู่ในความจริงแล้วก็ดี, ข้าพเจ้าก็พร้อมอยู่เสมอที่จะเตือนสติท่านทั้งหลายให้ระลึกถึงข้อความเหล่านั้น.

13แต่ว่าเมื่อข้าพเจ้ายังอาศัยอยู่ในกายนี้, ข้าพเจ้าเห็นว่าสมควรจะเตือนสติท่านให้ระลึกถึงข้อความเหล่านั้น

14ด้วยข้าพเจ้ารู้แล้วว่า ไม่ช้าไม่นานข้าพเจ้าจะต้องสละทิ้งร่างกายของข้าพเจ้า, เหมือนอย่างพระเยซูคริสต์เจ้าของเราได้ทรงสำแดงแก่ข้าพเจ้า.

15อันที่จริงข้าพเจ้าจะอุสส่าห์กระทำให้ท่านทั้งหลายระลึกถึงข้อความเหล่านั้นเสมอ เมื่อข้าพเจ้าตายแล้ว.

16เพราะว่าเมื่อเราได้สำแดงให้ท่านทั้งหลายทราบถึงฤทธิ์เดชของพระเยซูคริสต์ของเรา และการที่พระองค์จะเสด็จมานั้น, เราไม่ได้คล้อยตามนิยายที่เขาคิดแต่งไว้ด้วยความเฉลียวฉลาด, แต่เราได้เห็นอานุภาพของพระองค์ด้วยตาของเราเอง.

17เพราะว่าพระองค์ได้ทรงรับเกียรติยศและสง่าราศีจากพระบิดา, ครั้งเมื่อพระสุรเสียงได้มาถึงพระองค์จากพระบวรรัศมี ตรัสว่า, ท่านองค์นี้แหละเป็นบุตร. ที่รักของเรา, เราชอบใจท่านมาก,

18และเราได้ยินพระสุรเสียงซึ่งมาจากสวรรค์นั้น ในเวลาที่เราได้อยู่กับพระองค์ที่ภูเขาอันบริสุทธิ์นั้น.

19เหตุฉะนั้นถึงแม้ท่านจะรู้แล้ว,และเรามีคำพยากรณ์อันแน่นอนยิ่งขึ้น ถ้าท่านทั้งหลายถือตามคำนั้น, ท่านก็เป็นผู้ประพฤติดี, เหมือนหนึ่งแสงตะเกียงส่องสว่างเข้าไปในที่มืด, จนแสงอรุณจะขึ้น, และดาวประจำรุ่งจะผุดขึ้นในใจของท่านทั้งหลาย.

20ท่านทั้งหลายก็จงรู้ข้อนี้ก่อน คือว่าคำพยากรณ์ทุกคำที่จารึกไว้ในพระคัมภีร์แล้ว, พวกผู้พยากรณ์ไม่ได้คิดออกตามลำพังใจของตนเอง

21ด้วยว่าคำพยากรณ์นั้นเมื่อก่อนไม่ได้เป็นมาตามน้ำใจมนุษย์ แต่ว่ามนุษย์ได้กล่าวคำซึ่งมาจากพระเจ้า ตามที่พระวิญญาณบริสุทธิ์ได้ทรงดลใจให้กล่าวนั้น

Jump to: Chapter 2 →