2 Peter 3

Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)

← Chapter 2 Jump to:

1ดูก่อนพวกที่รัก, นี่เป็นจดหมายฉะบับที่สองที่ข้าพเจ้าได้เขียนฝากมายังท่านทั้งหลาย และในทั้งสองฉะบับนั้นข้าพเจ้าก็สะกิดใจอันซื่อสัตย์ของท่านให้ระลึก

2เพื่อท่านทั้งหลายจะได้จดจำถ้อยคำทั้งหลาย ที่พวกผู้พยากรณ์อันบริสุทธิ์ได้กล่าวไว้เมื่อก่อน, และคำสั่งสอนของเราทั้งหลายผู้เป็นอัครสาวกขององค์พระผู้เป็นเจ้าและพระผู้ช่วยให้รอด.

3จงรู้ข้อนี้ก่อนคือว่า, ในเวลาวันสุดท้ายคนประมาทหมิ่นจะบังเกิดขึ้น และประพฤติตามใจปรารถนาของตน,

4และจะถามว่า, “คำที่ทรงสัญญาไว้ว่าพระองค์จะเสด็จมานั้นอยู่ที่ไหน? ด้วยว่าตั้งแต่บรรพบุรุษหลับล่วงไปแล้ว, สิ่งทั้งปวงก็เป็นอยู่เหมือนที่ได้มีอยู่ตั้งแต่เดิมทรงสร้างโลก.”

5เพราะว่าข้อนี้เขาแกล้งลืมเสีย, คือว่าโดยคำตรัสของพระเจ้า ฟ้าสวรรค์จึงได้อุบัติขึ้นตั้งแต่โบราณ, และแผ่นดินโลกจึงได้เกิดขึ้นแยกออกจากน้ำและท่ามกลางนํ้า

6โดยเหตุเหล่านั้น พระองค์จึงได้ทรงบันดาลให้น้ำมาท่วมทำลายโลกที่มีอยู่ในเวลานั้น

7แต่ว่าท้องฟ้าอากาศและแผ่นดินโลกที่อยู่เดี๋ยวนี้ พระองค์ทรงเก็บงำไว้โดยคำตรัสนั้นสำหรับให้ไฟเผา, คือเก็บไว้จนถึงวันทรงพิพากษาและวันพินาศแห่งบรรดาทุรชน

8แต่ดูก่อนพวกที่รัก, อย่าลืมข้อนี้เสียเลย, คือว่าวันเดียวของพระเจ้าเหมือนพันปี, และพันปีก็เหมือนวันเดียว.

9องค์พระผู้เป็นเจ้าไม่ได้ทรงเฉื่อยช้าในคำสัญญาของพระองค์, เหมือนบางคนคิดว่าช้านั้น แต่พระองค์ได้ทรงอดกลั้นพระทัยไว้เพราะเห็นแก่ท่านทั้งหลายเป็นช้านาน, ไม่ทรงประสงค์จะให้คนหนึ่งคนใดพินาศเลย, แต่ทรงปรารถนาจะให้คนทั้งปวงกลับใจเสียใหม่.

10แต่ว่าวันขององค์พระผู้เป็นเจ้าคงจะมาเหมือนอย่างขะโมยดอดมา และในวันนั้น ท้องฟ้าอากาศจะล่วงเสียไปด้วยเสียงอันดังสนั่น, และโลกธาตุจะละลายไปด้วยไฟอันร้อนยิ่ง, และแผ่นดินโลกกับสิ่งสารพัตรที่มีอยู่ในโลกนั้นจะต้องไหม้เสียสิ้น

11ครั้นเห็นแล้วว่าสิ่งทั้งปวงนี้ต้องละลายไปทั้งสิ้น, ท่านทั้งหลายควรจะเป็นคนอย่างไรในการประพฤติอันบริสุทธิ์และในธรรม,

12คอยท่าและกระหายที่จะให้วันของพระเจ้ามาถึง, เมื่อไฟจะติดท้องฟ้าอากาศให้ละลายไป, และโลกธาตุจะละลายไปด้วยไฟอันร้อนยิ่ง?

13แต่ว่าตามคำสัญญาของพระองค์นั้น เราจึงคอยท่าท้องฟ้าอากาศใหม่และแผ่นดินโลกใหม่, ซึ่งจะเป็นที่ที่ความชอบธรรมจะดำรงอยู่

14เหตุฉะนั้นพวกที่รัก, เมื่อท่านทั้งหลายยังคอยท่าสิ่งเหล่านั้น, ก็จงอุสส่าห์ให้พระองค์พบท่านทั้งหลายอยู่เป็นสุข, พ้นจากด่างพร้อยและพ้นที่จะติเตียนได้

15และจงถือว่า การที่องค์พระผู้เป็นเจ้าของเราได้ทรงอดกลั้นพระทัยไว้นานนั้นก็เป็นที่ให้เรารอด เหมือนอย่างเปาโลน้องที่รักของเราได้เขียนจดหมายฝากไปยังท่านทั้งหลาย ตามสติปัญญาซึ่งทรงโปรดประทานแก่ท่านนั้นด้วย

16เหมือนในจดหมายของท่านทุกฉะบับ ท่านได้กล่าวถึงเหตุการณ์เหล่านั้น และในจดหมายนั้นมีบางข้อที่เข้าใจยาก, ซึ่งคนทั้งหลายที่ไม่ได้เรียนรู้และไม่แน่นอนมั่นคงนั้นได้เปลี่ยนแปลงเสีย, เหมือนเขาได้เปลี่ยนแปลงข้ออื่นๆ ในพระคัมภีร์, จึงเป็นเหตุกระทำให้ตัวพินาศ.

17เพราะเหตุนั้น ดูก่อนพวกที่รัก, ครั้นท่านทั้งหลายรู้ข้อความนั้นแล้ว, ท่านจงระวังให้ดี, เกรงว่าจะหลงไปกระทำผิดตามการผิดของคนชั่วเหล่านั้น, ท่านทั้งหลายจึงพลาดไปจากความมั่นคงของท่าน.

18แต่ท่านทั้งหลายจงเจริญขึ้นในพระคุณ, และในความรู้ของพระเยซูคริสต์องค์พระผู้ช่วยให้รอดของเรา. จงถวายสดุดีแต่พระองค์นั้น บัดนี้และสืบๆ ไปเป็นนิจกาล. อาเมน

← Chapter 2 Jump to: