Ephesians 6

Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)

← Chapter 5 Jump to:

1ฝ่ายบุตรทั้งหลายจงนบนอบเชื่อฟังบิดามารดาของตัวด้วยเห็นแก่องค์พระผู้เป็นเจ้า เพราะกระทำอย่างนั้นเป็นการถูก.

2จงนับถือบิดามารดาของตน, ซึ่งเป็นพระบัญญัติแรกที่มีคำทรงสัญญาไว้ด้วย,

3เพื่อท่านทั้งหลายจะได้อยู่เย็นเป็นสุข. และมีชีวิตยืนยาวที่แผ่นดินโลก.

4ฝ่ายท่านทั้งหลายผู้เป็นบิดา อย่ายั่วบุตรของตนให้ขัดเคืองใจ แต่จงอบรมด้วยการตีสอนและการเตือนสติขององค์พระผู้เป็นเจ้า

5ฝ่ายพวกทาส จงเชื่อฟังผู้ที่เป็นนายตามเนื้อหนังด้วยใจเกรงกลัวจนตัวสั่น, ด้วยน้ำใสใจจริง, เหมือนกระทำแก่พระคริสต์

6ไม่ใช่อย่างคนที่ทำต่อหน้า, เช่นผู้ที่ทำให้ชอบใจคน แต่อย่างทาสของพระคริสต์, คือมีน้ำใจกระทำตามชอบพระทัยพระเจ้า

7จงปรนนิบัตินายด้วยเต็มใจ, เหมือนอย่างปรนนิบัติองค์พระผู้เป็นเจ้า, ไม่ใช่ปรนนิบัติมนุษย์.

8ท่านทั้งหลายรู้แล้วว่า, ถ้าผู้ใดกระทำการดีประการใด, ผู้นั้นจะได้รับบำเหน็จจากองค์พระผู้เป็นเจ้า, ไม่ว่าเขาเป็นทาสหรือเป็นไทย.

9ฝ่ายนายจงประพฤติต่อทาสอย่างเดียวกัน, คืออย่าขู่เข็ญเขาด้วยท่านทั้งหลายทราบแล้วว่า พระองค์ผู้เป็นนายของเขาและของท่านอยู่ในสวรรค์, และพระองค์นั้นไม่ทรงเลือกหน้าผู้ใดเลย

10ในที่สุดนี้ท่านจงมีกำลังขึ้นในองค์พระผู้เป็นเจ้า. และในเรี่ยวแรงแห่งฤทธิ์เดชของพระองค์.

11จงสวมยุทธภัณฑ์ทั้งสิ้นของพระเจ้า, เพื่อจะต่อต้านยุทธอุบายของพญามารได้

12เพราะว่าเราไม่ได้ต่อสู้กับเนื้อหนังและเลือด, แต่ต่อสู้กับผู้มีบรรดาศักดิ์. และต่อสู้กับผู้มีอำนาจ, และต่อสู้กับผู้ครอบครองในโมหะความมืดแห่งโลกนี้. และต่อสู้กับบรรดาวิญญาณอันชั่วในสถานอากาศ.

13เหตุฉะนั้นจงรับยุทธภัณฑ์ทั้งสิ้นของพระเจ้า, เพื่อท่านทั้งหลายจะต่อต้านได้ในวันชั่วร้าย. และเมื่อเสร็จแล้วจะยืนมั่นได้.

14เหตุฉะนั้นท่านทั้งหลายจงยืนมั่น, เอาความจริงคาดเอวไว้. เอาความชอบธรรมเป็นเครื่องทับทรวงป้องกันอกไว้.

15และเอากิตติคุณแห่งสันติสุขซึ่งเป็นเหตุให้เกิดความพร้อมเพรียงมาสวมเป็นรองเท้า

16และนอกนั้นจงเอาความเชื่อเป็นโล่ห์. ด้วยโล่ห์นั้นจะได้ดับลูกศรเพลงของพญามารเสีย.

17และจงเอาความรอดเป็นเครื่องป้องกันศีรษะไว้, และจงถือพระแสงของพระวิญญาณ คือ พระคำของพระเจ้า

18และโดยคำอธิษฐานวิงวอนทุกอย่าง จงขอใดยพระวิญญาณทุกเวลา จงระวังตัวด้วยความเพียรทุกอย่าง

19และอธิษฐานเพื่อสิทธิชนทั้งหมด, และอธิษฐานเพื่อข้าพเจ้าด้วย. เพื่อจะทรงประทานให้ข้าพเจ้ามีคำพูดและเกิดใจกล้าออกปากสำแดงข้อลับลึกแห่งกิตติคุณ

20เพราะกิตติคุณนั้นแหละข้าพเจ้าเป็นทูตแต่ต้องติดโซ่อยู่ เพื่อข้าพเจ้าจะได้เล่ากิตติคุณนั้นด้วยใจกล้าตามที่ข้าพเจ้าควรจะกล่าว

21แต่ว่าเพื่อท่านทั้งหลายจะได้รู้เหตุการณ์ทั้งปวงของข้าพเจ้าว่าข้าพเจ้าเป็นอย่างไรตุคิโกน้องที่รักของข้าพเจ้า, ซึ่งเป็นผู้รับใช้อันสัตย์ซื่อขององค์พระผู้เป็นเจ้า, จะได้สำแดงให้ท่านทราบสารพัตรทั้งสิ้น.

22เพราะเหตุนั้นข้าพเจ้าจึงใช้เขาไปหาท่านทั้งหลาย, เพื่อให้ท่านทราบถึงเหตุการณ์ของเรา, และให้เป็นที่ชูใจของท่านทั้งหลาย

23ขอให้พวกพี่น้องได้รับสันติสุขและความรักโดยความเชื่อมาจากพระเจ้าพระบิดาและมาจากพระเยซูคริสต์เจ้า.

24ขอให้พระคุณดำรงอยู่กับบรรดาคนที่รักพระเยซูคริสต์เจ้าของเราด้วยความรักอันไม่รู้แปรปรวน.

← Chapter 5 Jump to: