Ezra 6

Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)

← Chapter 5 Jump to: Chapter 7 →

1แล้วกษัตริย์ดาระยาศจึงมีรับสั่งให้เขาค้นดูในหอหนังสือที่คลังสำหรับไว้ราชทรัพย์ที่เมืองบาบูโลน.

2และในพระราชวังที่เมืองอามะธา, แขวงประเทศมาดาย, เขาได้พบหนังสือประมวญหนึ่ง, และในหนังสือประมวญนั้น, มีคำจารึกเป็นเนื้อความว่า:

3ไปปีที่หนึ่งแห่งรัชชกาลกษัตริย์โฆเร็ศ, พระองค์ได้โปรดรับสั่งด้วยโบสถ์วิหารของพระเจ้าที่กรุงยะรูซาเลมนั้นว่า, ให้เขาสร้างโบสถ์วิหารนั้นขึ้นใหม่, ในสถานที่เขาเคยทำการสักการบูชา, และให้ลงรากมั่นคง; ก่อโบสถ์วิหารนั้นให้สูงหกสิบศอก, และกว้างหกสิบศอก;

4และให้เขาก่อด้วยหินใหญ่ถึงสามชั้น, แล้วให้มีไม้ดีชั้นหนึ่ง; และในการก่อสร้างนั้นจะต้องการเงินมากน้อยเท่าใด, ก็ให้เบิกมาจากราชทรัพย์หลวง.

5อนึ่งภาชนะที่ทำด้วยทองคำและเงินสำหรับโบสถ์วิหารของพระเจ้า, ที่ท่านนะบูคัดเนซัรได้ขนเอามาจากโบสถ์วิหารที่กรุงยะรูซาเลม, เอาไปยังเมืองบาบูโลนนั้น, ก็ให้ส่งกลับคืนไปตั้งไว้ในโบสถ์วิหารที่กรุงยะรูซาเลมทุกอย่าง, ในสถานที่เดิมนั้นคือภายในใบสถ์วิหารของพระองค์.

6เหตุฉะนั้น, เราบังคับบัญชาดังนี้คือ, ให้ท่านธัธนีผู้ครองเมืองที่แม่น้ำฟากฝั่งข้างโน้น, และท่านเบ็ศบาซัร, กับพวกอะฟาซัธคายและมิตรสหายทั้งปวงของท่านทั้งสองที่อยู่ที่แม่น้ำฟากฝั่งข้างโน้น, จงอยู่ห่างไกลจากการนั้นเถิด:

7อย่าขัดขวางในการก่อสร้างโบสถ์วิหารของพระเจ้านั้นเลย; แต่จงปล่อยให้เจ้าเมืองที่แผ่นดินยะฮูดาและผู้เฒ่าผู้แก่ในพวกนั้นให้สร้างโบสถ์วิหารของพระเจ้าไว้ในที่สถานของพระองค์เถิด.

8อนึ่งบัดนี้เราบังคับบัญชาให้ท่านทั้งหลายทำอย่างนี้เพื่อเป็นที่ช่วยคนผู้เฒ่าผู้แก่ในพวกยะฮูดาในการสร้างโบสถ์วิหารของพระเจ้านั้นคือ, ฝ่ายราชทรัพย์เช่น, ส่วย, และภาษีที่เก็บได้ที่แม่น้ำฟากฝั่งข้างโน้น, ให้เบิกและจ่ายได้ทันทีแก่คนเหล่านั้น, เพื่อมิให้เขาต้องขัดสนทำการเนิ่นช้าไป.

9และสารพัตรที่เขาต้องการนั้น, คือทั้งลูกวัวตัวผู้, แกะตัวผู้, และลูกแกะมากน้อยเท่าใดสำหรับกระทำเครื่องบูชาเพลิงถวายพระองค์ผู้เป็นเจ้าฟ้าสวรรค์ทั้งปวง, ข้าวสาลี, เกลือ, น้ำองุ่น, และน้ำมัน, จงให้ตามที่พวกปุโรหิตที่กรุงยะรูซาเลมจะกำหนดเอานั้น, จงมอบให้เขาเสมอทุกวันๆ อย่าให้ขาดเลย:

10เพื่อเขาจะได้ทำเครื่องบูชาอันหอมหวานถวายแก่พระองค์ผู้เป็นเจ้าฟ้าสวรรค์, และจะได้อ้อนวอนขอพระองค์ทรงโปรดให้ทั้งกษัตริย์และราชบุตรของพระองค์ให้มีชีวิตเจริญ.

11อนึ่งบัดนี้เราออกหมายประกาศมาว่า, ถ้าผู้หนึ่งผู้ใดจะเปลี่ยนเนื้อความในหมายประกาศนี้, ให้รื้อเรือนคนนั้น เอาไม้ท่อนใหญ่ปักตั้งลงไว้แล้ว, เอาคนนั้นผูกคอแขวนไว้กับไม้นั้นให้โทษถึงตาย, และให้เรือนของผู้นั้นเป็นที่ทิ้งอยากเยื่อเถิด.

12และขอพระองค์ผู้ได้ทรงโปรดบันดาลให้พระนามของพระองค์ปรากฏที่นั้น, ทรงล้างผลาญบรรดากษัตริย์และชาวชนทั้งปวงเสีย, ที่จะลงมือแปลงเปลี่ยนหรือทำลายโบสถ์วิหารของพระองค์ที่กรุงยะรูซาเลมนั้น. เราดาระยาศได้ออกหมายประกาศได้แล้ว; ให้รีบทำเถิด

13แล้วท่านธัธนีผู้ครองเมืองที่แม่น้ำฟากฝั่งข้างโน้น, และท่านซะธัรโบศนาย, กับเพื่อนสนิทของท่านก็ได้รีบเร่งทำตามรับสั่งของกษัตริย์ดาระยาศทุกประการ.

14และพวกผู้เฒ่าผู้แก่ในพวกยะฮูดาจึงได้ทำการก่อสร้าง, และการนั้นได้จำเริญสมกับคำของท่านฮาฆายผู้ทำนาย, และซะคาระยาผู้เป็นพงศ์พันธุ์ของอีโด. และคนพวกนั้นได้ก่อสร้างจนการนั้นสำเร็จ, ตามพระคำโอวาทของพระองค์พระเจ้าแห่งพวกยิศราเอล, และตามรับสั่งของกษัตริย์โฆเร็ศ, และกษัตริย์ดาระยาศ, และกษัตริย์อะระธาสัศธาเหล่ากษัตริย์ประเทศฟารัศ.

15และโบสถ์วิหารนี้เขาจึงได้สร้างเสร็จลง ณ วันสามค่ำ, เดือนสิบสอง, เป็นปีที่หกแห่งรัชชกาลกษัตริย์ดาระยาศ

16และพวกยิศราเอล, คือทั้งพวกปุโรหิต, พวกเลวี, และคนอื่นๆ ทั้งปวงที่เป็นพงศ์พันธุ์แห่งเหล่าคนที่ต้องถูกกวาดเอาไปเป็นชะเลยนั้น, ได้ฉลองโบสถ์วิหารของพระองค์นั้นด้วยความยินดี.

17และในการฉลองโบสถ์วิหารของพระเจ้านั้น, เขาได้บูชาถวายโคตัวผู้ร้อยตัว, แกะตัวผู้สองร้อยตัว, ลูกแกะสี่ร้อยตัว; สำหรับไถ่โทษพวกยิศราเอล, เขาได้ถวายบูชาแพะตัวผู้สิบสองตัว, ตามจำนวนตระกูลในพวกยิศราเอล.

18และเขาได้แต่งตั้งพวกปุโรหิตให้มีเวรตามตำแหน่งของเขา, และพวกเลวีก็ให้มีเวรตามหน้าที่ของเขา, ในการปรนนิบัติพระองค์ผู้ทรงสถิตอยู่ที่กรุงยะรูซาเลม; ตามแบบอย่างที่เขียนไว้ในหนังสือของโมเซ.

19และเมื่อเดือนอ้ายขึ้นสิบสี่ค่ำ, คนทั้งปวงที่เป็นพงศ์พันธุ์แห่งเหล่าคนที่ต้องกวาดเอาไปเป็นชะเลยนั้นก็ได้ถือศีลปัศคา.

20ด้วยว่าพวกปุโรหิตและพวกเลวีทุกคนได้ชำระตัวสะอาดบริสุทธิ์แล้ว, และเขาได้ฆ่าสัตว์ทั้งปวงสำหรับถือศีลปัศคา, คือสำหรับคนทั้งปวงที่เป็นพงศ์พันธุ์เหล่าคนที่ต้องกวาดเอาไปเป็นชะเลยนั้น, และสำหรับญาติพี่น้องของตนที่อยู่ในตำแหน่งปุโรหิต, และสำหรับพวกเขาเองด้วย.

21และบรรดาพวกยิศราเอล, คือคนทั้งปวงที่ได้กลับมาจากการเป็นชะเลยนั้นกับคนอื่นทั้งปวง, ที่ได้ละทิ้งธรรมเนียมอันน่าเกลียดแห่งคนต่างประเทศและออกมาเพื่อจะได้แสวงหาพระยะโฮวาพระเจ้าแห่งพวกยิศราเอลก็ได้กินทุกคน.

22และเขาได้ถือศีลกินเลี้ยงขนมไม่มีเชื้อนั้นถึงเจ็ดวันด้วยความยินดี: ด้วยว่าพระยะโฮวาได้ทรงบันดาลให้เขามีใจชื่นชมยินดี, และได้ทรงบันดาลให้กษัตริย์ประเทศฟารัศนั้น, ให้กลับพระทัยค้ำชูกำลังของเข้าในการสร้างโบสถ์วิหารของพระองค์พระเจ้าแห่งพวกยิศราเอล

← Chapter 5 Jump to: Chapter 7 →