Ezra 7

Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)

← Chapter 6 Jump to: Chapter 8 →

1อนึ่งอยู่มาเมื่อย่านอะระธาสัศธาได้ขึ้นครองราชสมบัติที่ประเทศฟารัศ, ท่านเอษราบุตรชายของซะรายา ๆ นั้นเป็นบุตรชายของอะซาระยา ๆ เป็นบุตรชายของฮิลคียา,

2ฮิลคียาเป็นบุตรชายของซาลุม ๆ เป็นบุตรชายของซาโดค ๆ เป็นบุตรชายของอะฮีตูบ,

3อะฮีตูบเป็นบุตรชายของอะมาระยา ๆ เป็นบุตรชายของอะซาระยา ๆ เป็นบุตรชายของมะราโยธ,

4มะราโยธเป็นบุตรชายของเซราฮายา ๆ เป็นบุตรชายของอุซี ๆ เป็นบุตรชายของบุคี,

5บุคีเป็นบุตรชายของอะบีชุอา ๆ เป็นบุตรชายของฟีนะฮาศ ๆ เป็นบุตรชายของเอ็ลอาซาร ๆ เป็นบุตรชายของอาโรนผู้เป็นปุโรหิตใหญ่:

6ท่านเอษรานั้นได้ขึ้นมาจากเมืองบาบูโลน; เป็นอาลักษณ์ชำนาญในบทพระบัญญัติของโมเซ, คือพระบัญญัติที่พระยะโฮวาพระเจ้าแห่งพวกยิศราเอลได้ทรงประทาน: และทุกสิ่งที่ท่านเอษราได้กราบทูลขอแต่กษัตริย์นั้น, พระองค์ก็ได้อนุญาติให้ทุกประการ, ด้วยว่าพระหัตถ์ของพระยะโฮวาพระเจ้าของท่านเอษราได้ทรงสถิตอยู่กับท่าน.

7และมีลางคนในไพร่พลในพวกยิศราเอล, ในพวกปุโรหิต, ในพวกเลวี, ในพวกขับเพลง, ในพวกเฝ้าประตู, ในพวกนะธีนิม, ที่ได้ขึ้นมาถึงกรุงยะรูซาเลมพร้อมกับท่าน่ในปีที่เจ็ดแห่งรัชชกาลกษัตริย์อะระธาสัศธา.

8และท่านเอษราได้มาถึงกรุงยะรูซาเลมในเดือนห้าคือเป็นปีที่เจ็ด, แห่งรัชชกาลกษัตริย์อะระธาสัศธา.

9ด้วยว่าท่านได้ลาไปจากเมืองบาบูโลน ณ เดือนด้วยขึ้นค่ำหนึ่งมาถึงกรุงยะรูซาเล็ม ณ เดือนห้าขึ้นค่ำหนึ่ง, ด้วยว่าพระกรุณาของพระองค์พระเจ้าของท่านเอษราได้สถิตอยู่กับท่าน.

10เพราะว่าท่านเอษราได้สำรวมตั้งใจแสวงหาในบทพระบัญญัติของพระยะโฮวาเพื่อจะได้ประพฤติตาม, และเพื่อจะได้เอาบทพระบัญญัติและข้อตัดสินทั้งปวงนั้นสอนให้พวกยิศราเอลแจ่มแจ้งขึ้น

11อนึ่งนี่เป็นหนังสือที่กษัตริย์อะระธาสัศธาได้ทรงมอบไว้กับท่านเอษราผู้เป็นปุโรหิตและพระอาลักษณ์, คือพระอาลักษณ์ฝ่ายบรรดาถ้อยคำและบทพระบัญญัติของพระยะโฮวา, ที่พระองค์ได้ทรงบัญญัติไว้แก่พวกยิศราเอล, หนังสือนั้นมีเนื้อความว่า.

12อะระธาสัศธากษัตริย์แห่งกษัตริย์ทั้งหลาย, คำนับมายังท่านเอษราผู้ปุโรหิตและอาลักษณ์วิเศษฝ่ายบรรดาถ้อยคำแห่งพระองค์ผู้เป็นเจ้าแห่งฟ้าสวรรค์ทั้งหลาย, ขอท่านจงมีความเจริญสุขเถิด เขียนมาดังนี้.

13บัดนี้เรามีรับสั่งไปยังคนทั้งปวงที่เป็นพลไพร่ในพวกยิศราเอล, และยังคนทั้งปวงในพวกปุโรหิต, และในพวกเลวีทั่วอาณาเขตต์ของเราว่า, ทุกคนที่มีน้ำใจจะใคร่กลับไปยังกรุงยะรูซาเลมก็ให้กลับไปกับท่านเถิด.

14ด้วยว่าเราผู้เป็นกษัตริย์กับพวกเสนาบดีทั้งเจ็ดคน, ใช้ท่านไปเพื่อจะได้ตรวจและพิพากษาแผ่นดินยะฮูดาและกรุงยะรูซาเลมให้ถูกต้องกับกฎหมายของพระองค์พระเจ้าของตน, ตามที่ท่านชำนาญรู้ถ้วนถี่แล้วนั้น.

15และเพื่อจะได้ส่งเงินและทองคำ, ที่เราผู้เป็นกษัตริย์และพวกเสนาบดีที่มีน้ำใจถวายแก่พระเจ้าแห่งพวกยิศราเอล, พระองค์ผู้ทรงสถิตอยู่ที่กรุงยะรูซาเลม;

16กับบรรดาเงินและทองคำที่ท่านจะหาได้ในแว่นแคว้นเมืองบาบูโลนทั่วไป, กับเครื่องบรรณาการของชาวชนและพวกปุโรหิตผู้มีน้ำใจถวายของสำหรับโบสถ์วิหารแห่งพระองค์พระเจ้าของตนที่กรุงยะรูซาเลม:

17ด้วยเงินจำนวนนั้นท่านจะหาซื้อได้โดยเร็ว, เช่น โคตัวผู้, แกะตัวผู้, ลูกแกะกับเครื่องกระยาหารและเครื่องดื่มต่างๆ สำหรับบูชาถวายบนแท่นในโบสถ์วิหารแห่งพระองค์พระเจ้าของตนที่กรุงยะรูซาเลมนั้น.

18และด้วยจำนวนเงินและทองที่เหลืออยู่จากการนั้น, ท่านกับพวกพ้องของท่านจะเห็นควรอย่างไรก็จงทำเถิด, ให้ตามพระทัยพระองค์พระเจ้าของตนทุกประการ.

19อนึ่งถ้วยชามสำหรับโบสถ์วิหารแห่งพระองค์พระเจ้าของตนที่เราได้มอบไว้กับท่านแล้วนั้น, ท่านจงมอบตั้งไว้ต่อพระพักตรพระองค์ที่กรุงยะรูซาเลม.

20และนอกจากนั้นจะต้องการสิ่งหนึ่งสิ่งใดสำหรับโบสถ์วิหารแห่งพระองค์พระเจ้าของตน, แล้วเห็นควรจะถวายก็ให้ถวายด้วยใช้เงินมาจากคลังราชทรัพย์หลวง.

21และบัดนี้เราคืออะระธาสัศธาผู้เป็นกษัตริย์ได้มีรับสั่งแก่นายคลังทั้งปวงที่อาศัยอยู่ที่แม่น้ำฟากฝั่งข้างโน้นดังนี้ว่า, ท่านเอษราผู้ปุโรหิต, และพระอาลักษณ์ชำนาญในบทพระบัญญัติของพระองค์ผู้เป็นเจ้าของสวรรค์, จะขอให้ท่านทั้งหลายทำสิ่งใด, จงรีบทำเถิด.

22จงยอมเสียเงินให้ร้อยตะลันต์, และข้าวสาลีร้อยถัง, และน้ำองุ่นร้อยถัง, น้ำมันร้อยถัง, และเกลือไม่มีกำหนด.

23และพระองค์ผู้ทรงเป็นเจ้าของสวรรค์นั้นจะทรงบังคับบัญชาให้กระทำสิ่งหนึ่งสิ่งใดในการบำรุงโบสถ์วิหารของพระองค์จงเพียรกระทำทุกประการ: ด้วยว่าจะปล่อยให้ความพิโรธพลุ่งขึ้นต่อราชอาณาเขตต์และราชบุตรของเราทำไมเล่า?

24อนึ่งฝ่ายคนทั้งปวงในบรรดาพวกปุโรหิต, พวกเลวี, พวกขับเพลง, พวกเฝ้าประตู, พวกนะธีนิม, คือคนทั้งปวงที่มีตำแหน่งปรนนิบัติในโบสถ์วิหารของพระองค์, เราบังคับบัญชาห้ามว่า, อย่าได้เรียกเอาส่วยหรือภาษี, และค่าธรรมเนียมจากเขาเหล่านั้นเลย.

25และส่วนท่านเอษรา, ตามสติปัญญาที่พระองค์พระเจ้าของท่าน, ได้ทรงโปรดประทานนั้น, ท่านจงเลือกคนตั้งไว้ให้เป็นผู้ครอบครองพิพากษาคนทั้งปวงที่แม่น้ำฟากฝั่งข้างโน้น, และคนทั้งปวงที่รู้จักบทพระบัญญัติของพระองค์; และฝ่ายคนทั้งปวงที่ไม่รู้จักนั้น, จงสั่งสอนเขาเถิด.

26และถ้าผู้หนึ่งผู้ใดขัดขืนไม่ประพฤติตามกฎหมายของพระองค์พระเจ้าของตนนั้น, และตามกฎหมายของกษัตริย์, ก็ให้เอาผู้นั้นลงโทษโดยเร็ว, ซึ่งจะเป็นโทษถึงตายก็ดี, หรือต้องเนรเทศหรือการริบเอาสิ่งของก็ดี, หรือถึงติดคุกก็ดี

27สาธุการแก่พระยะโฮวาพระเจ้าแห่งเชื้อวงศ์บิดาทั้งหลายของพวกข้าพเจ้า, เพราะพระองค์ได้ทรงดลพระทัยกษัตริย์, ให้มีน้ำพระทัยบำรุงตกแต่งโบสถ์วิหารของพระยะโฮวาผู้ทรงสถิตอยู่ที่กรุงยะรูซาเลม.

28และได้ทรงบันดาลให้ข้าพเจ้ามีความชอบต่อพระพักตรกษัตริย์, และต่อเจ้าพวกเสนาบดีของท่าน, และต่อพระพักตร, และเจ้านายทั้งปวง. และเพราะพระหัตถ์ของพระยะโฮวาพระเจ้าของข้าพเจ้าได้ทรงชูกำลังของข้าพเจ้า ๆ จึงได้เกลี้ยกล่อมเอาใจคนหัวหน้าในพวกยิศราเอลหลายคนพาขึ้นไปด้วย

← Chapter 6 Jump to: Chapter 8 →