Habakkuk 2

Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →

1ข้าพเจ้าจะยืนอยู่ที่คอยเฝ้าแห่งข้าพเจ้า, แลจะนั่งอยู่บนหอป้อม, แลจะคอยเพ่งดูเพื่อจะเห็นว่า, พระองค์จะตรัสว่าอะไรแก่ข้าพเจ้า, แลข้าพเจ้าจะตอบประการใดดีในเรื่องความของข้าพเจ้า,

2พระยะโฮวาจึงตรัสตอบแก่ข้าพเจ้าว่า, จงเขียนเนื้อความสุบินนิมิตต์ไว้ที่กระดาษให้งามกระจ่างตา, เพื่อว่าคนวิ่งไปจะได้อ่านออก.

3ด้วยว่ายังมีเวลากำหนดไว้สำหรับนิมิตต์นั้น, แต่เมื่อสิ้นเวลาแล้วความฝันจะผุดปรากฏ, และจะไม่กล่าวเท็จเลย, แม้นเวลาจะช้านานก็จงคอยท่า, ด้วยว่าไม่เนิ่นช้าคงจะมีมาเป็นแน่.

4นี่แน่ะ, จิตต์วิญญาณซึ่งพองขึ้นภายในกายของเขานั้นมิได้เป็นความซื่อตรง, แต่คนชอบธรรมจะมีชีวิตจำเริญอยู่โดยความเชื่อของตน.

5ด้วยว่าน้ำองุ่นเป็นเหตุล่อลวง, คนจองหองไม่สงบเงียบอยู่ในบ้าน, เพราะว่าเขามีความปรารถนาพองทวีขึ้นดุจนรก, แลดังความตายหาได้รู้อิ่มไม่เลย, แต่หาได้ประชุมบรรดาประเทศ, แลรวบรวมชนเมืองทั้งปวงไว้สำหรับตัว.

6คนทั้งหลายเหล่านี้จะกล่าวคำอุปมาต่อเขาแลคำเย้ยหยันดูหมิ่นต่อเขาว่า, วิบัติแก่คนที่สร้างสมสิ่งของไว้ซึ่งมิได้เป็นของตัว, จะนานไปสักเพียงใดเล่า, แลวิบัติแก่คนที่บรรทุกของจำนำไว้ในตัวเป็นอันมาก.

7คนทั้งหลายที่จะกัดกินเนื้อท่าน, เขาจะไม่ลุกขึ้นโดยพลันหรือ, แลที่จะเบียดเบียฬท่านเขาจะไม่ตื่นจากที่นอนหรือ, แลท่านจะไม่เป็นดุจของระบาดแห่งเขาหรือ.

8เหตุว่าท่านได้ปล้นทำลายประเทศเมืองเป็นอันมาก, บรรดาชนซึ่งเหลืออยู่นั้นจะปล้นทำลายท่านเสีย, ด้วยเห็นแก่เลือดคนแลเห็นแก่ความร้ายกาจซึ่งมีแก่แผ่นดินโลกแลแก่เมืองแลแก่คนทั้งหลายที่ได้อาศัยอยู่ในที่นั่น

9วิบัติแก่คนที่โลกแสวงหาลาภอันอธรรมสำหรับเรือนของตน, หวังจะทำรังของเขาในที่สูงเพื่อจะให้พ้นจากอำนาจการชั่วร้าย.

10ท่านได้คิดอ่านผะสมความละอายไว้แก่เรือนของท่าน, ด้วยได้ประหารคนเป็นอันมากจึงมีความผิดในใจของท่าน.

11ด้วยว่าหินที่ก่อกำแพงจะร้องเสียงดัง, แลชื่อไม้จริงจะร้องรับ.

12วิบัติแก่คนที่สร้างเมืองด้วยประหารให้โลหิตไหล, แลตั้งพระนครด้วยประกอบความชั่ว.

13นี่แน่ะ, มีมาแต่พระยะโฮวาแห่งพลโยธาทั้งหลาย, เพื่อชนทั้งปวงจะได้กระทำการในที่ไฟร้อน, แลจะเหน็ดเหนื่อยกายเปล่าๆ มิใช่หรือ.

14ด้วยว่าแผ่นดินโลกจะมีความรู้เต็มบริบูรณ์ด้วยพระรัศมีของพระยะโฮวา, ดุจน้ำทั้งหลายท่วมเต็มมหาสมุทร.

15วิบัติแก่คนที่ให้เครื่องดื่มแก่เพื่อน, แลผู้ที่รินความโกรธออกแลให้เขาดื่มเมาด้วย, เพื่อจะดูเปลือยกายของเขา.

16ท่านเต็มอิ่มด้วยความละอายมิใช่เป็นสง่าราศี, ท่านจงดื่มกินด้วย, แลให้กายเปลือยเปล่าเห็นกระจ่างไป, จอกในพระหัตถ์เบื้องขวาแห่งพระยะโฮวาจะวกกลับมาถึงท่าน, แลความอัปยศอดสูจะมาครอบงำสง่าราศีของท่าน.

17ด้วยว่าเหตุร้ายที่ภูเขาละบาโนนจะครอบปิดท่านไว้, ดุจความดุร้ายแห่งสัตว์ป่ากระทำให้กลัว, ด้วยเห็นแก่เลือดคนแลเห็นแก่ความร้ายกาจซึ่งมีแก่แผ่นดินโลกแลแก่เมือง, แลแก่คนทั้งหลายที่ได้อาศัยอยู่ในที่นั่น.

18รูปเคารพที่ผู้ประดิษฐ์ได้แกะสลักไว้นั้นจะเป็นประโยชน์อะไร, รูปหล่อแลผู้สอนความเท็จแลผู้กระทำรูปใบ้แลวางใจในการประดิษฐ์ของตน, จะมีประโยชน์อะไร.

19วิบัติแก่คนที่กล่าวแก่ท่อนไม้ว่า, จงปลูกให้ลุกขึ้น, แลแก่หินใบ้นั้นว่า, จงลุกขึ้นเถิด, มันจะสั่งสอนหรือ, นี่แน่ะ, มันปิดด้วยทองแลเงิน, แต่หามีลมหายใจเข้าออกภายในไม่.

20แต่พระยะโฮวาทรงสถิตอยู่ในวิหารอันบริสุทธิ์ของพระองค์, จงให้ทั้งแผ่นดินโลกนิ่งสงบอยู่ต่อพระพักตรของพระองค์เถิด

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →