Habakkuk 3

Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)

← Chapter 2 Jump to:

1คำอ้อนวอนแห่งฮะบาฆูคผู้พยากรณ์ตามเพลงซิคิอโนท.

2โอ้พระยะโฮวาข้าพเจ้าได้ยินกิตติศัพท์ของพระองค์แลกลัวอยู่, โอ้พระยะโฮวาจงบันดาลให้การของพระองค์ฟื้นขึ้น ณ ท่ามกลางปีทั้งหลาย, แลในท่ามกลางปีทั้งหลายจงให้มีความรู้ทั่วกัน, ในความพิโรธจงระลึกถึงความเมตตา.

3พระเจ้าได้เสด็จมาจากเธมาน, และผู้บริสุทธิ์มาจากภูเขาพาราน. ซีลา. แสงรัศมีของพระองค์ได้ปกคลุมฟ้าสวรรค์ทั้งปวงไว้, แลแผ่นดินโลกเต็มไปด้วยความสรรเสริญพระองค์.

4แลรัศมีของพระองค์เป็นดุจแสงสว่าง, ก็มีแสงรุ่งเรืองส่องออกมาจากพระหัตถ์ของพระองค์, แลที่นั่นเป็นที่สำหรับปิดฤทธานุภาพของพระองค์.

5มีโรคห่าไปข้างหน้าพระองค์, แลโรคพิษร้อนดุจเพลิงถ่านตามหลังเท้าพระองค์.

6พระองค์ทรงยืนอยู่แลแผ่นดินโลกก็ไหวสะเทือน, พระองค์ทรงทอดพระเนตรดูแลให้ประเทศทั้งปวงหวาดหวั่น, แลภูเขาทั้งหลายที่กล้าแข็งก็แตกกระจายไป, แลเนินเขาทั้งหลายแต่เก่าก่อนก็ก้มซุดน้อมลง, ทางทั้งหลายของพระองค์ได้เป็นมาแต่ต้นอดีตกาล.

7ข้าพเจ้าได้เห็นกะท่อมทั้งหลายของเมืองคูซันได้ความลำบากอยู่, แลผ้าฝากั้นกะท่อมทั้งหลายของเมืองมิดยานก็ไหวเขยื้อน.

8พระยะโฮวา พระองค์ได้มีความพิโรธเดือดร้อนต่อแม่น้ำทั้งหลายหรือ, ได้เคืองพระทัยต่อแม่น้ำทั้งหลายหรือ, ได้ทรงกริ้วยิ่งนักแก่ทะเล, จนพระองค์ได้เสด็จขี่ม้าทั้งหลาย, แลเสด็จไปด้วยรถอันประกอบด้วยความรอดหรือ,

9ธนูของพระองค์ก็ได้ปรากฏกระจ่างออกมา, คำสาบานแก่ตระกูลทั้งหลายก็เป็นคำแท้จริง. ซีลา. พระองค์ได้ผ่าแยกแผ่นดินโลกให้มีแม่น้ำทั้งหลาย.

10ภูเขาทั้งหลายได้เห็นพระองค์ก็ไหวหวาด, แลกระแสร์น้ำทั้งหลายไหลมาท่วม, มหาสมุทรบันลือเสียงครืนครั่นแลแบมือยกขึ้นบนที่สูง.

11ดวงอาทิตย์แลดวงจันทร์ก็หยุดนิ่งตั้งอยู่, ด้วยอำนาจรัศมีสว่างแห่งลูกธนูทั้งหลายของพระองค์ที่ทรงแผลงแล่นไป, แลเพราะราศีแห่งหอกทวนอันมีแสงแจ้งกระจ่างของพระองค์.

12พระองค์เสด็จไปทั่วพิภพแผ่นดินด้วยความกริ้ว, แลพระองค์ทรงกระทำเหยียบย่ำชนประเทศทั้งหลายด้วยความพิโรธ.

13พระองค์ได้เสด็จไปเพื่อประสงค์จะช่วยพวกพลไพร่ของพระองค์ให้รอด, จะอนุเคราะห์ผู้เจิมของพระองค์, พระองค์จะทรงประหารศีรษะแห่งเรือนทั้งหลายของคนชั่วบาปให้ช้ำแตก, จนกะทั่งกระทำให้เรากร่างกายเปลือยเปล่าเห็นกระจ่างตลอดถึงคอ. ซีลา.

14พระองค์ได้แทงผู้เป็นหัวหน้านายกองโยธาทั้งหลายทะลุตลอดด้วยหอกทวนทั้งหลายของเขาเอง, เขาทั้งหลายก็วิ่งแล่นมาดุจพายใหญ่ที่กล้าจะกระจัดกระจายพวกข้าพเจ้าเสีย, เขาทั้งหลายมักยินดีในการที่จะกัดกินคนยากจนทั้งหลายในที่กำบัง.

15พระองค์ได้ทรงดำเนินบนผิวน้ำทะเลด้วยม้าทั้งหลายของพระองค์, แลเสด็จไปเหนือน้ำทั้งหลายที่เดือดพลุ่ง.

16เมื่อข้าพเจ้าได้ยินแล้วท้องของข้าพเจ้าก็ลั่นสั่น, ริมฝีปากของข้าพเจ้าก็สะท้านเพราะเสียงนั้น, กะดูกกายทั้งหลายของข้าพเจ้าก็ผุพัง, แลในตัวของข้าพเจ้าก็สั่นระริก, แต่ทว่าเมื่อพวกคนที่รบกวนข้าพเจ้ามาถึงแล้ว, ข้าพเจ้าจึงจะได้บันเทาทุกข์ในวันแห่งความลำบากนั้น.

17ถึงแม้นต้นมะเดื่อเทศจะไม่มีดอกบาน, หรือเถาองุ่นทั้งหลายจะไม่มีลูก, หรือต้นเอลายโอนทั้งหลายจะไม่ติดผล, หรือไร่นาทั้งหลายจะไม่มีพืชเป็นอาหาร, หรือแม้นแกะทั้งหลายจะต้องพรัดพรายไปจากฝูง, หรือวัวควายทั้งหลายจะไม่มีอยู่ในคอก, ข้าพเจ้าก็ยังจะมีใจยินดีอยู่ในพระยะโฮวา.

18ข้าพเจ้าก็คงยินดีอยู่ในพระเจ้าผู้ช่วยให้รอดของข้าพเจ้า.

19พระยะโฮวาเจ้าเป็นกำลังของข้าพเจ้า, พระองค์จะให้เท้าของข้าพเจ้าเร็วดุจดังตีนกวางทั้งหลาย, แลพระองค์จะกระทำข้าพเจ้าให้เดินไปบนที่สูงทั้งหลายของข้าพเจ้า. ถึงนายเพลงเครื่องกะจับปี่

← Chapter 2 Jump to: