Song of Solomon 7

Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)

← Chapter 6 Jump to: Chapter 8 →

1“โอ้แม่สาวงามจับตาจับใจ; เท้าสวมเกือกผูกของเธอนั้นนวยนาดงามนี่กระไร! ตะโพกของเธอกลมดิกราวกับเม็ดเพ็ชร, ที่ช่างผู้ชำนาญได้เจียระไนไว้.

2สะดือของเธอบุ๋มดุจถ้วยคอที่มิได้ขาดน้ำองุ่นหอมหวาน: เอวของเธอมีสีราวกับกองข้าวสาลีที่มีดอกซ่อนกลิ่นปักได้ล้อมรอบ.

3ถันสองเต้าของเธองามสละสลวยเหมือนลูกกวางสองตัวซึ่งเป็นฝาแฝดกัน.

4ลำคอของเธอขาวระหงประหนึ่งหอคอยสร้างด้วยงาช้าง. เนตรทั้งสองของเธอใสแจ๋วดุจน้ำในสระข้างประตูบัทราบิมเมืองเฮ็จโบน: จมูกของเธอเหมือนหอแห่งภูเขาละบาโนน, ที่หน้าเมืองดามาเซ็ค.

5ศีรษะของเธอดูดังภูเขาคาระเม็ล, ผมของเธอนั้นเงางามดุจสีม่วง. กษัตริย์ก็ต้องเสน่ห์ด้วยเส้นผมนั้น,

6เออ, แม่ช่างน่ารัก, แม่ช่างชื่นชม, เธอนี่ช่างงามแฉล้มแช่มช้อย, ช่างงามต้องตาจริง.”

7“ค่าที่รูปพรรณสัณฐานของเธองามระหงดุจต้นอินทผลัม, และถันทั้งสองของเธอดังพวงอินทผลัม,

8พี่จึงได้ว่า, ‘พี่จะปีนขึ้นต้นอินทผลัมนั้น, พี่จะจับทางเหนี่ยวไว้: ขอให้ถันสองเต้าของเธองามดุจพวงองุ่นเถอะ. และขอให้ลมระบายจากจมูกของเธอหอมดังผลทะพูอาเถิด.

9และขอให้เพดานปากของเธอหอมหวานดุจน้ำองุ่นอย่างดียิ่ง, ดื่มคล่องคอแก่คนรักของพี่, และทำให้คนหลับต้องเลียริมฝีปากเถอะ. ’ ”

10“ตัวดิฉันเป็นกรรมสิทธิ์ของพ่อเพื่อนยากของดิฉัน; และความปรารถนาของเขาก็เจาะจงเอาตัวดิฉัน,

11พ่อเพื่อนยากของดิฉันจ๋า, มาเถิดจ้ะ, ให้เราพากันออกไปในทุ่ง; ให้เราพักอยู่ตามหมู่บ้าน.

12ให้เราตื่นแต่เช้าตรู่ไปยังสวนองุ่น; ให้เราดูว่าเถาองุ่นได้มีดอกตูมออกหรือเปล่า, หรือว่ามีดอกบานแล้ว, ให้เราดูว่าต้นทับทิมมีดอกหรือยัง: ณ ที่นั้นแหละดิฉันจะมอบความรักของดิฉันให้แก่เธอ.

13ผลดูดาอิมสุกส่งกลิ่นหอมฟุ้งไปแล้ว; พ่อเพื่อนยากของดิฉันจ๋า, ที่ประตูบานของดิฉันมีผลไม้อร่อยนานาชะนิด, มีทั้งผลห่ามและผลงอม, ที่ดิฉันได้เก็บรวบรวมไว้สำหรับพ่อเพื่อนยาก.”

← Chapter 6 Jump to: Chapter 8 →