Titus 1

Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)

Jump to: Chapter 2 →

1เปาโล, ทาสของพระเจ้า, และอัครสาวกของพระเยซูคริสต์, เพื่อจะให้คนเหล่านั้นที่พระเจ้าได้ทรงเลือกไว้มีความเชื่อ, และให้รู้จักความจริงซึ่งเป็นไปตามธรรมนั้น,

2โดยความหวังว่าจะได้ชีวิตนิรันดร์, ซึ่งพระเจ้าผู้ตรัสมุสาไม่ได้ได้ตรัสสัญญาไว้ตั้งแต่ก่อนดึกดำบรรพ์,

3แต่ในเวลากำหนดของพระองค์เองนั้น ได้โปรดสำแดงพระคำของพระองค์นั้นให้ปรากฏด้วยการเทศนา ซึ่งทรงมอบไว้ให้ข้าพเจ้า, ตามพระบัญญัติของพระเจ้าผู้ทรงเป็นที่รอดของเราทั้งหลาย

4ขอฝากจดหมายมายังติโต, ผู้เป็นบุตรแท้ของข้าพเจ้าตามความเชื่อซึ่งถืออย่างเดียวกัน. ขอให้พระคุณและสันติสุข, ซึ่งมาแต่พระบิดาเจ้า, และแต่พระเยซูคริสต์เจ้าผู้ช่วยให้รอดของเราดำรงอยู่กับท่านเถิด

5เพราะเหตุนี้เองข้าพเจ้าจึงได้ปล่อยท่านไว้ที่เกาะเกรเต, คือว่าเพื่อท่านจะได้จัดแจงกิจที่ยังบกพร่องอยู่นั้นให้เรียบร้อย, และเพื่อท่านจะได้ตั้งผู้ปกครองไว้ทุกเมืองตามซึ่งข้าพเจ้าได้กำชับท่าน

6แล้วคือถ้ามีใครเรียบร้อยไม่มีที่ติ, เป็นสามีของหญิงคนเดียว, บุตรของเขาตั้งอยู่ในความเชื่อ, และไม่มีใครกล่าวหาว่าบุตรนั้นเป็นนักเลงหรือเป็นคนดื้อกะด้าง.

7เพราะว่าเจ้าอธิการนั้นต้องเป็นคนที่ไม่มีใครติได้, เหมือนเป็นผู้รับมอบฉันทะจากพระเจ้า, ไม่เป็นคนหยิ่ง, ไม่เป็นคนเลือดร้อน, ไม่เป็นนักเลงสุรา, ไม่เป็นนักเลงหัวไม้. และไม่เป็นคนโลภมักได้เห็นแก่เล็กแก่น้อย

8แต่ว่าเป็นคนมีอัชฌาสัยรับแขกดี, เป็นผู้รักความดี, เป็นคนมีสติสัมปชัญญะ, เป็นคนยุตติธรรม, เป็นคนจิตต์บริสุทธิ์. เป็นผู้รู้จักการบังคับตน,

9และเป็นคนยึดถือคำจริงตามที่ได้เรียนมาแล้วนั้น. เพื่อจะมีความสามารถที่จะเตือนสติในคำสอนกันให้เกิดปกติสุข, และแก้ไขข้อความที่ถูกเขาคัดค้าน.

10เพราะว่ามีคนเป็นอันมากที่ดื้อกะด้าง, ที่พูดมากไม่เป็นสาร, และที่หลอกลวงคนอื่นให้หลงคนเหล่านั้นมีพวกที่รับพิธีสุนัดเป็นตัวเอ้

11จำเป็นต้องปิดปากเขาเสีย ด้วยเขาพลิกบ้านคว่ำทั้งครัวเรือนให้เสียไป, และเขาสอนสิ่งที่ไม่ควรจะสอนเลย โดยมักได้เห็นแก่เล็กแก่น้อย.

12ในพวกเขาเองมีคนหนึ่งเป็นผู้พยากรณ์ได้กล่าวว่า, ชาวเกรเตเป็นคนพูดปดเสมอ, เป็นคนชะนิดอย่างสัตว์ร้าย, เป็นคนเกียจคร้านกินเติบ.

13คำที่เขาอ้างนี้เป็นความจริง. เหตุฉะนั้นท่านจงกล่าวติว่าเขาให้แรง, เพื่อเขาจะได้มีความเชื่ออย่างปกติ,

14และจะมิได้เชื่อตามนิยายของพวกยูดาย, และคำบังคับบัญชาของมนุษย์ซึ่งให้หันไปจากความจริง.

15สำหรับคนบริสุทธิ์อะไรๆ ก็บริสุทธิ์แก่เขา แต่สำหรับคนชั่วมลทินและคนที่ไม่เชื่อนั้น, ไม่มีอะไรที่จะบริสุทธิ์แก่เขาเลย, แต่จิตต์ใจและใจวินิจฉัยผิดและชอบของเขาก็ชั่วมลทินไปทั้งนั้น.

16เขาออกปากกล่าวว่าเขารู้จักพระเจ้า, แต่ว่าในกิริยาการประพฤติของเขาๆ ปฏิเสธพระองค์ เขาเป็นคนที่น่าเกลียดไม่เชื่อฟังใคร, และไม่มีประโยชน์สำหรับการดีอะไรเลย

Jump to: Chapter 2 →