Titus 3

Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)

← Chapter 2 Jump to:

1จงเตือนเขาให้ได้สติให้มีใจน้อมฟังเจ้าบ้านผ่านเมืองและผู้มีอำนาจ, และให้มีใจเตรียมพร้อมสำหรับการดีทุกอย่าง,

2อย่าให้เขาพูดใส่ร้ายแก่คนใดเลย, อย่าให้เป็นคนมักทะเลาะวิวาทกัน, แต่ให้มีใจละมุนละม่อม, สำแดงความสุภาพทุกอย่างแก่คนทั้งปวง.

3เพราะว่าเมื่อก่อนตัวเราเองก็เป็นคนโง่, เป็นคนไม่เชื่อฟัง, เป็นคนถูกล่อลวง. ประพฤติตามตัณหาและการสนุกสนานต่างๆ, เป็นคนใจร้ายใจริษยา, เป็นคนน่าชัง, เกลียดกันและกัน.

4แต่ว่าเมื่อพระเจ้าผู้เป็นที่รอดของเราทรงพระกรุณาโปรดและประทานความรักแก่มนุษย์ให้ปรากฏแล้ว

5พระองค์ได้ทรงช่วยเราให้รอดโดยชำระให้เรามีใจบังเกิดใหม่, และโดยพระวิญญาณบริสุทธิ์ทรงสร้างขึ้นใหม่, ไม่ใช่ตามการชอบธรรมซึ่งเราได้กระทำ, แต่ตามพระองค์ทรงพระกรุณา.

6พระวิญญาณนั้นพระองค์ได้ทรงประทานแต่เราทั้งหลายอย่างบริบูรณ์โดยพระเยซูคริสต์ผู้ช่วยให้รอดของเรา

7เพื่อว่าเมื่อทรงตั้งเราไว้ในความชอบธรรมแล้วโดยพระคุณของพระองค์. เราจะได้เป็นผู้รับมฤดกตามความหวังที่จะได้ชีวิตนิรันดร์.

8คำนี้เป็นคำสัตย์จริง. และข้าพเจ้าปรารถนาให้ท่านเน้นข้อความเหล่านี้. เพื่อคนทั้งหลายที่เชื่อในพระเจ้าแล้วจะได้อุสส่าห์กระทำการดี. การเหล่านี้เป็นการดีและมีประโยชน์แก่คนทั้งหลาย

9แต่ท่านจงหลีกเสียจากปัญหาที่เถียงกันอย่างโง่ๆ, และจากเรื่องวงศ์ตระกูลและการเถียงทะเลาะกันว่าด้วยข้อบัญญัติ. เพราะว่าการอย่างนั้นไร้ประโยชน์และไม่เป็นเรื่องเป็นราว.

10คนใดๆ ที่ยุให้แตกนิกายกัน, ครั้นตักเตือนเขาหนหนึ่งก็แล้วสองหนก็แล้ว จงอย่าเกี่ยวข้องกับเขาเลย.

11โดยรู้แล้วว่าคนเช่นนั้นได้ถูกนาออกไปนอกรอยและหลงผิดไป. เขาก็ปรับโทษตัวเขาเอง

12เมื่อข้าพเจ้าจะใช้อะระเตมาหรือตุคิโกไปหาท่าน. ท่านจงเร่งมาหาข้าพเจ้าที่เมืองนิโกโปลี, เพราะว่าข้าพเจ้าตั้งใจแล้วว่าจะค้างอยู่ที่นั่นจนสิ้นฤดูหนาว.

13ท่านจงอุสส่าห์ส่งเซนาผู้เป็นทนายความกับอะโปโลมาตามทาง, อย่าให้เขาขัดสนประการใด.

14ท่านจงให้พวกเราเรียนรู้ที่จะกระทำการดีด้วย. สำหรับความจำเป็นต่างๆ, เพื่อเขาจะไม่เป็นคนที่ไร้ผล

15คนทั้งหลายที่อยู่กับข้าพเจ้าฝากคำคำคับมายังท่าน. ท่านจงคำนับคนทั้งปวงที่รักเราในความเชื่อ ขอให้พระคุณดำรงอยู่กับท่านทั้งหลายเถิด

← Chapter 2 Jump to: