Zephaniah 1

Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)

Jump to: Chapter 2 →

1คำแห่งพระยะโฮวาซึ่งมายังซะฟันยาบุตรแห่งคูซีๆ บุตรแห่งฆะดัลยาๆ บุตรแห่งอะมาระยาๆ บุตรแห่งฮิศคียา, ในวันของโยซียาบุตรแห่งอาโมน, ผู้เป็นกษัตริย์เมืองยะฮูดา.

2พระยะโฮวาตรัสว่า, เราจะเอาสิ่งสารพัตรทั้งปวงไปทำลายเสียจากแผ่นดินทั้งสิ้น.

3พระยะโฮวาตรัสว่า, เราจะเอามนุษย์แลสัตว์เดียรัจฉานไปทำลายเสีย, เราจะเอาฝูงนกในอากาศแลฝูงปลาในทะเล, แลรูปเคารพทั้งปวงที่ให้สะดุด, แลคนบาปทั้งหลายไปทำลายเสียให้สิ้น, แลเราจะล้างผลาญมนุษย์จากพื้นแผ่นดินเสียให้หมด.

4แลเราจะเหยียดเงื้อพระหัตถ์ของเราเหนือพวกยะฮูดา, แลเหนือชาวเมืองยะรูซาเลมทั้งปวง, แลเราจะล้างผลาญส่วนบาละซึ่งเหลืออยู่นั้นออกเสียจากที่นี่, แลจะผลาญชื่อพระเชมมาริมที่ปรนนิบัติรูปเคารพกับด้วยพวกปุโรหิต.

5แลคนทั้งหลายที่ถือผีในอากาศนมัสการบนหลังคาเรือน, แลคนทั้งหลายที่นมัสการแลได้สบถสาบานด้วยพระนามของพระยะโฮวา, แลสาบานด้วยชื่อมหากษัตริย์ของตน,

6แลคนทั้งหลายที่ได้กลับหลังจากพระยะโฮวา, แลผู้ที่มิได้แสวงหาแลอ้อนวอนขอแก่พระยะโฮวา.

7ท่านทั้งหลายจงนิ่งสงัดต่อพระพักตรพระเจ้าพระยะโฮวา, ด้วยว่าวันแห่งพระยะโฮวามาถึงมือเข้าแล้ว, เพราะว่าพระยะโฮวาได้ตกแต่งเครื่องบูชา, พระองค์ได้จัดตั้งไว้ซึ่งคนที่ต้องเชิญของพระองค์.

8แลในเมื่อวันสักการบูชาของพระยะโฮวาจะเป็นไป, คือเราจะลงโทษแก่เจ้านายทั้งปวง, แลบุตรทั้งหลายแห่งมหากษัตริย์, แลแก่คนทั้งหลายที่นุ่งห่มอย่างต่างประเทศ.

9และในวันนั้นเราจะลงโทษแก่คนทั้งปวงที่กะโดดข้ามธรณีประตู, ผู้ที่ทำเรือนของนายให้เต็มด้วยความร้ายกาจแลความคดโกง.

10พระยะโฮวาตรัสว่า, ในวันนั้นจะเป็นไป, คือจะมีเสียงร้องไห้มาแต่ประตูปลา, และเสียงร้องครางมาแต่ประตูที่สอง, แลเสียงโผงผางครั้นทำลายมาแต่ภูเขาทั้งหลาย.

11โอ้ชาวเมืองมัคเธศจงร้องครวญ, ด้วยว่าพวกพ่อค้าทั้งปวงถูกทำลายชีพ, แลคนทั้งหลายที่แบกเงินไปต้องประหารชีวิตเสีย.

12แลในคราวนั้นจะเป็นไป, คือเราจะค้นเมืองยะรูซาเลมด้วยสว่างแห่งเพลิงเทียน, แลจะลงโทษแก่คนทั้งหลายที่นั่งแห้งแข็งบนที่เกรอะ, ที่พูดในใจของเขาทั้งหลายว่า, พระยะโฮวาจะทำดีหรือจะกระทำชั่วก็หามิได้.

13แลทรัพย์ของเขาทั้งหลายจะเป็นสิ้นระบาด, แลเรือนของเขาทั้งหลายจะเป็นที่ร้าง, เขาทั้งหลายจะสร้างเรือนแต่ไม่อยู่, เขาทั้งหลายจะทำสวนปลูกต้นองุ่นแต่ไม่ได้กินน้ำองุ่นแต่สวนนั้น.

14วันใหญ่แห่งพระยะโฮวาใกล้จวนเข้าแลเร็วรีบเข้ามาแล้ว, คือสำเนียงวันแห่งพระยะโฮวา, แลคนเรี่ยวแรงจะร้องมหันตทุกข์ในที่นั่น.

15วันนั้นก็เป็นวันแห่งความพิโรธ, เป็นวันแห่งความทุกข์ลำบาก, เป็นวันแห่งความชำรุดร้าง, เป็นวันแห่งความมืดมัว, เป็นวันแห่งเมฆแลพะยับอับแสง.

16เป็นวันแห่งแตรแลเสียงพิลึก, ต่อเมืองทั้งหลายที่มีกำแพงล้อมรอบ, แลต่อหอรบอันสูงทั้งปวง.

17แลเราจะให้บังเกิดความทุกข์ลำบากแก่คนทั้งปวง, แลเขาจะดำเนินไปดุจคนตาบอด, ด้วยเขาทั้งหลายได้กระทำบาปชั่วต่อพระยะโฮวา, แลโลหิตของเขาทั้งหลายจะต้องเทออกดุจผงฝุ่นแลเนื้อของเขาทั้งหลาย (จะต้องเทออก) ดุจอาจม.

18เงินหรือทองของเขาทั้งหลายจะไม่มีกำลังช่วยไถ่เขาไว้ในวันพิโรธแห่งพระยะโฮวา, แต่แผ่นดินเมืองทั้งสิ้นจะต้องเผาเสียโดยไฟแห่งความพิโรธของพระองค์, ด้วยว่าพระองค์จะทรงสำเร็จโทษแก่ชาวเมืองนั้นโดยเร็วพลัน

Jump to: Chapter 2 →