Zephaniah 3

Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)

← Chapter 2 Jump to:

1วิบัติแก่เมืองซึ่งเป็นกบฏ, แลเป็นโสโครกเศร้าหมองแลข่มขี่อยู่นั้น.

2เขามิได้เชื่อฟังสำเนียง, มิได้รับโอวาทคำสั่งสอน, มิได้ปลงใจลงในพระยะโฮวา, มิได้เข้ามาใกล้พระเจ้าของเขา.

3เจ้านายทั้งหลายในท่ามกลางเมืองของเขาเป็นดุจสิงห์โตเสียงดัง, ผู้พิพากษาทั้งหลายของเขาเป็นดังหมาไนที่เที่ยวเวลาเย็น, มิได้กัดกินกะดูกจนถึงเวลาเช้า.

4ผู้พยากรณ์ทั้งหลายของเขาเป็นคนใจเบาคดโกง, พวกปุโรหิตทั้งหลายของเขาได้ยังที่อันบริสุทธิ์ให้เป็นมลทิน, ได้เปลี่ยนแปลงพระบัญญัติให้เสียไป.

5พระยะโฮวาผู้ชอบธรรมดำรงอยู่ในท่ามกลางนั้น, พระองค์หาได้กระทำอสัตย์อธรรมไม่, รุ่งเช้าทุกวันๆ พระองค์นำความพิพากษา, ตัดสินของพระองค์ออกมาให้สว่างมิได้ขาดสักเวลา, แต่คนอธรรมมิได้รู้จักความละอายเลย.

6เราได้ล้างผลาญประเทศเมืองทั้งปวง, แลหอป้อมทั้งหลายของเขาต้องหักทำลายลง, เราได้กระทำให้ถนนเมืองของเขาเป็นที่ร้างหาผู้ใดจะเดินไปมามิได้, เมืองของเขาทั้งหลายต้องทำลายร้างเสีย, จนหาคนผู้ใดจะอาศัยมิได้.

7เราได้ว่าจงเกรงกลัวแต่เรา, จงรับโอวาทคำสั่งสอน, เพื่อว่าที่อาศัยของเขาทั้งหลายจะไม่ต้องผลาญทำลายเสีย, ตามบรรดาความที่เราได้ทรงดำรงไว้จะกระทำโทษแก่เขา, แต่เขาได้อุตส่าห์กระทำผิดในบรรดากิจการของเขาทั้งหลาย.

8พระยะโฮวาจึงตรัสว่า, เหตุฉะนั้นจงคอยท่าเราจนถึงวันที่เราจะลุกขึ้นตีทำลาย, ด้วยว่าเราได้ตั้งพระทัยไว้ว่า, จะประชุมประเทศทั้งหลายจะรวบรวมแผ่นดินเมืองทั้งปวง, เพื่อจะเทความพิโรธคือบรรดาความร้อนแห่งความพิโรธของเราลงบนชนเหล่านั้น, ด้วยว่าทั้งแผ่นดินจะต้องไหม้ทำลายด้วยไฟแห่งความกริ้วของเรา.

9ขณะนั้นเราจะกลับไปยังชนเมืองอันมีวาจาสุภาพ, เพื่อเขาทั้งหลายจะได้สรรเสริญอ้อนวอนถึงพระนามของพระยะโฮวา, แลพร้อมใจกันปรนนิบัติพระองค์.

10ผู้คำนับอ้อนวอนทั้งหลายของเรา, คือบุตรแห่งชนที่กระจัดกระจายทั้งหลายของเรา, ตั้งแต่เหล่าแม่น้ำคูศฟากข้างโน้น, จะนำเอาเครื่องบูชาของเรามา.

11ในวันนั้นท่านทั้งปวงจะมิได้ละอาย, เพราะกิจการทั้งหลายของท่านที่ท่านได้กระทำผิดต่อเรา, ด้วยว่าขณะนั้นเราจะเอาบรรดาคนที่เย่อหยิ่งอวดอ้างไปเสียจากท่ามกลางท่านทั้งหลาย, แลท่านจะเป็นคนจองหองต่อไปอีกในภูเขาอันบริสุทธิ์ของเราก็หามิได้.

12แลเราจะเหลือไว้แต่ชนที่ถ่อมใจแลเจียมตัวในท่ามกลางแห่งท่าน, แลเขาทั้งหลายจะปลงใจเชื่อในพระนามพระยะโฮวา.

13พวกยิศราเอลที่เหลืออยู่นั้นจะไม่ได้กระทำความชั่ว, หรือจะไม่กล่าวความเท็จ, หรือจะไม่มีลิ้นล่อลวงในปากของเขา, ด้วยว่าเขาทั้งหลายจะรับประทานอาหารแลจะนอนลง, แลจะหามีความกลัวต่อผู้ใดไม่

14โอ้บุตรแห่งซีโอน, จงร้องเพลงชื่นใจ, โอ้พวกยิศราเอล, จงร้องเสียงกึกก้อง, โอ้บุตรีแห่งยะรูซาเลม, จงยินดี, แลอภิรมณ์ด้วยเต็มกำลังใจของท่านเถิด.

15พระยะโฮวาได้ยกเอาบรรดาการพิพากษากระทำโทษกลับคืนจากท่านทั้งหลาย, พระองค์ได้ทรงขับไล่หมู่ศัตรูออกเสียจากท่าน, กษัตริย์แห่งพวกยิศราเอล, คือพระยะโฮวาทรงสถิตอยู่ในท่ามกลางท่าน, ท่านจะไม่ได้เห็นการชั่วร้ายอีกเลย.

16ในวันนั้นจะมีผู้กล่าวแก่ยะรูซาเลมว่า, ท่านอย่าได้กลัวเลย, แลแก่ซีโอนว่า, อย่าได้อ่อนหย่อนกำลังมือของท่านลงเลย.

17พระยะโฮวาพระเจ้าของท่านก็สถิตอยู่ในท่ามกลางท่าน, พระองค์ประกอบด้วยฤทธิ์อันยิ่งก็จะช่วยให้รอด, พระองค์จะชอบพระทัยในท่านด้วยความยินดี, พระองค์จะทรงนิ่งอยู่ในความรักของพระองค์, พระองค์จะอภิรมย์ในท่านด้วยเสียงร้องยินดี.

18เราจะประชุมบรรดาชนที่มีใจโศกเศร้าเพราะการชุมนุมอันบริสุทธิ์, ผู้เป็นพรรคพวกของท่าน, แลมีความทุกข์อยู่ในใจด้วยความประมาทดูหมิ่น.

19นี่แน่ะ, ในเวลานั้นเราจะตัดสินทำโทษแก่คนทั้งปวงที่ย่ำยีท่าน, แลจะช่วยคนที่กายเขยกให้รอด, แลจะรวบรวมซึ่งคนที่ต้องกระจัดกระจายไป, แลจะให้เขาทั้งหลายได้ความสรรเสริญแลมีชื่อเสียงปรากฏในทุกๆ เมืองที่เขาได้ต้องอัปยศนั้น.

20พระยะโฮวาตรัสว่า, ในขณะนั้นเราจะเอาท่านทั้งหลายกลับเข้ามา, คือในเวลาที่เราจะประชุมท่านนั้น, ด้วยว่าเราจะกระทำให้ท่านทั้งหลายมีชื่อ, แลได้ความสรรเสริญปรากฏในท่ามกลางประชาชนทั้งปวงแห่งแผ่นดินโลก, เมื่อเราจะกลับคืนท่านทั้งหลายที่ต้องเป็นชะเลยต่อหน้าท่าน

← Chapter 2 Jump to: