2 Samuel 22 — Thai Bible (ERV) 2001 (พระคริสตธรรมคัมภีร์: ฉบับอ่านเข้าใจง่าย)

1ดาวิดร้องเพลงบทนี้ให้กับพระยาห์เวห์ ในวันที่พระองค์ช่วยท่านให้พ้นจากเงื้อมมือของพวกศัตรูทั้งหมด และจากเงื้อมมือของซาอูล

2ดาวิดพูดว่า “พระยาห์เวห์คือหินกำบังของข้าพเจ้า คือป้อมปราการของข้าพเจ้า คือผู้ช่วยชีวิตของข้าพเจ้า

3พระเจ้าของข้าพเจ้า คือหินกำบังที่ข้าพเจ้าเข้าไปลี้ภัย คือโล่กำบังของข้าพเจ้า คือฤทธิ์อำนาจ ที่ช่วยกู้ชีวิตข้าพเจ้า คือที่ซ่อนที่ปลอดภัยของข้าพเจ้า และเป็นที่ลี้ภัยของข้าพเจ้า เป็นพระผู้ช่วยให้รอด พระองค์เจ้าข้า พระองค์ได้ช่วยข้าพเจ้าให้พ้นจากคนป่าเถื่อน

4ข้าพเจ้าร้องขอความช่วยเหลือจากพระยาห์เวห์ผู้ที่ควรค่าแก่การสรรเสริญ แล้วพระองค์ก็ช่วยข้าพเจ้าให้พ้นจากพวกศัตรู

5เพราะว่าพวกคลื่นแห่งความตายได้ล้อมข้าพเจ้าอยู่ และกระแสน้ำแห่งความตายกำลังจะทำให้ข้าพเจ้าจม

6เชือกแห่งแดนคนตายพันอยู่รอบๆตัวข้าพเจ้า กับดักแห่งความตายอยู่ตรงหน้าข้าพเจ้า

7เมื่อข้าพเจ้าตกอยู่ในความทุกข์ยาก ข้าพเจ้าร้องเรียกพระยาห์เวห์ ข้าพเจ้าเรียกพระเจ้าของข้าพเจ้า พระองค์ได้ยินเสียงของข้าพเจ้าจากวังของพระองค์นั้น เสียงร้องของข้าพเจ้าได้ยินไปถึงหูของพระองค์

8แล้วแผ่นดินโลกก็สั่นสะเทือน พวกเสาค้ำฟ้าสวรรค์ก็สั่นไหว เพราะพระเจ้าโกรธ

9มีควันพุ่งออกจากจมูกของพระองค์ ไฟที่เผาผลาญพุ่งออกมาจากปากของพระองค์ ถ่านหินลุกแดงพุ่งออกมา

10พระองค์แหวกท้องฟ้า และเสด็จลงมา พร้อมด้วยเมฆทึบสีดำใต้เท้าของพระองค์

11แล้วพระองค์ก็ขึ้นขี่ทูตสวรรค์ที่มีปีก แล้วเหาะลงมา เห็นพระองค์อยู่บนปีกของลม

12พระองค์ทำความมืดรอบพระองค์เหมือนเต็นท์ เป็นเมฆหนาทึบ เป็นที่รวบรวมของน้ำ

13รัศมีอันเจิดจ้าของพระองค์อยู่เบื้องหน้าพระองค์ และมีสายฟ้าพุ่งออกไป

14พระยาห์เวห์ทำให้เกิดฟ้าร้อง พระเจ้าผู้ยิ่งใหญ่สูงสุดก็เปล่งเสียงดังไปทั่ว

15พระเจ้ายิงธนูออกไป ซึ่งทำให้พวกศัตรูแตกกระเจิง พระองค์ทำสายฟ้าผ่าจนพวกนั้นแตกกระเจิง สับสนวุ่นวายไปทั่ว

16เมื่อพระองค์ตะโกนคำสั่งของพระองค์ออกไป เมื่อลมที่พวยพุ่งออกมาจากจมูกของพระองค์ ทำให้น้ำทะเลก็ถอยร่นกลับไป ก้นทะเลและรากฐานของโลกก็ปรากฏขึ้น

17พระองค์เอื้อมมือลงมาจากเบื้องบนมาฉวยข้าพเจ้าไว้ พระองค์ดึงข้าพเจ้าขึ้นมาจากกระแสน้ำเชี่ยวกรากนั้น

18พระองค์ช่วยให้ข้าพเจ้ารอดพ้นจากศัตรูที่มีพลัง พระองค์ช่วยให้ข้าพเจ้ารอดพ้นจากพวกศัตรูที่แข็งแรงกว่าข้าพเจ้า

19พวกเขาปะทะกับข้าพเจ้าตอนที่ข้าพเจ้าเจอกับภัยพิบัติ แต่พระยาห์เวห์ช่วยสนับสนุนค้ำจุนข้าพเจ้า

20พระองค์นำข้าพเจ้าออกไปยังที่โล่งกว้าง พระองค์ช่วยชีวิตข้าพเจ้า เพราะพระองค์ชื่นชอบข้าพเจ้า

21พระยาห์เวห์ให้รางวัลกับข้าพเจ้าเพราะข้าพเจ้าทำสิ่งที่ถูกต้อง พระองค์ตอบแทนข้าพเจ้าเพราะมือของข้าพเจ้าสะอาดบริสุทธิ์

22ข้าพเจ้าได้ใช้ชีวิตอย่างระมัดระวังอย่างที่พระยาห์เวห์ต้องการให้ข้าพเจ้าเป็น ข้าพเจ้าไม่ได้หันเหไปจากพระเจ้าของข้าพเจ้าเพื่อจะได้ไปทำสิ่งที่ชั่วร้าย

23เพราะข้าพเจ้าคิดถึงกฏเกณฑ์และข้อบังคับต่างๆของพระองค์อยู่เสมอ ข้าพเจ้าไม่ได้หันเหไปจากพวกกฎของพระองค์

24ข้าพเจ้าไม่มีที่ติต่อหน้าพระองค์ และข้าพเจ้าได้รักษาตัวเองให้พ้นจากบาป

25พระยาห์เวห์ได้ตอบแทนข้าพเจ้า เพราะข้าพเจ้าได้ทำสิ่งที่ถูกต้อง เพราะพระองค์ได้เห็นว่าข้าพเจ้านั้นสะอาดบริสุทธิ์

26พระองค์จะจงรักภักดีกับคนที่จงรักภักดีกับพระองค์ และพระองค์จะไร้ที่ติกับคนที่ไร้ที่ติ

27พระองค์จะบริสุทธิ์กับคนที่บริสุทธิ์กับพระองค์ แต่กับคนที่เหลี่ยมจัด พระองค์จะรู้ทัน และลงโทษเขาอย่างที่เขาคาดไม่ถึง

28พระองค์ช่วยกู้คนต่ำต้อย แต่พระองค์มองคนหยิ่งยโสเพื่อทำให้เขาตกต่ำลง

29ข้าแต่พระยาห์เวห์ พระองค์เป็นตะเกียงของข้าพเจ้า พระเจ้าของข้าพเจ้า ตอนที่ข้าพเจ้าอยู่ในความมืด พระองค์นำความสว่างมาให้

30พระองค์ช่วยให้ข้าพเจ้าสามารถลุยเข้าไปสู้กับกองทัพได้ พระเจ้าของข้าพเจ้า ช่วยให้ข้าพเจ้าสามารถกระโดดข้ามกำแพงของศัตรูไปได้

31ทางของพระเจ้าไม่มีที่ติ สัญญาของพระยาห์เวห์นั้นได้รับการพิสูจน์แล้วว่าเชื่อถือได้ พระองค์เป็นโล่ให้กับทุกคนที่ลี้ภัยในพระองค์

32ใครเป็นพระเจ้า นอกจากพระยาห์เวห์ ใครเป็นหินกำบัง นอกจากพระเจ้าของพวกเรา

33พระเจ้าองค์นี้เป็นที่ลี้ภัยอันเข้มแข็งของข้าพเจ้า พระองค์ทำให้ทางของข้าพเจ้าไม่มีอุปสรรคขัดขวาง

34พระองค์ช่วยให้เท้าข้าพเจ้ามั่นคงเหมือนเท้ากวาง พระองค์ทำให้ข้าพเจ้าสามารถยืนหยัดมั่นคงได้แม้บนที่สูง

35พระองค์ฝึกมือของข้าพเจ้าสำหรับสงคราม พระองค์ใส่พลังเข้าไปในแขนของข้าพเจ้า เพื่อจะง้างคันธนูที่แข็งแกร่งที่สุดได้

36พระองค์ได้มอบโล่ของพระองค์ที่ช่วยปกป้องข้าพเจ้า ความช่วยเหลือของพระองค์ทำให้ข้าพเจ้ามีชัยชนะ

37พระองค์ทำให้ทางของข้าพเจ้ากว้างขวาง เท้าของข้าพเจ้าจึงไม่พลาดล้ม

38ข้าพเจ้าได้ไล่ตามจับศัตรูและทำลายพวกเขา และไม่ได้หันกลับจนได้ทำลายพวกเขาจนหมดสิ้น

39ข้าพเจ้าได้ทำลายพวกเขาจนหมดสิ้น ข้าพเจ้าได้บดขยี้พวกเขา จนพวกเขาลุกขึ้นมาไม่ได้อีก พวกเขาล้มลงอยู่แทบเท้าของข้าพเจ้า

40พระองค์ได้ทำให้ข้าพเจ้าแข็งแกร่งพร้อมออกรบ พระองค์ทำให้คนเหล่านั้นที่ลุกขึ้นมาต่อสู้กับข้าพเจ้าต้องยอมหมอบลงต่อข้าพเจ้า

41พระองค์ทำให้ศัตรูของข้าพเจ้าหันหลังหนีไป ข้าพเจ้าก็โค่นคนพวกนั้นที่เกลียดชังข้าพเจ้าลง

42พวกเขามองหาแต่ไม่มีใครช่วยให้รอด พวกเขาร้องต่อพระยาห์เวห์แต่พระองค์ไม่ตอบพวกเขา

43ข้าพเจ้าทุบตีพวกเขาแหลกละเอียดเหมือนฝุ่นของแผ่นดินโลก ข้าพเจ้าบดขยี้พวกเขาและเหยียบย่ำพวกเขาเหมือนโคลนตามท้องถนน

44พระองค์ช่วยให้ข้าพเจ้ารอดพ้นจากกองทัพศัตรูที่เข้ามาโจมตี พระองค์ยังคงให้ข้าพเจ้าเป็นหัวหน้าของชนชาติต่างๆเหล่านั้น แม้แต่คนที่ข้าพเจ้าไม่รู้จัก ก็รับใช้ข้าพเจ้า

45พวกคนต่างชาติมาหมอบอยู่ต่อหน้าข้าพเจ้า ทันทีที่พวกเขาได้ยินเรื่องของข้าพเจ้า พวกเขาต่างยอมสยบต่อข้าพเจ้า

46คนต่างชาติพวกนั้นขวัญหนีดีฝ่อ พากันออกมาจากที่ซ่อน ตัวสั่นงันงกด้วยความกลัว

47ใช่แล้ว พระยาห์เวห์มีชีวิตอยู่ ให้สรรเสริญพระเจ้าผู้เป็นหินกำบังของข้าพเจ้า ให้ยกย่องพระเจ้าของข้าพเจ้า ผู้เป็นหินกำบังที่ช่วยให้ข้าพเจ้ารอดพ้น

48พระองค์ เป็นพระเจ้าผู้ลงโทษศัตรูของข้าพเจ้า และนำให้ชนชาติต่างๆลงมาอยู่ใต้ข้าพเจ้า

49พระองค์นำข้าพเจ้าออกมาจากพวกศัตรูของข้าพเจ้า พระองค์ยกข้าพเจ้าขึ้นเหนือคนเหล่านั้นที่ลุกขึ้นมาต่อสู้กับข้าพเจ้า พระองค์ช่วยให้ข้าพเจ้ารอดจากศัตรูที่โหดร้าย

50ดังนั้น ข้าแต่พระยาห์เวห์ ข้าพเจ้าจะสรรเสริญพระองค์ท่ามกลางชนชาติทั้งหลาย ข้าพเจ้าจะร้องเพลงสรรเสริญชื่อของพระองค์

51พระองค์ให้ชัยชนะอันยิ่งใหญ่กับกษัตริย์ของพระองค์ พระองค์ให้ความรักอันมั่นคงกับกษัตริย์ที่พระองค์ได้เลือกไว้ ซึ่งก็คือดาวิดและลูกหลานของเขาตลอดไป”