Ecclesiastes 10

Thai Bible (ERV) 2001 (พระคริสตธรรมคัมภีร์: ฉบับอ่านเข้าใจง่าย)

← Chapter 9 Jump to: Chapter 11 →

1แมลงวันตายไม่กี่ตัวในน้ำหอมก็ทำให้น้ำหอมเหม็นได้ ความโง่เล็กๆน้อยๆสามารถทำลาย ความฉลาดและชื่อเสียงได้

2ใจของคนมีสติปัญญาเอนเอียงไปในทางที่ถูก ใจของคนโง่เอนเอียงไปในทางที่ผิด

3นอกจากนี้ เมื่อคนโง่เดินไปตามทาง เนื่องจากไม่มีสมองคิด เขาก็เลยประกาศความโง่ของเขาออกมาให้กับทุกคน

4ถ้าผู้นำโกรธคุณขึ้นมา อย่าเพิ่งลาออกจากตำแหน่ง เพราะว่าความใจเย็นสามารถเอาชนะความผิดพลาดทั้งหลายได้

5เราได้เห็นเรื่องเลวร้ายเรื่องหนึ่งที่เกิดขึ้นภายใต้ดวงอาทิตย์ เป็นความผิดที่ผู้นำก่อขึ้นคือ

6คนโง่ได้รับการแต่งตั้งไว้ในตำแหน่งสูง ส่วนคนรวยกลับได้รับตำแหน่งที่ต่ำต้อย

7เราเห็นทาสขี่อยู่บนหลังม้า ส่วนพวกเจ้าฟ้ากลับต้องมาเดินเท้าอย่างกับทาส

8คนที่ขุดร่อง อาจจะตกลงไปในร่อง และคนที่รื้อกำแพงลง อาจจะถูกงูกัด

9คนที่ทำงานในเหมืองหิน อาจจะบาดเจ็บจากหินพวกนั้น คนที่ตัดไม้ อาจจะเจ็บตัวเพราะมัน

10ถ้าขวานทื่อและไม่ได้ลับให้คม คนที่ใช้ฟันก็จะต้องออกแรงมาก แต่ถ้าใช้สติปัญญาก็จะได้เปรียบกว่า

11ถ้างูกัดเสียก่อนที่มันจะถูกสะกด ก็ไม่มีประโยชน์อะไรที่จะมีหมองู

12คำพูดจากปากของคนมีสติปัญญาทำให้คนชอบเขา แต่คำพูดจากริมฝีปากของคนโง่ทำลายตัวเขาเอง

13คนโง่เริ่มพูดเมื่อไหร่ก็มีแต่เรื่องโง่ๆ และเขาจบลงด้วยเรื่องไร้สาระอันเลวร้าย

14แต่คนโง่ก็ยังชอบที่จะพูดมาก ไม่มีใครรู้หรอกว่าจะเกิดอะไรขึ้น จะมีใครล่ะที่จะบอกได้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นในอนาคต

15งานของคนโง่จะต้องทำให้เขาหมดแรงแน่ๆ เพราะขนาดทางเข้าเมืองก็ยังหาไม่เจอเลย

16น่าอับอายจริงๆสำหรับเจ้า แผ่นดินที่มีกษัตริย์ที่ยังเป็นเด็กอยู่ และมีพวกเจ้าชายที่ชอบจัดงานเลี้ยงกันตั้งแต่เช้า

17น่านับถือจริงๆสำหรับเจ้า แผ่นดินที่มีกษัตริย์อันสูงส่ง และมีเจ้าชายที่จัดงานเลี้ยงในเวลาอันเหมาะสม พวกเขาควบคุมตัวเองได้ และไม่เมามาย

18เพราะความขี้เกียจ หลังคาถึงได้พังลงมา และเพราะไม่เอาใจใส่ บ้านถึงได้รั่ว

19อาหารเตรียมไว้สำหรับกินกันอย่างสนุกสนาน และเหล้าองุ่นให้ความสุขกับชีวิต แต่เงินเป็นคำตอบสำหรับทุกสิ่ง

20อย่าได้ต่อว่ากษัตริย์ในทางที่เสียๆหายๆ แม้แต่กับเพื่อนสนิทก็อย่าทำเลย อย่าได้ต่อว่าคนรวยในทางที่เสียๆหายๆ แม้แต่ตอนที่อยู่ในห้องนอนของเจ้า เพราะนกในอากาศอาจจะคาบเอาคำพูดของเจ้าไปบอกคนอื่น และสัตว์ปีกทั้งหลายอาจจะเอาเรื่องที่เจ้าพูดไปรายงานก็ได้

← Chapter 9 Jump to: Chapter 11 →