Ecclesiastes 7

Thai Bible (ERV) 2001 (พระคริสตธรรมคัมภีร์: ฉบับอ่านเข้าใจง่าย)

← Chapter 6 Jump to: Chapter 8 →

1ชื่อเสียงที่ดีย่อมดีกว่าน้ำหอมชั้นดี และวันตายของคนก็ดีกว่าวันเกิด

2การไปบ้านที่กำลังไว้ทุกข์ย่อมดีกว่าไปบ้านที่กำลังเลี้ยงฉลอง เพราะว่าบ้านแรกคือจุดจบของทุกๆคน และคนที่ยังมีชีวิตอยู่ก็ควรตระหนักในเรื่องนี้

3ความเศร้านั้นดีกว่าการหัวเราะ เพราะถึงแม้หน้าจะเศร้าแต่จิตใจนั้นได้รับบทเรียน

4จิตใจของคนฉลาดย่อมอยู่ในบ้านที่ไว้ทุกข์ และจิตใจของคนโง่ย่อมอยู่ในบ้านที่สนุกสนานรื่นเริง

5ฟังคนฉลาดต่อว่าก็ยังดีกว่า ฟังเพลงที่คนโง่ร้อง

6เพราะเสียงหัวเราะของคนโง่ก็เหมือนเสียงแตกของหนามที่ติดไฟอยู่ใต้หม้อ นี่ก็เป็นสิ่งไม่เที่ยงเหมือนกัน

7การกดขี่ข่มเหงสามารถทำให้คนฉลาดกลายเป็นคนโง่ และสินบนก็ทำให้ใจคดโกง

8ทำจนจบย่อมดีกว่าแค่เริ่มต้น ใจอดทนย่อมดีกว่าใจหยิ่งยโส

9อย่าให้จิตใจของคุณโกรธง่าย เพราะความโกรธนั้นอยู่ในอกของคนโง่

10อย่าถามว่า “ทำไมคืนวันเก่าๆถึงดีกว่าทุกวันนี้” ไม่ฉลาดเลยที่ถามอย่างนั้น

11สติปัญญานั้นดีเหมือนกับมรดก และเป็นประโยชน์แก่คนที่เห็นดวงอาทิตย์

12เพราะว่าสติปัญญาปกป้องคนได้ ก็เหมือนกับเงินทองสามารถปกป้องคนได้ ประโยชน์ของความรู้และสติปัญญาคือรักษาชีวิตของเจ้าของมัน

13ให้เห็นและยอมรับสิ่งต่างๆที่พระองค์ทำ สิ่งที่พระเจ้าบิดให้งอจะมีใครทำให้มันตรงได้หรือ

14ในวันที่ดีๆก็ให้สนุกกับมัน ส่วนในวันที่แย่ๆก็ให้คิดใคร่ครวญว่าทั้งสองวันนี้เป็นวันที่พระเจ้าสร้างไว้ เพื่อมนุษย์จะได้เดาไม่ถูกว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับเขาในอนาคต

15ในวันคืนที่ไม่เที่ยงของเรานั้น เราก็ได้เห็นมาแล้วทุกอย่าง มีคนดีที่ต้องย่อยยับไป แม้เขาจะเป็นคนดี และมีคนเลวที่มีอายุยืนยาว แม้เขาจะชั่วช้า

16อย่าเป็นคนดีเกินเหตุและอย่าฉลาดแสนรู้เกินไป เรื่องอะไรคุณจะต้องทำลายตัวเองด้วย

17อย่าชั่วเกินไป และอย่าโง่เกินไป เรื่องอะไรคุณจะต้องมาตายก่อนเวลา

18ยึดข้างหนึ่งไว้ก็ดีและอย่าปล่อยอีกข้างหนึ่งไป คนที่ยำเกรงพระเจ้าจะเดินสายกลาง

19สติปัญญาทำให้คนหนึ่งเข้มแข็งกว่าเจ้าหน้าที่ปกครองเมืองสิบคน

20แต่ถึงอย่างไรก็ตาม ก็ไม่มีใครหรอกในโลกนี้ที่แสนจะเป็นคนดี ทำแต่ความดีไม่เคยทำบาปเลย

21อีกอย่างหนึ่งคุณอย่าไปสนใจคำพูดของคนอื่นทุกคำ เพราะกลัวว่าคุณอาจจะได้ยินทาสของคุณต่อว่าคุณในทางเสียๆหายๆได้

22คุณก็รู้อยู่แก่ใจดีว่า คุณเองก็เคยว่าคนอื่นเสียๆหายๆหลายครั้ง

23เรื่องที่พูดมานี้ เราได้ทดสอบด้วยสติปัญญาแล้ว เราเคยพูดว่า เราจะเป็นคนฉลาด แต่ความฉลาดยังอยู่ห่างไกลจากเรา

24ทุกสิ่งที่เกิดขึ้นนั้น มันเกินความเข้าใจของมนุษย์ และมันลึกล้ำเกินกว่าที่มนุษย์จะค้นพบ

25เราตั้งใจที่จะเรียนรู้ ตรวจสอบและแสวงหาสติปัญญาและเหตุผล และเราตั้งใจที่จะเรียนรู้ว่าความชั่วร้ายเป็นเรื่องโง่บัดซบ และความโง่เขลาเป็นเรื่องบ้า

26เราพบว่าผู้หญิงที่เป็นกับดัก นั้น แย่ยิ่งกว่าความตายเสียอีก เธอมีหัวใจเป็นตาข่ายและมือเป็นโซ่มัด คนที่พระเจ้าชอบใจจะหนีพ้นจากเธอ ส่วนคนที่ไม่เอาไหน จะถูกเธอจับไว้

27ดูเสียสิ นี่คือสิ่งที่เราได้ค้นพบ อาจารย์พูดว่าอย่างนั้น เราได้เอาเรื่องหนึ่งมาปะติดปะต่อเข้ากับอีกเรื่องหนึ่งเพื่อหาคำตอบ

28เราได้ทุ่มสุดชีวิตหาแล้วหาอีก แต่ก็ไม่พบคำตอบ แต่เราได้พบชายผู้มีสติปัญญาหนึ่งในพันคนแล้ว แต่ไม่พบผู้หญิงสักคนในพันคนนั้น

29นี่แหละ คือสิ่งเดียวที่เราพบ คือ พระเจ้าได้สร้างมนุษย์ให้เป็นคนดี แต่พวกเขากลับเหลี่ยมจัด

← Chapter 6 Jump to: Chapter 8 →