Amos 4

Thai NTV (พระคัมภีร์ ฉบับแปลใหม่ (NTV))

← Chapter 3 Jump to: Chapter 5 →

1“จงฟังเถิด พวกเจ้าที่เป็นโคตัวเมียของบาชานบนภูเขาสะมาเรีย พวกเจ้ากดขี่ข่มเหงผู้ขัดสน และเหยียบย่ำผู้ยากไร้ และสั่งบรรดาสามีว่า ‘ไปเอาเหล้ามาให้เราดื่ม’”

2พระผู้เป็นเจ้าผู้ยิ่งใหญ่ ปฏิญาณด้วยความบริสุทธิ์ของพระองค์ดังนี้ “ดูเถิด จะถึงวันนั้น เมื่อพวกเขาจะลากตัวเจ้าไปด้วยขอเกี่ยว และแม้คนสุดท้ายก็จะถูกลากไปด้วยเบ็ดตกปลา

3และพวกเจ้าจะออกไปทางช่องกำแพงแตก แต่ละคนวิ่งตรงไปล่วงหน้านาง และเจ้าจะถูกเหวี่ยงออกไปยังภูเขาฮาร์โมน” พระผู้เป็นเจ้า ประกาศ

4“พวกเจ้าไปยังเบธเอลและกระทำบาป ไปยังกิลกาลและกระทำบาปมากยิ่งขึ้น นำเครื่องสักการะของเจ้ามาให้ทุกเช้า นำหนึ่งในสิบมาให้ทุกๆ 3 วัน

5และมอบเครื่องสักการะแห่งการขอบคุณที่มีเชื้อยีสต์ผสม และโอ้อวดเครื่องสักการะด้วยความสมัครใจของเจ้า ชาวอิสราเอลเอ๋ย พวกเจ้าโอ้อวดในเรื่องเหล่านี้ เพราะนั่นเป็นสิ่งที่พวกเจ้ารักที่จะทำ” พระผู้เป็นเจ้าผู้ยิ่งใหญ่ ประกาศ

6“เราทำให้พวกเจ้าไม่มีอาหารเข้าปากในทุกๆ เมือง และเกิดความอดอยากทุกแห่งหน พวกเจ้าก็ยังไม่หันกลับมาหาเรา” พระผู้เป็นเจ้า ประกาศ

7“อีกสามเดือนกว่าจะถึงเวลาเก็บเกี่ยว แต่เราก็ทำให้ฝนไม่ตก เราจะส่งฝนให้กับเมืองๆ หนึ่ง และไม่ส่งให้อีกเมืองหนึ่ง ทุ่งนาแห่งหนึ่งจะมีฝนตก และทุ่งนาที่ไม่ได้รับฝนก็จะแห้งผาก

8ดังนั้น ชาวเมืองสองสามเมืองจะร่อนเร่ไปยังเมืองหนึ่ง เพื่อหาน้ำดื่ม แต่ก็ไม่ฉ่ำใจ แต่พวกเจ้าก็ยังไม่หันกลับมาหาเรา” พระผู้เป็นเจ้า ประกาศ

9“หลายครั้งที่เราทำให้มีลมร้อนแห้ง มีเชื้อราในไร่นาและไร่องุ่นของพวกเจ้า ฝูงตั๊กแตนกัดกินต้นมะเดื่อและต้นมะกอกของพวกเจ้า แต่พวกเจ้าก็ยังไม่หันกลับมาหาเรา” พระผู้เป็นเจ้า ประกาศ

10“เราส่งภัยพิบัติมาท่ามกลางพวกเจ้า อย่างที่เราทำต่ออียิปต์ เราทำให้บรรดาชายหนุ่มของพวกเจ้าตายด้วยคมดาบ และให้ม้าถูกยึดไป และเราทำให้เจ้าสูดกลิ่นเหม็นศพจากค่ายของเจ้า แต่เจ้าก็ยังไม่หันกลับมาหาเรา” พระผู้เป็นเจ้า ประกาศ

11“เราให้พวกเจ้าบางคนพบกับความพินาศ อย่างที่เราทำต่อโสโดมและโกโมราห์ พวกเจ้าเป็นเหมือนกับกิ่งไม้ที่ถูกไฟเผาที่ถูกคว้าออกจากกองไฟ แต่พวกเจ้าก็ยังไม่หันกลับมาหาเรา” พระผู้เป็นเจ้า ประกาศ

12“ฉะนั้น อิสราเอลเอ๋ย เราจะกระทำต่อเจ้าอย่างนี้ และเพราะว่าเราจะกระทำต่อเจ้าอย่างนี้ จงเตรียมตัวไปพบกับพระเจ้าของเจ้าเถิด อิสราเอลเอ๋ย”

13พระองค์เป็นผู้ปั้นเทือกเขา และสร้างลมขึ้นมา และเผยความนึกคิดของพระองค์ให้แก่มนุษย์ พระองค์ทำให้อรุณรุ่งเป็นความมืด และเดินย่ำบนที่สูงแห่งแผ่นดินโลก พระองค์มีพระนามว่า พระผู้เป็นเจ้า พระเจ้าจอมโยธา

← Chapter 3 Jump to: Chapter 5 →