Amos 5

Thai NTV (พระคัมภีร์ ฉบับแปลใหม่ (NTV))

← Chapter 4 Jump to: Chapter 6 →

1โอ พงศ์พันธุ์อิสราเอลเอ๋ย จงฟังเสียงร้องคร่ำครวญของข้าพเจ้าถึงความตายของท่าน

2“อิสราเอลผู้บริสุทธิ์ถล่มลง จะไม่มีวันลุกขึ้นได้อีก ถูกทอดทิ้งในแผ่นดินของนางเอง และจะไม่มีใครพยุงนางให้ลุกขึ้น”

3พระผู้เป็นเจ้าผู้ยิ่งใหญ่ กล่าวดังนี้ “เมืองที่มีทหารเดินหน้าออกไปนับพัน จะมีชีวิตทหารเหลืออยู่เพียงนับร้อย และเมืองที่มีทหารนับร้อย จะมีชีวิตทหารเหลืออยู่เพียงนับสิบในพงศ์พันธุ์อิสราเอล”

4พระผู้เป็นเจ้า กล่าวแก่พงศ์พันธุ์อิสราเอลดังนี้ “จงแสวงหาเรา และจะมีชีวิต

5อย่าแสวงหาเบธเอล อย่าไปยังกิลกาล อย่าเดินทางไปยังเบเออร์เช-บา เพราะกิลกาลจะต้องถูกเนรเทศ และเบธเอลจะไม่มีอะไรเหลือเลย”

6จงแสวงหา พระผู้เป็นเจ้า และจะมีชีวิต มิฉะนั้นพระองค์จะเผาผลาญพงศ์พันธุ์โยเซฟอย่างเพลิงไฟ ไฟจะเผาไหม้ และเบธเอลจะไม่มีใครช่วยดับได้

7พวกท่านที่แปรความยุติธรรมให้เป็นความขมขื่น และเหวี่ยงความชอบธรรมลงบนพื้นดิน

8พระองค์ผู้สร้างดาวลูกไก่และดาวไถ และทำความมืดให้เป็นรุ่งอรุณ และทำกลางวันให้เป็นกลางคืน พระองค์ผู้รวบรวมน้ำในทะเล และเทลงบนพื้นดิน พระนามของพระองค์คือ พระผู้เป็นเจ้า

9พระองค์ทำหลักยึดอันแข็งแกร่งให้พินาศในพริบตา และทำให้ป้อมปราการพังทลายลง

10พวกเขาเกลียดผู้ที่ทักท้วงความไม่เป็นธรรมในที่ตัดสินความ และพวกเขาดูหมิ่นผู้ที่พูดความจริง

11ฉะนั้น เมื่อพวกท่านเหยียบย่ำผู้ขัดสน และยึดผลที่ได้จากไร่ไปจากเขา แม้พวกท่านสร้างบ้านหรูด้วยหินสกัดแล้ว แต่ท่านก็จะไม่ได้อาศัยอยู่ แม้พวกท่านปลูกสวนองุ่นที่งาม แต่ท่านก็จะไม่ได้ดื่มเหล้าจากผลองุ่น

12เพราะข้าพเจ้ารู้ว่า พวกท่านล่วงละเมิดเพียงไร และบาปของพวกท่านใหญ่ยิ่งนัก พวกท่านทำให้ผู้มีความชอบธรรมต้องเดือดร้อน พวกท่านรับสินบน และห้ามไม่ให้ผู้ยากไร้ได้รับความเป็นธรรมในที่ตัดสินความ

13ฉะนั้น ผู้ฉลาดรอบคอบจะนิ่งเงียบในเวลาเช่นนี้ เพราะเป็นกาลวิบัติ

14จงแสวงหาความดี ไม่ใช่ความชั่ว เพื่อพวกท่านจะมีชีวิต และ พระผู้เป็นเจ้า พระเจ้าจอมโยธาจะอยู่กับพวกท่าน อย่างที่ท่านยืนยัน

15จงเกลียดชังความชั่ว และรักความดี และเสริมสร้างความเป็นธรรมในการตัดสินความ เผื่อว่า พระผู้เป็นเจ้า พระเจ้าจอมโยธา จะมีเมตตาต่อบรรดาผู้ที่มีชีวิตเหลืออยู่ของโยเซฟ

16ฉะนั้น พระผู้เป็นเจ้า พระเจ้าจอมโยธา พระผู้เป็นเจ้ากล่าวดังนี้ “จะมีการร้องไห้ฟูมฟายตามถนนหนทาง และพวกเขาจะพูดกันด้วยความปวดร้าวที่ลานชุมนุมว่า ‘โธ่เอ๋ย โธ่เอ๋ย’ พวกเขาจะเรียกชาวไร่ให้มาร้องรำพัน และให้บรรดาผู้รับจ้างร้องคร่ำครวญมาเพื่อร้องไห้ฟูมฟาย

17และจะมีการร้องไห้ฟูมฟายในไร่องุ่น เพราะเราจะมาลงโทษในหมู่พวกเจ้า” พระผู้เป็นเจ้า กล่าว

18วิบัติแก่พวกท่านที่รอคอย วันที่ พระผู้เป็นเจ้า จะมา ทำไมพวกท่านจึงรอคอยวันที่ พระผู้เป็นเจ้า จะมา วันนั้นจะเป็นวันแห่งความมืดมน ไม่ใช่ความสว่าง

19วันนั้นจะเป็นเหมือนกับคนที่หนีจากสิงโต แต่จะไปปะกับหมี จะเป็นเหมือนกับวันที่เขาถึงบ้าน และเอามือพิงกำแพง แล้วก็ถูกงูกัด

20วันที่ พระผู้เป็นเจ้า จะมาจะเป็นวันแห่งความมืดมน ไม่ใช่ความสว่างมิใช่หรือ มืดมนจนไม่มีแม้แต่วี่แววของความสว่างเลย

21“เราเกลียดและขยะแขยงเทศกาลฉลองทางศาสนาของพวกเจ้า เราทนต่อการนัดประชุมของพวกเจ้าไม่ได้

22ถึงแม้ว่าพวกเจ้านำสัตว์ที่เผาเป็นของถวายและเครื่องธัญญบูชามาให้เรา เราจะไม่รับ แม้ว่าพวกเจ้านำของถวายเพื่อสามัคคีธรรมที่ดีที่สุด เราจะไม่สนใจสิ่งเหล่านั้น

23จงหยุดส่งเสียงร้องเพลงให้เราฟัง เราจะไม่ฟังทำนองจากพิณเล็กของเจ้า

24จงให้ความเป็นธรรมหลั่งออกมาอย่างสายน้ำ และความชอบธรรมหลั่งอย่างธารน้ำที่ไหลไม่ขาดสาย

25โอ พงศ์พันธุ์อิสราเอลเอ๋ย พวกเจ้านำเครื่องสักการะและของถวายมาให้เราในช่วงเวลา 40 ปีในถิ่นทุรกันดารอย่างนั้นหรือ

26พวกเจ้าได้ยกหามเพิงของกษัตริย์ของเจ้า และฐานรูปเคารพของเจ้า และดาวเทพเจ้าที่เจ้าทำขึ้นเอง

27ฉะนั้นเราจะให้เจ้าถูกเนรเทศเลยเขตดามัสกัสไป” พระผู้เป็นเจ้า กล่าว พระองค์มีพระนามว่า พระผู้เป็นเจ้า พระเจ้าจอมโยธา

← Chapter 4 Jump to: Chapter 6 →