Ezekiel 31

Thai NTV (พระคัมภีร์ ฉบับแปลใหม่ (NTV))

← Chapter 30 Jump to: Chapter 32 →

1ในวันแรกของเดือนสาม ปีที่สิบเอ็ด พระผู้เป็นเจ้า กล่าวกับข้าพเจ้าดังนี้ว่า

2“บุตรมนุษย์เอ๋ย จงพูดกับฟาโรห์กษัตริย์ของอียิปต์ และกับประชาชนของเขาดังนี้ ‘เจ้ายิ่งใหญ่เหมือนใครหนอ

3ดูเถิด อัสซีเรียเคยเป็นเหมือนต้นซีดาร์ในเลบานอน มีกิ่งก้านสวยงามและร่มรื่นในป่าไม้ สูงตระหง่าน ยอดของมันสูงเด่นระดับเมฆ

4ได้รับน้ำหล่อเลี้ยง ห้วงน้ำลึกทำให้ต้นสูงใหญ่ ถูกปลูกไว้โดยมีสายน้ำไหล รอบโคนต้น และสายน้ำไหลแยกออกไป ถึงต้นไม้ทุกต้นในทุ่ง

5ต้นซีดาร์นี้สูงตระหง่านกว่าต้นไม้อื่นๆ ในทุ่ง กิ่งของมันโต ก้านก็ยาว เพราะได้น้ำจำนวนมหาศาล หล่อเลี้ยงจากรากของมัน

6นกทั้งหลายในอากาศทำรังตามกิ่งไม้ สัตว์ป่าทั้งปวงในทุ่งออกลูก ที่ใต้กิ่งก้านของต้น และประชาชาติที่ยิ่งใหญ่ทั้งปวง อาศัยอยู่ใต้ร่มเงาไม้

7ต้นไม้ต้นนี้โอฬารและงามตระการยิ่งนัก กิ่งก้านก็ยาว เพราะรากของมันหยั่งลงลึก ถึงแหล่งน้ำ

8ต้นซีดาร์ต้นอื่นๆ ในสวนของพระเจ้าไม่อาจเทียบกับต้นซีดาร์ต้นนี้ได้ ต้นสนอื่นๆ จะเทียบเท่ากับกิ่งของมันไม่ได้ ต้นเพลนก็เทียบกับกิ่งของมันไม่ได้เช่นกัน ไม่มีต้นไม้ใดในสวนของพระเจ้า จะเทียบเท่ากับความงามของมันได้

9เราทำให้มันงดงาม ด้วยกิ่งก้านมากมาย และต้นไม้ทุกต้นในเอเดน ซึ่งเป็นสวนของพระเจ้า อิจฉาต้นนี้’”

10ฉะนั้น พระผู้เป็นเจ้า กล่าวดังนี้ว่า “เพราะมันสูงตระหง่าน ยอดของมันสูงเด่นระดับเมฆ และมีใจยโสในความสูงของมัน

11เราจะให้มันอยู่ในมือของผู้มีอำนาจคนหนึ่งในบรรดาประชาชาติ เขาจะกระทำต่อมันตามความชั่วร้ายที่มันควรจะได้รับ เราได้สลัดมันทิ้งแล้ว

12บรรดาชาวต่างชาติซึ่งโหดร้ายที่สุดในบรรดาประชาชาติได้โค่นต้นและปล่อยทิ้งมันไว้ ก้านของมันตกบนภูเขาและในหุบเขาทั้งหลาย กิ่งก้านของมันหักและตกในธารน้ำทุกสายของแผ่นดิน และบรรดาชนชาติทั้งปวงของแผ่นดินโลกได้ออกไปจากร่มเงาและปล่อยทิ้งมันไว้

13นกในอากาศทั้งปวงเกาะอาศัยอยู่บนต้นไม้ที่โค่นลง และสัตว์ป่าทั้งปวงในทุ่งเหยียบย่ำกิ่งก้านของมัน

14ฉะนั้นต้นไม้ต้นอื่นๆ ใกล้แหล่งน้ำจะไม่มีวันสูงตระหง่านด้วยความยโส และยอดของมันจะไม่สูงเด่นระดับเมฆ และไม่มีต้นไม้ใดที่จะมีน้ำเลี้ยงมาก จนทำให้ต้นโตสูงเท่าได้ เพราะทุกต้นถูกกำหนดให้ตาย ให้ลงไปสู่โลกเบื้องล่าง อยู่ในท่ามกลางบรรดาบุตรมนุษย์ อยู่กับบรรดาผู้ลงไปในหลุมลึกแห่งแดนคนตาย”

15พระผู้เป็นเจ้าผู้ยิ่งใหญ่ กล่าวดังนี้ว่า “ในวันที่มันโค่นลงสู่แดนคนตาย เราทำให้ห้วงน้ำลึกร้องคร่ำครวญ เรารั้งกระแสน้ำ มวลน้ำจำนวนมหาศาลถูกยับยั้งไว้ เราให้เลบานอนห่มด้วยความมืดมน และต้นไม้ทุกต้นในทุ่งนาเหี่ยวเฉาก็เพราะมัน

16เราทำให้บรรดาประชาชาติสั่นหวั่นไหวเมื่อได้ยินเสียงโค่นลง เมื่อเราเหวี่ยงมันลงสู่แดนคนตายพร้อมกับบรรดาผู้ที่ลงในหลุมลึกแห่งแดนคนตาย และต้นไม้ทุกต้นในเอเดน ต้นไม้งามและดีที่สุดของเลบานอน ทุกต้นที่ได้น้ำเลี้ยงได้รับการปลอบประโลมในโลกเบื้องล่าง

17ต้นไม้เหล่านั้นซึ่งเคยอาศัยอยู่ใต้ร่มเงาต้นไม้ใหญ่ คือฝ่ายพันธมิตรในท่ามกลางบรรดาประชาชาติ ก็ได้ลงไปสู่แดนคนตายด้วยกับต้นไม้ใหญ่ ไปรวมกับบรรดาผู้ถูกดาบสังหาร

18ต้นไม้ต้นใดในหมู่ไม้ของเอเดนบ้างที่จะเปรียบเทียบได้กับเจ้าในความรุ่งโรจน์และความยิ่งใหญ่ แต่เจ้าด้วยที่จะถูกทำให้ต่ำลงด้วยกันกับต้นไม้ทั้งหลายของเอเดนที่โลกเบื้องล่าง เจ้าจะนอนในท่ามกลางพวกที่ไม่ได้เข้าสุหนัต กับพวกที่ถูกดาบสังหาร นี่แหละคือฟาโรห์และประชาชนของเขา” พระผู้เป็นเจ้าผู้ยิ่งใหญ่ ประกาศดังนั้น

← Chapter 30 Jump to: Chapter 32 →