Ezekiel 32

Thai NTV (พระคัมภีร์ ฉบับแปลใหม่ (NTV))

← Chapter 31 Jump to: Chapter 33 →

1ในวันแรกของเดือนสิบสอง ปีที่สิบสอง พระผู้เป็นเจ้า กล่าวกับข้าพเจ้าดังนี้ว่า

2“บุตรมนุษย์เอ๋ย จงร้องคร่ำครวญให้กับฟาโรห์กษัตริย์ของอียิปต์ และบอกเขาดังนี้ ‘เจ้าคิดว่าเจ้าเป็นดั่งสิงโตในบรรดาประชาชาติ แต่เจ้าเป็นอย่างมังกรในทะเล เจ้าทำให้น้ำกระจายในแม่น้ำ แกว่งเท้าของเจ้าในน้ำ และทำให้น้ำในแม่น้ำขุ่น

3พระผู้เป็นเจ้าผู้ยิ่งใหญ่ กล่าวดังนี้ว่า เราจะเหวี่ยงตาข่ายคลุมตัวเจ้า เรามีคนจำนวนมากอยู่กับเราด้วย และพวกเขาจะลากตัวเจ้าที่ติดตาข่ายของเราขึ้นมา

4เราจะเหวี่ยงเจ้าลงบนพื้น เราจะโยนเจ้าลงบนทุ่งโล่ง เราจะทำให้บรรดานกในอากาศทั้งปวงเกาะที่ตัวเจ้า และเราจะให้สัตว์ป่าทั่วทั้งแผ่นดินโลกขม้ำกินเจ้าอย่างตะกละ

5เราจะแผ่เนื้อของเจ้าไว้บนภูเขา และถมหุบเขาให้เต็มด้วยซากของเจ้า

6เราจะให้แผ่นดินชุ่มด้วยเลือดของเจ้า ที่ไหลไปจนถึงภูเขา และหุบเขาจะมีร่างของเจ้าเต็มไปหมด

7เมื่อเราดับชีวิตของเจ้าให้สูญไป เราจะปกคลุมฟ้าสวรรค์ และทำให้ดวงดาวมืดลง เราจะปกคลุมดวงอาทิตย์ด้วยเมฆ และดวงจันทร์จะไม่ส่องแสง

8เราจะทำให้แสงอันสุกสว่าง ของฟ้าสวรรค์มืดลงเหนือตัวเจ้า และจะให้ความมืดปกแผ่นดินของเจ้า’” พระผู้เป็นเจ้าผู้ยิ่งใหญ่ ประกาศดังนั้น

9“เราจะทำให้ชนชาติจำนวนมากทุกข์ใจเมื่อเรานำความพินาศมาสู่เจ้าท่ามกลางบรรดาประชาชาติ ท่ามกลางหลายดินแดนที่เจ้าไม่เคยรู้จัก

10เราจะทำให้คนจำนวนมากตกตะลึงในตัวเจ้า และผมของบรรดากษัตริย์จะตั้งขึ้นด้วยความหวาดหวั่นก็เพราะเจ้า เมื่อเราแกว่งดาบของเราต่อหน้าพวกเขา พวกเขาทุกคนจะสั่นเทา กลัวอยู่ทุกขณะว่าชีวิตจะสิ้นสุด ในวันที่เจ้าถูกโค่นลง”

11เพราะ พระผู้เป็นเจ้าผู้ยิ่งใหญ่ กล่าวดังนี้ว่า “ดาบของกษัตริย์แห่งบาบิโลนจะสู้รบกับเจ้า

12เราจะทำให้ประชาชนของเจ้าล้มลงด้วยดาบของบรรดานักรบผู้เก่งกล้า พวกเขาทุกคนโหดร้ายที่สุดในบรรดาประชาชาติ พวกเขาจะทำให้ความยโสของอียิปต์พินาศ และประชาชนชาวอียิปต์จะล้มตาย

13เราจะทำลายสัตว์ป่าให้หมดสิ้นไปจาก บริเวณใกล้แหล่งน้ำ และจะไม่มีผู้ใดย่างเท้าลงในน้ำอีกต่อไป หรือจะมีสัตว์เลี้ยงย่ำกีบทำให้น้ำขุ่นอีก

14แล้วเราจะทำให้น้ำของอียิปต์ใส และทำให้แม่น้ำไหลอย่างน้ำมัน” พระผู้เป็นเจ้าผู้ยิ่งใหญ่ ประกาศดังนั้น

15“เมื่อเราทำให้แผ่นดินอียิปต์รกร้าง และทำให้แผ่นดินไม่มีสิ่งใดเหลืออยู่เลย เมื่อเราทำให้สิ่งมีชีวิตทั้งสิ้นที่อาศัยอยู่ในนั้นหมอบราบคาบ แล้วพวกเขาจะรู้ว่า เราคือ พระผู้เป็นเจ้า

16นี่เป็นคำร้องคร่ำครวญที่พวกเขาจะร้องให้กับอียิปต์ บรรดาบุตรหญิงของบรรดาประชาชาติจะร้องคร่ำครวญ พวกเขาจะร้องคร่ำครวญให้กับอียิปต์และประชาชนทุกคน” พระผู้เป็นเจ้าผู้ยิ่งใหญ่ ประกาศดังนั้น

17ในวันที่สิบห้า ปีที่สิบสอง พระผู้เป็นเจ้า กล่าวกับข้าพเจ้าดังนี้ว่า

18“บุตรมนุษย์เอ๋ย เจ้าจงร้องรำพันให้กับประชาชนของอียิปต์ และส่งอียิปต์และบุตรหญิงทั้งหลายของบรรดาประชาชาติที่มีอานุภาพลงไปยังโลกเบื้องล่าง ไปยังบรรดาผู้ที่ได้ลงไปในหลุมลึกแห่งแดนคนตายแล้ว

19จงพูดกับพวกเขาดังนี้ ‘เจ้างามเกินใครบ้างหรือ จงลงไปและนอนพักรวมอยู่กับคนที่ไม่ได้เข้าสุหนัต’

20พวกเขาจะล้มลงอยู่กับบรรดาผู้ที่ถูกดาบสังหาร อียิปต์และประชาชนทุกคนถูกดาบสังหารและลากไป

21บรรดาผู้นำที่มีอำนาจจะเอ่ยจากแดนคนตายถึงอียิปต์และพันธมิตรว่า ‘พวกเขาได้ลงมาแล้ว พวกเขานอนนิ่งอยู่กับพวกที่ไม่ได้เข้าสุหนัต ซึ่งถูกดาบสังหาร’

22อัสซีเรียอยู่ที่นั่นกับพรรคพวก มีหลุมศพอยู่รอบข้าง ทุกคนถูกสังหาร ล้มตายด้วยดาบ

23หลุมศพของพวกเขาอยู่ในส่วนลึกสุดของหลุมลึกแห่งแดนคนตาย และพรรคพวกของอัสซีเรียอยู่รอบหลุมศพ ทุกคนถูกสังหาร ล้มตายด้วยดาบ พวกเขาทำให้เกิดความหวาดหวั่นทั่วดินแดนของคนเป็น

24เอลามอยู่ที่นั่น ประชาชนจำนวนมากอยู่รอบหลุมศพ ทุกคนถูกสังหาร ล้มตายด้วยดาบ พวกเขาทุกคนทำให้เกิดความหวาดหวั่นทั่วดินแดนของคนเป็น ลงไปอย่างคนที่ไม่ได้เข้าสุหนัตยังโลกเบื้องล่าง พวกเขาแบกรับความอับอายด้วยกับบรรดาผู้ที่ลงไปสู่หลุมลึกแห่งแดนคนตาย

25พวกเขาจัดเตรียมที่อยู่ให้แก่เอลามในหมู่คนที่ถูกสังหารพร้อมกับคนจำนวนมาก หลุมศพอยู่รอบข้าง พวกเขาทุกคนไม่ได้เข้าสุหนัต ถูกดาบสังหาร เพราะพวกเขาทำให้เกิดความหวาดหวั่นทั่วดินแดนของคนเป็น พวกเขาแบกรับความอับอายด้วยกับบรรดาผู้ที่ลงไปสู่หลุมลึกแห่งแดนคนตาย พวกเขาถูกทิ้งไว้ในท่ามกลางคนที่ถูกสังหาร

26เมเชคและทูบัลอยู่ที่นั่น ประชาชนจำนวนมากอยู่รอบหลุมศพ ทุกคนไม่ได้เข้าสุหนัต ถูกดาบสังหาร เพราะพวกเขาทำให้เกิดความหวาดหวั่นทั่วดินแดนของคนเป็น

27และพวกเขาไม่นอนรวมกับนักรบผู้เก่งกล้า คือผู้ที่เสียชีวิตในบรรดาผู้ที่ไม่ได้เข้าสุหนัต ซึ่งลงไปสู่แดนคนตายกับอาวุธสงคราม และมีดาบวางที่ใต้ศีรษะ บาปอยู่บนกระดูกของพวกเขา เพราะความหวาดหวั่นที่มีต่อนักรบเหล่านี้อยู่ในดินแดนของคนเป็น

28ส่วนเจ้าเอง เจ้าจะถูกทำลายและนอนลงในท่ามกลางบรรดาผู้ที่ไม่ได้เข้าสุหนัตที่ลงไปสู่หลุมลึก

29เอโดมอยู่ที่นั่น พร้อมกับบรรดากษัตริย์และผู้ยิ่งใหญ่ทุกคน แม้พวกเขาจะมีอำนาจก็ยังถูกวางรวมกับบรรดาผู้ที่ถูกดาบฆ่าตาย พวกเขานอนรวมกับบรรดาผู้ที่ไม่ได้เข้าสุหนัต กับผู้ที่ลงไปสู่หลุมลึกแห่งแดนคนตาย

30บรรดาผู้นำจากทิศเหนือและชาวไซดอนทั้งปวงอยู่ที่นั่น พวกเขาได้ลงไปพร้อมกับพวกที่ถูกฆ่า เพราะความหวาดหวั่นที่พวกเขาก่อขึ้นจากอำนาจของพวกเขา พวกเขานอนลงอย่างคนที่ไม่ได้เข้าสุหนัตนอนกับบรรดาผู้ที่ถูกดาบสังหาร และแบกรับความอับอายด้วยกับบรรดาผู้ที่ลงไปสู่หลุมลึกแห่งแดนคนตาย

31เมื่อฟาโรห์เห็นพวกเขา เขาจะรู้สึกสบายใจเรื่องประชาชนทั้งปวงของเขา ทั้งฟาโรห์และกองทัพทั้งหมดที่ถูกดาบสังหาร” พระผู้เป็นเจ้าผู้ยิ่งใหญ่ ประกาศดังนั้น

32“ถึงแม้ว่าเราทำให้เกิดความหวาดหวั่นทั่วดินแดนของคนเป็น ฟาโรห์และประชาชนทั้งปวงของเขาจะนอนรวมกับบรรดาผู้ที่ไม่ได้เข้าสุหนัต กับบรรดาผู้ที่ถูกดาบสังหาร” พระผู้เป็นเจ้าผู้ยิ่งใหญ่ ประกาศดังนั้น

← Chapter 31 Jump to: Chapter 33 →