Daniel 5

Thai TCV 2025 (คัมภีร์ ฉบับไทยสามัญ)

← Chapter 4 Jump to: Chapter 6 →

1กษัตริย์เบลชัสซาร์จัดงานเลี้ยงใหญ่ให้ขุนนางผู้ใหญ่หนึ่งพันคน และดื่มเหล้าองุ่นร่วมกับพวกเขา

2ขณะที่ดื่มอยู่ ก็สั่งให้นำภาชนะเงินและทอง ซึ่งเนบูคัดเนสซาร์พ่อของท่าน ได้ยึดมาจากวิหารในเยรูซาเล็ม เอามาให้กษัตริย์ ขุนนาง เหล่าภรรยาและนางสนมใส่เหล้าองุ่น

3พวกเขาจึงนำภาชนะทองคำซึ่งริบมาจากวิหารของพระเจ้าในเยรูซาเล็มมาให้กษัตริย์ ขุนนาง เหล่าภรรยาและนางสนมใส่เหล้าองุ่นดื่ม

4ขณะที่ดื่มพวกเขาก็สรรเสริญเทพเจ้าที่ทำจากทองคำ เงิน ทองสัมฤทธิ์ เหล็ก ไม้ และหิน

5ทันใดนั้นมีนิ้วมือมนุษย์ปรากฏขึ้นและเขียนข้อความบนผนังใกล้เชิงตะเกียงในวัง กษัตริย์มองดูสิ่งที่มือนั้นเขียนไป

6หน้าของพระองค์ก็ซีดเผือด ตกใจกลัวจนแข้งขาอ่อน และเข่าสั่นกระทบกัน

7พระองค์ให้นำตัวนักเวทมนตร์ โหราจารย์ และหมอดูฤกษ์ยามมา และพูดกับพวกปราชญ์ของบาบิโลนว่า “ผู้ใดก็ตามอ่านข้อความนี้แล้วบอกเราได้ว่ามีความหมายว่าอะไร เราจะให้ผู้นั้นสวมชุดสีม่วงกับสร้อยคอทองคำ และให้เป็นผู้ปกครองสูงสุดอันดับสามในอาณาจักรนี้”

8แล้วปราชญ์ทั้งปวงของกษัตริย์ก็เข้ามา แต่ไม่มีใครอ่านข้อความที่เขียนไว้ได้ หรือบอกให้กษัตริย์ได้ว่าหมายความว่าอะไร

9กษัตริย์เบลชัสซาร์จึงยิ่งตกใจกลัว และหน้าก็ยิ่งขาวซีด ขุนนางทั้งปวงก็ว้าวุ่นใจ

10ราชินี ได้ยินเสียงของกษัตริย์และเสียงเหล่าขุนนาง ก็เข้ามาในห้องโถงซึ่งจัดงานเลี้ยงนั้น แล้วพูดว่า “ขอกษัตริย์จงเจริญ! อย่าตกใจจนหน้าซีดเลย!

11มีชายคนหนึ่งในอาณาจักรซึ่งมีวิญญาณของเทพเจ้าศักดิ์สิทธิ์อยู่ด้วยในสมัยพ่อของท่าน เราพบว่าชายคนนี้มีสติปัญญา ไหวพริบ และการหยั่งรู้เหมือนเทพเจ้า กษัตริย์เนบูคัดเนสซาร์พ่อของท่าน จึงตั้งเขาให้เป็นหัวหน้านักเล่นอาคม นักเวทมนตร์ โหราจารย์ และหมอดูฤกษ์ยามทั้งหมด

12ท่านทำเช่นนั้นเพราะดาเนียลผู้ซึ่งกษัตริย์เรียกว่าเบลเทชัสซาร์เป็นผู้มีปัญญาเฉียบแหลม มีความรู้ความเข้าใจ และยังทำนายฝันแก้ปริศนาและปัญหายุ่งยากได้ด้วย ขอให้ตามตัวดาเนียลมาเถิด เขาจะบอกได้ว่าข้อความนี้หมายถึงว่าอะไร”

13ดาเนียลจึงถูกนำตัวมา กษัตริย์พูดกับเขาว่า “เจ้าคือดาเนียลเชลยที่พ่อของเรานำตัวมาจากยูดาห์หรือ

14เราได้ยินมาว่าวิญญาณของเทพเจ้าอยู่ในตัวเจ้า และเจ้ามีการหยั่งรู้ ไหวพริบ และสติปัญญาล้ำเลิศ

15เราเรียกพวกปราชญ์และนักเล่นอาคมให้มาอ่านข้อความนี้และบอกเราว่าหมายความว่าอะไร แต่พวกเขาอธิบายไม่ได้

16เราได้ยินมาว่าเจ้าสามารถตีความและแก้ปริศนาซับซ้อนได้ หากเจ้าสามารถอ่านข้อความนี้และบอกความหมายกับเราได้ เราจะให้เจ้าสวมชุดสีม่วงและสวมสร้อยคอทองคำ และจะได้เป็นผู้ปกครองสูงสุดอันดับสามในอาณาจักรนี้”

17ดาเนียลจึงตอบกษัตริย์ว่า “ขอเก็บของขวัญของท่านไว้และมอบรางวัลให้แก่ผู้อื่นเถิด อย่างไรข้าพเจ้าก็จะอ่านข้อความและบอกความหมายให้ท่านทราบอยู่ดี

18ข้าแต่กษัตริย์ พระเจ้าผู้สูงสุดได้ให้อำนาจ ความยิ่งใหญ่ และเกียรติบารมีแก่เนบูคัดเนสซาร์บิดาของท่าน

19เนื่องจากฐานะสูงส่งที่พระเจ้าให้บิดาของท่าน ชนทุกชาติทุกภาษาจึงยำเกรงครั่นคร้ามท่าน ผู้ที่กษัตริย์อยากให้ประหารก็จะถูกประหาร ผู้ที่อยากไว้ชีวิตก็จะรอด จะเลื่อนตำแหน่งหรือถอดถอนใครก็ได้

20แต่เมื่อใจของท่านเย่อหยิ่งและแข็งกระด้าง พระเจ้าจึงปลดออกจากบัลลังก์และริบศักดิ์ศรีของท่านไป

21ท่านถูกขับไล่จากมนุษย์และได้รับความคิดจิตใจแบบสัตว์ ใช้ชีวิตอยู่กับลาป่า กินหญ้าเหมือนวัวตัวผู้ ร่างกายตากน้ำค้าง จนกระทั่งเรียนรู้ว่าพระเจ้าสูงสุดครอบครองเหนืออาณาจักรทั้งสิ้นในแผ่นดินโลก และจะตั้งใครให้ครองอาณาจักรก็ได้ตามความพอใจ

22แต่ท่านเบลชัสซาร์ผู้เป็นลูกชาย ทราบเรื่องทั้งหมดนี้ แต่ก็ไม่ได้ถ่อมใจลง

23กลับยกตนลบหลู่พระเจ้าแห่งฟ้าสวรรค์ ให้นำภาชนะจากวิหารของพระเจ้ามาให้ตนเอง ขุนนาง ภรรยาและนางสนมใส่เหล้าองุ่นดื่ม สรรเสริญเทพเจ้าที่ทำจากเงิน ทอง ทองสัมฤทธิ์ เหล็ก ไม้ และหิน ซึ่งพวกมันมองไม่เห็น ไม่ได้ยิน และไม่เข้าใจอะไร ท่านไม่ได้ให้เกียรติพระเจ้าผู้กุมชีวิตและทางทั้งสิ้นของท่านไว้ในมือ

24ฉะนั้น พระเจ้าจึงส่งมือมาเขียนข้อความนั้น”

25ข้อความนั้นเขียนไว้ว่า เมเน เมเน เทเคล ปาร์ซิน***

26“ความหมายนั้นก็คือ เมเน หมายความว่า พระเจ้าได้นับวันเวลาสมัยของท่านไว้และนำมาถึงจุดจบ

27เทเคล หมายความว่า ท่านถูกชั่งบนตราชั่งและเบากว่าที่กำหนด

28เปเรส หมายความว่า อาณาจักรของท่านถูกแบ่งแยก และยกให้ชาวมีเดียและเปอร์เซีย”

29แล้วเบลชัสซาร์สั่งให้ดาเนียลสวมชุดสีม่วงและสร้อยคอทองคำ แล้วตั้งให้เป็นผู้ปกครองสูงสุดอันดับที่สามในอาณาจักรนั้น

30ในคืนวันนั้นเองกษัตริย์เบลชัสซาร์ของชาวบาบิโลน ก็ถูกสังหาร

31และดาริอัสแห่งมีเดียยึดอาณาจักรบาบิโลนได้ ขณะนั้นดาริอัสมีอายุ 62 ปี

← Chapter 4 Jump to: Chapter 6 →