bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Thai
/
Thai TCV 2025 (คัมภีร์ ฉบับไทยสามัญ)
/
Ecclesiastes 3
Ecclesiastes 3
Thai TCV 2025 (คัมภีร์ ฉบับไทยสามัญ)
← Chapter 2
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 4 →
1
มีเวลาสำหรับทุกสิ่ง มีฤดูกาลสำหรับกิจกรรมทุกอย่างภายใต้ฟ้าสวรรค์นี้
2
มีเวลาเกิด และเวลาตาย มีเวลาปลูก และเวลาถอนราก
3
มีเวลาฆ่า และเวลาเยียวยา มีเวลารื้อถอน และเวลาสร้างขึ้น
4
มีเวลาร้องไห้ และเวลาหัวเราะ มีเวลาไว้ทุกข์ และเวลาเต้นรำ
5
มีเวลาโยนก้อนหิน และเวลาเก็บรวมก้อนหิน มีเวลาโอบกอด และเวลางดกอด
6
มีเวลาแสวงหา และเวลาเลิกรา มีเวลาทะนุถนอม และเวลาทิ้งไป
7
มีเวลาฉีกขาด และเวลาซ่อม มีเวลาเงียบ และเวลาพูด
8
มีเวลารัก และเวลาเกลียด มีเวลาสงคราม และเวลาสันติ
9
คนทำงานได้อะไรจากการตรากตรำหรือ
10
ข้าพเจ้าได้เห็นภาระซึ่งพระเจ้าวางให้มนุษยชาติ
11
พระองค์ทำให้ทุกสิ่งงดงามตามเวลาของมัน ทั้งยังตั้งนิรันดร์กาลไว้ในใจมนุษย์ กระนั้น ก็ไม่มีใครสามารถหยั่งรู้ถึงสิ่งที่พระเจ้าทำตั้งแต่ต้นจนจบได้
12
ข้าพเจ้ารู้ว่าสำหรับผู้คนไม่มีอะไรดีไปกว่าการมีความสุข และทำความดีขณะที่มีชีวิตอยู่
13
แต่ละคนจะได้กิน ดื่ม และพอใจในการตรากตรำทำงานทั้งสิ้น เพราะนี่เป็นของขวัญจากพระเจ้า
14
ข้าพเจ้ารู้ว่าทุกสิ่งที่พระเจ้าทำจะคงอยู่ตลอดไป ไม่สามารถเพิ่มอะไรเข้าไป หรือตัดอะไรออกได้ พระเจ้าทำเพื่อให้ผู้คนเกรงกลัวพระองค์
15
อะไรก็ตามที่เป็นอยู่ และอะไรที่จะเกิดขึ้น ก็เป็นอยู่มาก่อนแล้ว และพระเจ้าจะนำอดีตมาพิพากษาอีก
16
ยิ่งกว่านั้น ภายใต้ดวงอาทิตย์ ข้าพเจ้ายังเห็นอีกว่า ในที่แห่งการพิพากษาก็มีความชั่วร้ายอยู่ด้วย ในที่ของความยุติธรรมก็มีความเลวทรามอยู่ด้วย
17
ข้าพเจ้าพูดกับตัวเองว่า “พระเจ้าจะพิพากษา ทั้งคนชอบธรรมและคนชั่ว เพราะจะมีเวลาสำหรับทุกเรื่อง มีเวลาพิพากษาการกระทำทุกอย่าง”
18
ข้าพเจ้าพูดกับตัวเองด้วยว่า “สำหรับมนุษย์ พระเจ้าทดสอบพวกเขา เพื่อเขาจะเห็นว่าตนเองเป็นเหมือนสัตว์
19
ชะตากรรมของมนุษย์ก็เหมือนของสัตว์อย่างแน่นอน ทั้งสองมีชะตากรรมเดียวกัน ฝ่ายหนึ่งตาย อีกฝ่ายก็ตาย ต่างมีลมหายใจ เหมือนกัน มนุษย์ไม่ได้เปรียบมากกว่าสัตว์ ทุกสิ่งล้วนอนิจจัง
20
ทั้งคู่ไปสู่ที่เดียวกัน ล้วนมาจากดิน และจะกลับสู่ดิน
21
ใครจะรู้ว่าจิตวิญญาณของมนุษย์จะขึ้นสู่เบื้องบนหรือไม่ และวิญญาณของสัตว์ลงสู่พิภพโลกหรือไม่”
22
ข้าพเจ้าจึงเห็นว่า ไม่มีอะไรดีไปกว่าที่คนได้สนุกกับงาน เพราะนั่นเป็นส่วนของเขา เพราะใครเล่าจะทำให้เขาเห็นได้ว่าจะมีอะไรเกิดขึ้นหลังจากเขาได้
← Chapter 2
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 4 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12