James 1

Thai TCV 2025 (คัมภีร์ ฉบับไทยสามัญ)

Jump to: Chapter 2 →

1จากยากอบ ผู้รับใช้ของพระเจ้าและพระเยซูคริสต์องค์พระผู้เป็นเจ้า ถึงชนสิบสองเผ่าที่กระจัดกระจายอยู่ในชาติต่างๆ ขอส่งคำทักทาย

2พี่น้องทั้งหลาย เมื่อท่านเผชิญความทุกข์ยากต่างๆ ก็จงถือว่าเป็นเรื่องน่ายินดี

3เพราะท่านรู้ว่า การทดสอบความเชื่อของท่านนั้น ทำให้เกิดความอดทนบากบั่น

4จงอดทนบากบั่นให้ถึงที่สุด เพื่อท่านจะเป็นผู้ใหญ่และสมบูรณ์พร้อม ไม่ขาดตกบกพร่องเลย

5ถ้าใครในพวกท่านขาดปัญญา จงขอจากพระเจ้า ผู้ให้กับทุกคนด้วยใจกว้างขวางโดยไม่มีอคติ แล้วเขาจะได้รับ

6แต่เมื่อขอ ก็ต้องเชื่อและไม่สงสัย เพราะคนที่สงสัยก็เหมือนคลื่นในทะเลซึ่งซัดไปมาตามแรงลม

7อย่าคิดว่าจะได้รับสิ่งใดจากองค์พระผู้เป็นเจ้าเลย

8คนเช่นนี้เป็นคนสองจิตสองใจเอาแน่อะไรไม่ได้

9ผู้เชื่อที่ต่ำต้อยควรภูมิใจเมื่อฐานะสูงส่ง

10แต่คนร่ำรวยควรภูมิใจเมื่อต่ำต้อยลง เพราะพวกเขาจะร่วงโรยไปเหมือนดอกหญ้า

11เพราะเมื่อดวงอาทิตย์ขึ้น ความร้อนก็แผดเผาต้นหญ้าเหี่ยวแห้ง ดอกหญ้าก็ร่วงโรยสิ้นความงาม ในทำนองเดียวกันคนร่ำรวยก็จะเสื่อมสูญไป แม้ขณะกำลังดำเนินกิจการของตน

12พระพรเป็นของคนที่อดทนบากบั่นเมื่อถูกทดสอบ เพราะเมื่อเขาผ่านการทดสอบก็จะได้รับมงกุฎแห่งชีวิต ซึ่งองค์พระผู้เป็นเจ้าได้สัญญาไว้กับผู้ที่รักพระองค์

13เมื่อถูกล่อให้ทำบาป อย่าพูดว่า “พระเจ้าล่อใจข้าพเจ้า” เพราะความชั่วไม่อาจล่อใจให้พระเจ้าทำบาปได้และพระองค์ก็ไม่ล่อใจใครเลย

14แต่ละคนจะถูกล่อใจเมื่อความปรารถนาชั่วของตัวเองลากไปและติดกับ

15เมื่อความปรารถนาเหล่านี้เกิดขึ้นแล้ว ก็ทำให้เกิดบาป และเมื่อบาปโตเต็มที่ ก็ทำให้เกิดความตาย

16พี่น้องที่รัก อย่าให้ใครหลอกลวงท่านเลย

17ของประทานที่ดีและล้ำเลิศทุกอย่างมาจากเบื้องบน มาจากพระบิดาแห่งบรรดาดวงสว่างในฟ้าสวรรค์ ผู้ไม่ผันแปรเหมือนเงาที่แปรเปลี่ยน

18พระองค์เลือกที่จะให้เราเกิดผ่านทางพระวจนะแห่งความจริง เพื่อเราจะได้เป็นผลแรกของสรรพสิ่งที่พระองค์สร้าง

19พี่น้องที่รัก จงจำข้อนี้คือ ทุกคนควรไวในการฟัง ช้าในการพูด และช้าในการโกรธ

20เพราะความโกรธของมนุษย์ไม่ก่อให้เกิดความชอบธรรมที่พระเจ้าปรารถนา

21เพราะฉะนั้น จงขจัดสารพัดความโสมมทางศีลธรรมและความชั่วที่มีอยู่ดาษดื่น และถ่อมใจรับพระวจนะที่ปลูกไว้ในตัวท่าน ซึ่งช่วยท่านให้รอดได้

22อย่าเพียงแต่ฟังพระวจนะแล้วก็หลอกตัวเอง แต่ทำตามพระวจนะนั้น

23ใครฟังพระวจนะแต่ไม่ทำตาม ก็เหมือนคนส่องหน้ากระจก

24เมื่อเห็นแล้วก็ไป และลืมทันทีว่าหน้าตาตนเองเป็นอย่างไร

25แต่คนที่พิจารณากฎบัญญัติอันสมบูรณ์ซึ่งให้เสรีภาพ และดำเนินต่อไปโดยไม่ลืมสิ่งที่ได้ยิน แต่ทำตาม เขาจะได้รับพรในสิ่งที่ตนทำ

26คนที่คิดว่าตนเองเคร่งศาสนา แต่ไม่ควบคุมลิ้นของตนให้ดีก็หลอกตนเอง และศาสนาของเขาก็ไร้ค่า

27ศาสนาที่พระเจ้าพระบิดาของเรายอมรับว่าบริสุทธิ์และไร้ตำหนิคือ การดูแลเด็กกำพร้าและหญิงม่ายที่ทุกข์ยาก และการรักษาตัวให้พ้นจากมลทินของโลก

Jump to: Chapter 2 →