James 2

Thai TCV 2025 (คัมภีร์ ฉบับไทยสามัญ)

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →

1พี่น้องทั้งหลาย ในฐานะที่ท่านเป็นผู้เชื่อในพระเยซูคริสต์องค์พระผู้เป็นเจ้า ผู้มีสง่าราศีของเรา อย่าลำเอียงเลย

2สมมุติว่ามีคนหนึ่งใส่แหวนทองและแต่งตัวดีเข้ามาในที่ประชุม และมีคนยากจนแต่งตัวซอมซ่อเข้ามาด้วย

3ถ้าท่านสนใจเป็นพิเศษต่อคนที่แต่งตัวดี และพูดว่า “เชิญนั่งที่ดีๆ ตรงนี้เถิด” แต่พูดกับคนจนว่า “ยืนตรงนั้น” หรือ “นั่งบนพื้นแทบเท้าเรา”

4ท่านก็แบ่งชนชั้น และตัดสินคนด้วยความคิดชั่วร้ายไม่ใช่หรือ

5พี่น้องที่รักจงฟัง พระเจ้าเลือกคนยากจนในสายตาของโลกให้ร่ำรวยในความเชื่อ และให้รับอาณาจักรที่สัญญาไว้กับคนที่รักพระองค์ไม่ใช่หรือ

6แต่ท่านกลับดูถูกคนจน คนรวยไม่ใช่หรือที่ขูดรีดและลากท่านขึ้นศาล

7พวกเขาไม่ใช่หรือที่ลบหลู่นามอันสูงส่งของพระองค์ ซึ่งเป็นเจ้าของพวกท่าน

8หากท่านทำตามกฎบัญญัติของพระเจ้าในพระคัมภีร์จริงๆ ที่ว่า “จงรักเพื่อนบ้านเหมือนรักตนเอง” ท่านก็ทำถูกแล้ว

9แต่ถ้าท่านลำเอียงท่านก็ทำบาป และถูกกฎบัญญัติตัดสินว่าเป็นผู้ละเมิดกฎ

10เพราะใครทำตามกฎบัญญัติทั้งหมดแต่พลาดไปจุดเดียว ก็ผิดเท่ากับละเมิดกฎบัญญัติทั้งหมด

11เพราะพระองค์ผู้พูดว่า “อย่าคบชู้” ก็พูดด้วยว่า “อย่าฆ่าคน” แม้ท่านไม่คบชู้แต่ฆ่าคน ท่านก็ละเมิดกฎบัญญัติ

12จงพูดและทำอย่างคนที่จะรับการตัดสินด้วยกฎซึ่งให้เสรีภาพ

13เพราะคนที่ไร้ความเมตตาจะถูกตัดสินโดยไร้ความเมตตา ความเมตตาย่อมมีชัยเหนือการพิพากษา

14พี่น้องทั้งหลาย ถ้าคนหนึ่งอ้างว่ามีความเชื่อแต่ไม่มีการกระทำ จะมีประโยชน์อะไร ความเชื่อแบบนี้ช่วยเขาให้รอดได้หรือ

15สมมุติว่าพี่น้องคนไหนขาดแคลนเสื้อผ้าและอาหารประจำวัน

16ถ้าท่านคนหนึ่งพูดกับเขาว่า “ขอให้ไปเป็นสุข ร่างกายอบอุ่นและอิ่มท้องเถิด” แต่ไม่ให้ปัจจัยทางกายกับเขา จะมีประโยชน์อะไร

17เช่นกัน ความเชื่ออย่างเดียว ถ้าไม่มีการกระทำ ความเชื่อนั้นก็ตายแล้ว

18แต่บางคนจะพูดว่า “ท่านมีความเชื่อ ส่วนข้าพเจ้ามีการกระทำ” จงแสดงความเชื่อของท่านที่ไม่มีการกระทำมา แล้วข้าพเจ้าจะแสดงความเชื่อด้วยการกระทำให้ดู

19ท่านเชื่อว่ามีพระเจ้าองค์เดียวก็ดีแล้ว แม้แต่พวกผีก็เชื่ออย่างนั้น และกลัวจนตัวสั่น

20พวกคนเขลา เจ้าต้องการหลักฐานว่าความเชื่อที่ไม่มีการกระทำนั้นไร้ประโยชน์ ใช่ไหม

21อับราฮัมบรรพบุรุษของเราได้รับการพิจารณาว่าเป็นผู้ชอบธรรม ก็เพราะการกระทำของเขาที่มอบอิสอัคลูกชายบนแท่นบูชาไม่ใช่หรือ

22ท่านเห็นแล้วว่า ความเชื่อและการกระทำของเขาทำงานควบคู่กัน ความเชื่อของเขาสมบูรณ์ด้วยสิ่งที่เขาทำ

23และเป็นจริงตามพระคัมภีร์ที่ว่า “อับราฮัมเชื่อพระเจ้า และความเชื่อนี้ถือว่าเป็นความชอบธรรมของเขา” และอับราฮัมได้ชื่อว่าเป็นสหายของพระเจ้า

24จะเห็นว่าคนที่ได้รับการพิจารณาว่าชอบธรรมก็ด้วยการกระทำของเขา ไม่ใช่ความเชื่อเพียงอย่างเดียว

25เช่นกัน แม้แต่ราหับหญิงโสเภณีก็ได้รับการพิจารณาว่าชอบธรรม เพราะการกระทำเมื่อเธอให้ที่พักแก่พวกสอดแนม และส่งพวกเขาไปอีกทางหนึ่ง

26ร่างกายที่ปราศจากวิญญาณตายแล้วฉันใด ความเชื่อที่ปราศจากการกระทำก็ตายแล้วฉันนั้น

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →