Revelation 16

Thai TCV 2025 (คัมภีร์ ฉบับไทยสามัญ)

← Chapter 15 Jump to: Chapter 17 →

1จากนั้นข้าพเจ้าได้ยินเสียงดังมาจากวิหารสั่งทูตสวรรค์ทั้งเจ็ดว่า “จงไปเทความโกรธเกรี้ยวของพระเจ้าที่อยู่ในขันทั้งเจ็ดลงบนโลก”

2ทูตสวรรค์องค์แรกไปเทขันของตนลงบนแผ่นดิน และแผลพุพองน่าเกลียด ก็เกิดขึ้นบนตัวของคนที่มีเครื่องหมายของสัตว์ร้ายและบูชารูปจำลองของมัน

3ทูตสวรรค์องค์ที่สองเทขันของตนลงบนทะเล และทะเลก็กลายเป็นเลือดดั่งเลือดของคนตาย สิ่งมีชีวิตในนั้นจึงตายหมด

4ทูตสวรรค์องค์ที่สามเทขันของตนลงบนแม่น้ำและบ่อน้ำพุทั้งหลาย และน้ำนั้นก็กลายเป็นเลือด

5แล้วข้าพเจ้าได้ยินทูตสวรรค์ผู้ดูแลห้วงน้ำกล่าวว่า “องค์บริสุทธิ์ พระองค์ผู้ดำรงอยู่ทั้งในอดีตและปัจจุบัน พระองค์พิพากษาลงโทษอย่างยุติธรรม

6เพราะพวกเขาทำให้บรรดาคนของพระเจ้ากับพวกผู้เผยพระวจนะของพระองค์ต้องหลั่งเลือด สมควรแล้วที่พระองค์ให้พวกเขาดื่มเลือด”

7และข้าพเจ้าได้ยินแท่นบูชาขานรับว่า “จริงเช่นนั้น องค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าผู้มีฤทธิ์ การพิพากษาของพระองค์สัตย์จริงและยุติธรรม”

8ทูตสวรรค์องค์ที่สี่เทขันของตนลงบนดวงอาทิตย์ และดวงอาทิตย์ก็ได้รับอนุญาตให้เผาไหม้มนุษย์ด้วยไฟ

9พวกเขาถูกความร้อนแรงกล้าแผดเผา และพวกเขาแช่งด่านามของพระเจ้าผู้ควบคุมภัยพิบัติเหล่านี้ แต่พวกเขาไม่ยอมกลับใจและไม่ถวายเกียรติสิริแด่พระองค์

10ทูตสวรรค์องค์ที่ห้าเทขันของตนลงบนบัลลังก์ของสัตว์ร้ายนั้น และอาณาจักรของมันก็จมดิ่งสู่ความมืดมิด ผู้คนกัดลิ้นด้วยความทุกข์ทรมาน

11พวกเขาแช่งด่าพระเจ้าแห่งฟ้าสวรรค์ เพราะความเจ็บปวดและแผลของตน แต่ไม่ยอมกลับใจจากสิ่งที่ตนทำ

12ทูตสวรรค์องค์ที่หกเทขันของตนลงบนแม่น้ำใหญ่ชื่อยูเฟรติส และน้ำก็เหือดแห้งเพื่อเตรียมทางไว้สำหรับบรรดากษัตริย์จากตะวันออก

13แล้วข้าพเจ้าเห็นวิญญาณโสโครกสามตนรูปร่างคล้ายกบ ออกมาจากปากพญานาค จากปากของสัตว์ร้าย และจากปากของผู้เผยพระวจนะเท็จ

14พวกมันเป็นวิญญาณของผีมารที่ทำหมายสำคัญต่างๆ มันออกไปหากษัตริย์ทั่วโลก เพื่อระดมให้มาทำสงครามในวันยิ่งใหญ่แห่งพระเจ้าผู้มีฤทธิ์

15“ดูเถิด เราจะมาเหมือนขโมย! พระพรเป็นของคนที่ตื่นอยู่และแต่งตัวเตรียมพร้อม เพื่อพวกเขาจะไม่ต้องเดินเปลือยกายให้อับอายขายหน้า”

16แล้ววิญญาณโสโครกทั้งสามก็ระดมกษัตริย์ทั้งหลาย มาชุมนุมกันในที่ซึ่งภาษาฮีบรูเรียกว่า อารมาเกดโดน

17ทูตสวรรค์องค์ที่เจ็ดเทขันของตนลงในอากาศและมีเสียงมาจากบัลลังก์ในวิหารว่า “สำเร็จแล้ว!”

18จากนั้นเกิดฟ้าแลบ เสียงฟ้าร้องกึกก้อง และแผ่นดินไหวรุนแรง นับตั้งแต่มนุษย์อยู่บนโลกมาไม่เคยมีแผ่นดินไหวรุนแรงเช่นครั้งนี้

19นครยิ่งใหญ่นั้นแยกเป็นสามส่วน เมืองต่างๆ ของประเทศทั้งหลายพังทลายลง พระเจ้าจดจำบาปของบาบิโลนนครยิ่งใหญ่ได้ พระองค์ให้เธอดื่มเหล้าองุ่นแห่งความเดือดดาลเต็มถ้วยแห่งความโกรธเกรี้ยวของพระองค์

20เกาะทุกเกาะจมทะเลและภูเขาทุกลูกอันตรธานไป

21ลูกเห็บมหึมาตกจากฟ้าใส่ผู้คน แต่ละก้อนหนักประมาณ 45 กิโลกรัม และพวกเขาแช่งด่าพระเจ้า เพราะภัยพิบัติจากลูกเห็บนี้ร้ายแรงมาก

← Chapter 15 Jump to: Chapter 17 →