Revelation 6

Thai TCV 2025 (คัมภีร์ ฉบับไทยสามัญ)

← Chapter 5 Jump to: Chapter 7 →

1ข้าพเจ้ามองดูขณะลูกแกะของพระเจ้าแกะตราดวงที่หนึ่งออก แล้วข้าพเจ้าได้ยินหนึ่งในสิ่งมีชีวิตทั้งสี่กล่าวขึ้นด้วยเสียงเหมือนฟ้าร้องว่า “มาเถิด!”

2ข้าพเจ้ามองเห็นม้าขาวตัวหนึ่งตรงหน้าข้าพเจ้า ผู้ขี่ม้านี้ถือธนู เขาได้รับมงกุฎและควบม้าไปอย่างผู้พิชิตเพื่อจะพิชิตชัย

3เมื่อลูกแกะของพระเจ้าแกะตราดวงที่สอง ข้าพเจ้าได้ยินสิ่งมีชีวิตตนที่สองกล่าวขึ้นว่า “มาเถิด!”

4แล้วม้าอีกตัวหนึ่งก็ออกมาเป็นสีแดงเพลิง ผู้ขี่ม้านี้ได้รับอำนาจให้นำสันติภาพไปจากโลก และทำให้มนุษย์เข่นฆ่ากัน ผู้นี้ได้รับดาบเล่มใหญ่

5เมื่อลูกแกะของพระเจ้าแกะตราดวงที่สาม ข้าพเจ้าได้ยินสิ่งมีชีวิตตนที่สามกล่าวขึ้นว่า “มาเถิด!” ข้าพเจ้ามองเห็นม้าดำตัวหนึ่งตรงหน้าข้าพเจ้า ผู้ขี่ม้านี้ถือตราชูในมือ

6แล้วข้าพเจ้าได้ยินเสียงซึ่งดูเหมือนดังขึ้นจากท่ามกลางสิ่งมีชีวิตทั้งสี่ว่า “ข้าวสาลีลิตร ละหนึ่งเดนาริอัน ข้าวบาร์เลย์สามลิตร หนึ่งเดนาริอัน แต่อย่าทำให้น้ำมันและเหล้าองุ่นเสียหาย”

7เมื่อลูกแกะของพระเจ้าแกะตราดวงที่สี่ ข้าพเจ้าได้ยินสิ่งมีชีวิตตนที่สี่กล่าวว่า “มาเถิด!”

8ข้าพเจ้ามองเห็นม้าสีซีดตัวหนึ่งตรงหน้าข้าพเจ้า ผู้ขี่ม้านี้ชื่อว่าความตาย และมีแดนมรณาตามหลังเขามาติดๆ ทั้งสองได้รับอำนาจให้เข่นฆ่าหนึ่งในสี่ของโลกด้วยดาบ ด้วยการกันดารอาหาร ด้วยโรคระบาด และด้วยสัตว์ร้ายต่างๆ บนโลก

9เมื่อพระองค์แกะตราดวงที่ห้า ข้าพเจ้าเห็นภายใต้แท่นบูชามีดวงวิญญาณของพวกคนที่ถูกฆ่าเพราะยึดมั่นในพระวจนะของพระเจ้าและในคำพยานของพวกเขา

10พวกเขาร้องเสียงดังว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้าองค์เจ้านาย ผู้บริสุทธิ์และสัตย์จริง อีกนานเท่าใดกว่าพระองค์จะพิพากษาคนในโลก และแก้แค้นให้พวกเราผู้หลั่งเลือด”

11จากนั้นแต่ละคนได้รับชุดสีขาว และพระองค์บอกให้พวกเขารอต่อไปอีกหน่อย จนกว่าจะครบจำนวนเพื่อนผู้รับใช้และพี่น้องที่จะถูกฆ่าด้วยเช่นกัน

12ข้าพเจ้าเฝ้าดูขณะที่พระองค์แกะตราดวงที่หก เกิดแผ่นดินไหวครั้งใหญ่ ดวงอาทิตย์มืดดำเหมือนผ้ากระสอบทำจากขนแพะ ดวงจันทร์ทั้งดวงกลายเป็นสีเลือด

13และดวงดาวในท้องฟ้าร่วงลงสู่พื้นโลก ดั่งลูกมะเดื่อร่วงจากต้นเมื่อถูกพายุพัด

14ท้องฟ้าม้วนตัวขึ้นไปดั่งหนังสือม้วน ภูเขาทุกลูกและเกาะทุกแห่งถูกย้ายไปจากที่เดิม

15จากนั้นบรรดากษัตริย์ของโลก เจ้าชาย ขุนพล เศรษฐี ผู้ยิ่งใหญ่ และทุกคนไม่ว่าทาสหรือไท ต่างซ่อนตัวอยู่ตามถ้ำและซอกหินบนภูเขา

16พวกเขาร้องบอกภูเขาและหินผาว่า “ถล่มลงมาและซ่อนเรา จากหน้าของพระองค์ผู้นั่งบนบัลลังก์ และจากความโกรธเกรี้ยวของลูกแกะของพระเจ้า!

17เพราะวันแห่งความโกรธเกรี้ยวของทั้งสอง พระองค์ได้มาแล้ว และใครจะต้านทานได้”

← Chapter 5 Jump to: Chapter 7 →