Zechariah 11

Thai TCV 2025 (คัมภีร์ ฉบับไทยสามัญ)

← Chapter 10 Jump to: Chapter 12 →

1เลบานอน จงเปิดประตูทั้งหลายของเจ้า เพื่อไฟจะได้เผาผลาญเหล่าสนซีดาร์ของเจ้า!

2ต้นสนจูนิเปอร์ จงร่ำไห้ เพราะต้นสนซีดาร์ล้มลงแล้ว ต้นไม้งามตระหง่านนั้นย่อยยับลงแล้ว! ต้นโอ๊กแห่งบาชาน จงร่ำไห้เถิด ป่าทึบถูกตัดเตียนแล้ว!

3จงฟังเสียงร่ำไห้ของพวกคนเลี้ยงแกะ ทุ่งหญ้าอันอุดมของพวกเขาถูกทำลาย! จงฟังเสียงคำรามของเหล่าสิงห์ ป่าอันเขียวขจีของจอร์แดนพังทลายลงแล้ว!

4พระยาห์เวห์พระเจ้าของข้าพเจ้าพูดว่า “จงดูแลฝูงแกะที่จะต้องถูกฆ่า

5พวกผู้ซื้อแกะฆ่าพวกมันและไม่ถูกลงโทษ พวกคนขายก็พูดว่า ‘สรรเสริญพระยาห์เวห์ เรารวยแล้ว!’ คนเลี้ยงแกะเองไม่ปราณีพวกมันเลย

6เพราะเราจะไม่สงสารชาวแผ่นดินนี้อีกแล้ว” พระยาห์เวห์ประกาศดังนี้ “เราจะให้ทุกคนอยู่ในเงื้อมมือของเพื่อนบ้านและกษัตริย์ของเขา ผู้จะทำลายล้างแผ่นดินนี้ และเราจะไม่ช่วยใครจากเงื้อมมือเหล่านั้นเลย”

7ดังนั้น ข้าพเจ้าจึงดูแลฝูงแกะที่จะถูกฆ่า โดยเฉพาะตัวที่ถูกรังแก แล้วข้าพเจ้าเอาไม้เท้าคนเลี้ยงแกะมาสองอัน อันหนึ่งตั้งชื่อว่า “พระคุณ” และอีกอันหนึ่งตั้งชื่อว่า “กลมเกลียว” แล้วข้าพเจ้าก็ดูแลฝูงแกะ

8ภายในเดือนเดียวข้าพเจ้าได้กำจัดคนเลี้ยงแกะทั้งสามคนนั้นออกไป แต่ข้าพเจ้ากลับเอือมระอาฝูงแกะคือชนชาตินี้ และพวกเขาก็เกลียดชังข้าพเจ้า

9ข้าพเจ้าจึงกล่าวว่า “เราจะไม่เป็นคนเลี้ยงของเจ้าอีกแล้ว ใครจะตายก็ให้ตายไป ใครจะพินาศก็ให้พินาศไป ที่เหลือก็ให้กินเลือดกินเนื้อกันเอง”

10แล้วข้าพเจ้าเอาไม้เท้าที่ชื่อว่า “พระคุณ” มาหักเสีย เป็นการล้มเลิกพันธสัญญาที่ข้าพเจ้าทำไว้กับชนชาติทั้งหมด

11สัญญาจึงถูกยกเลิกในวันนั้น แล้วพวกกดขี่ฝูงแกะที่มองดูข้าพเจ้าอยู่ ก็รู้ว่าเป็นถ้อยคำของพระยาห์เวห์

12ข้าพเจ้าบอกพวกเขาว่า “ถ้าท่านเห็นดี ก็จ่ายค่าจ้างให้เรา แต่ถ้าไม่ก็เก็บไว้เถิด” ดังนั้น พวกเขาจึงจ่ายให้ข้าพเจ้าเป็นเงินสามสิบแผ่น

13พระยาห์เวห์พูดกับข้าพเจ้าว่า “จงโยนเงินนี้ให้กับช่างปั้นหม้อ คือค่าจ้างอย่างงามที่พวกเขาให้คุณค่าเรา” ข้าพเจ้าจึงนำเงินสามสิบแผ่นนั้นโยนให้ช่างปั้นที่วิหารของพระยาห์เวห์

14แล้วข้าพเจ้าหักไม้เท้าอันที่สองที่ชื่อว่า “กลมเกลียว” ทำลายความสัมพันธ์ทางครอบครัวระหว่างยูดาห์กับอิสราเอล

15แล้วพระยาห์เวห์พูดกับข้าพเจ้าว่า “จงหยิบเครื่องใช้ของคนเลี้ยงแกะโง่เขลาขึ้นมาอีก

16เพราะเรากำลังจะตั้งคนเลี้ยงขึ้นมาคนหนึ่งให้ดินแดนนี้ ซึ่งจะไม่สนใจแกะที่หลงหาย ไม่มองหาลูกแกะ ไม่รักษาตัวที่บาดเจ็บ หรือเลี้ยงดูตัวที่แข็งแรง แต่จะกินเนื้อแกะตัวที่อ้วนพี ฉีกกีบเท้าของพวกมัน

17วิบัติแก่คนเลี้ยงแกะที่ไร้ค่า ผู้ซึ่งทอดทิ้งฝูงแกะ! ขอให้ดาบฟันแขนของเขา และตาขวาของเขา! ขอให้แขนของเขาลีบไป และให้ตาขวาของเขาบอดสนิท!”

← Chapter 10 Jump to: Chapter 12 →

หนังสือแนะนำ

อรรถาธิบาย อรรถาธิบาย Zechariah → เฝ้าเดี่ยว คู่มือเฝ้าเดี่ยว Zechariah → รับพระคัมภีร์นี้ พระคัมภีร์ศึกษา TCV (คัมภีร์ ฉบับไทยสามัญ) →