Zechariah 8

Thai TCV 2025 (คัมภีร์ ฉบับไทยสามัญ)

← Chapter 7 Jump to: Chapter 9 →

1มีถ้อยคำของพระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์มาถึงข้าพเจ้าอีกครั้งว่า

2พระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์พูดว่า “เราหวงแหนศิโยนนัก เราหวงแหนด้วยใจที่รุ่มร้อน”

3พระยาห์เวห์พูดดังนี้ว่า “เราจะกลับมาหาศิโยน มาอยู่ในเยรูซาเล็ม แล้วเยรูซาเล็มจะได้ชื่อว่า ‘นครแห่งความสัตย์ซื่อ’ และภูเขาของพระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์จะได้ชื่อว่า ‘ภูเขาศักดิ์สิทธิ์’ ”

4พระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์พูดว่า “ตามถนนหนทางในเยรูซาเล็มจะกลับมีชายหญิงที่แก่หง่อม แต่ละคนถือไม้เท้านั่งอยู่เหมือนแต่ก่อน

5ตามถนนก็มีเด็กชายหญิงวิ่งเล่นอยู่”

6พระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์พูดว่า “เรื่องนี้อาจดูมหัศจรรย์กับคนที่เหลืออยู่ในเวลานี้ แต่สำหรับเรามันจะดูมหัศจรรย์ด้วยหรือ” พระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์ประกาศดังนั้น

7พระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์พูดว่า “เราจะช่วยประชาชนของเราจากประเทศต่างๆ ทางตะวันออกและตะวันตก

8เราจะพาพวกเขากลับมาที่เยรูซาเล็ม พวกเขาจะเป็นประชาชนของเรา และเราจะเป็นพระเจ้าผู้ซื่อสัตย์และชอบธรรมของเขา”

9พระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์พูดว่า “ตอนนี้ จงฟังถ้อยคำเหล่านี้ว่า จงให้มือของเจ้าเข้มแข็งเพื่อสร้างวิหารให้สำเร็จ นี่คือสิ่งที่พูดไว้โดยบรรดาผู้เผยพระวจนะ ผู้ซึ่งอยู่ตอนวางฐานรากวิหารของพระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์

10ก่อนหน้านั้นไม่มีค่าจ้างคนหรือจ้างสัตว์ ไม่มีคนที่ค้าขายปลอดภัยจากศัตรู เพราะเราทำให้เพื่อนบ้านทุกคนเป็นศัตรูกัน

11แต่เดี๋ยวนี้เราจะไม่ทำกับคนที่เหลืออยู่เหมือนในอดีต” พระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์ประกาศดังนั้น

12“เมล็ดจะงอกงาม เถาองุ่นจะออกผล ผืนแผ่นดินจะให้พืชผล และฟ้าจะหยาดน้ำค้างลงมา เราจะมอบสิ่งทั้งปวงนี้ให้เป็นกรรมสิทธิ์ของคนที่เหลืออยู่

13ยูดาห์กับอิสราเอลเคยถูกสาปแช่ง ในหมู่ชนชาติอย่างไร เราก็จะช่วยเจ้าให้เป็นพระพร อย่างนั้น อย่ากลัวเลย แต่จงให้มือของเจ้าเข้มแข็ง”

14พระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์พูดว่า “เหมือนที่เราเคยตั้งใจจะนำภัยพิบัติมาสู่เจ้าและไม่สงสาร ตอนที่บรรพบุรุษของเจ้าทำให้เราโกรธ” พระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์พูดดังนั้น

15“แต่บัดนี้เราตัดสินใจจะทำดีต่อเยรูซาเล็มและยูดาห์อีก ฉะนั้นอย่ากลัวเลย

16เจ้าจงทำอย่างนี้คือ จงพูดความจริงต่อกัน จงตัดสินความในศาลอย่างถูกต้องและเที่ยงธรรม

17อย่าคิดร้ายต่อกัน และอย่าชอบสาบานเท็จ เพราะเราเกลียดสิ่งทั้งหมดเหล่านี้” พระยาห์เวห์ประกาศดังนั้น

18ถ้อยคำของพระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์มาถึงข้าพเจ้า

19พระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์พูดว่า “การถืออดอาหารในเดือนที่สี่ เดือนที่ห้า เดือนที่เจ็ด และเดือนที่สิบ จะเป็นเวลาแห่งความชื่นชมยินดีและเปรมปรีดิ์ และเป็นเทศกาลแห่งความสุขสำหรับยูดาห์ ดังนั้นจงรักความจริงและสันติภาพ”

20พระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์พูดว่า “ชนชาติต่างๆ และคนที่อาศัยอยู่ในนครต่างๆ หลายแห่งยังจะมา

21ชาวเมืองหนึ่งจะไปชวนอีกเมืองหนึ่งว่า ‘ให้เราไปอ้อนวอนพระยาห์เวห์เดี๋ยวนี้ ไปแสวงหาพระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์กันเถิด เราเองก็จะไปด้วย’

22ชนชาติทั้งหลายและชาติมหาอำนาจต่างๆ จะมายังเยรูซาเล็มเพื่อแสวงหาพระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์และอ้อนวอนพระองค์”

23พระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์พูดว่า “ในวันเหล่านั้น สิบคนจากทุกชาติทุกภาษาจะยึดชายเสื้อคลุมของยิวคนหนึ่งไว้และพูดว่า ‘ให้พวกเราไปกับท่านเถิด เพราะเราได้ยินมาว่าพระเจ้าอยู่กับท่าน’ ”

← Chapter 7 Jump to: Chapter 9 →