bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Thai
/
Thai Bible (THS) 2011 (ฉบับมาตรฐาน)
/
Ezekiel 21
Ezekiel 21
Thai Bible (THS) 2011 (ฉบับมาตรฐาน)
← Chapter 20
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 43
Chapter 44
Chapter 45
Chapter 46
Chapter 47
Chapter 48
Chapter 22 →
1
พระวจนะของพระยาห์เวห์มายังข้าพเจ้าว่า
2
“บุตรมนุษย์เอ๋ย จงมุ่งหน้าต่อสู้เยรูซาเล็ม และเทศนาต่อสู้สถานศักดิ์สิทธิ์ทั้งหลาย จงเผยพระวจนะต่อสู้แผ่นดินอิสราเอล
3
และกล่าวแก่แผ่นดินอิสราเอลว่า พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้ว่า นี่แน่ะ เราจะต่อสู้เจ้า และเราจะชักดาบออกจากฝัก และเราจะตัดทั้งคนชอบธรรมและคนอธรรมออกจากเจ้าเสีย
4
เพราะเราจะตัดทั้งคนชอบธรรมและคนอธรรมออกจากเจ้าเสีย เพราะฉะนั้น ดาบของเราจะออกจากฝักไปต่อสู้มนุษย์ทั้งหมดจากทิศใต้ถึงทิศเหนือ
5
แล้วมนุษย์ทุกคนจะรู้ว่า เราคือยาห์เวห์และเราได้ชักดาบของเราออกจากฝักแล้ว และจะไม่คืนใส่ฝักอีก
6
บุตรมนุษย์เอ๋ย จงถอนหายใจด้วยความระทมใจและความขมขื่น จงถอนหายใจต่อหน้าต่อตาเขาทั้งหลาย
7
และเมื่อเขาทั้งหลายถามเจ้าว่า ‘ทำไมท่านถอนหายใจ?’ เจ้าจงกล่าวว่า ‘เพราะเรื่องข่าวนั้น เมื่อข่าวนั้นมาถึงแล้ว มันจะทำให้ทุกหัวใจสลายไป ทำให้ทุกมืออ่อนเปลี้ย ทำให้ทุกวิญญาณจิตสลบไสล และทำให้ทุกหัวเข่าอ่อนเปลี้ยดั่งน้ำ ดูสิ ข่าวนั้นกำลังจะมาถึงและจะต้องสำเร็จ’ ” พระยาห์เวห์องค์เจ้านายตรัสดังนี้แหละ
8
พระวจนะของพระยาห์เวห์มายังข้าพเจ้าว่า
9
“บุตรมนุษย์เอ๋ย จงเผยพระวจนะและกล่าวว่า องค์เจ้านายตรัสดังนี้ว่า ดาบเล่มหนึ่ง ดาบเล่มหนึ่งที่ถูกลับให้คม และถูกขัดมันด้วย
10
ถูกลับให้คมเพื่อการเข่นฆ่า ขัดมันเพื่อให้แวบวาบเหมือนฟ้าแลบ พวกเราจะร่าเริงได้หรือ? บุตรของเรา เอ๋ย เจ้าได้ประมาทไม้ทัณฑกร และไม้เรียวทุกอย่าง
11
ดาบจึงถูกมอบไว้ให้ขัดมัน เพื่อจะถือไว้ในฝ่ามือ ดาบนั้นถูกลับให้คมและขัดมัน เพื่อจะมอบไว้ในมือของผู้ฆ่า
12
บุตรมนุษย์เอ๋ย จงร้องไห้และคร่ำครวญ เพราะจะเป็นการต่อสู้ประชากรของเรา และต่อสู้บรรดาเจ้านายของอิสราเอล พวกเขาถูกโยนให้แก่ดาบพร้อมประชากรของเรา เพราะฉะนั้น จงตีอกชกหัว ของเจ้า
13
ฉะนั้น จงใคร่ครวญ ถ้าคทาถูกดูหมิ่นแล้วเรื่องนั้นจะไม่เกิดขึ้นหรือ?” พระยาห์เวห์องค์เจ้านายตรัสดังนี้แหละ
14
“ส่วนเจ้า บุตรมนุษย์เอ๋ย จงเผยพระวจนะ จงตบมือ แล้วปล่อยดาบให้ตกลงมาสองครั้ง เออถึงสามครั้ง คือดาบที่จะฆ่าคน ดาบที่จะฆ่ากันอย่างมากมาย มันล้อมพวกเขาไว้
15
ดังนั้น หัวใจสลาย คนมากมายสะดุดล้ม เราได้ตั้งดาบเพื่อการฆ่าไว้ ที่ประตูเมืองทุกแห่งของเขา แวบวาบเหมือนฟ้าแลบ ดาบถูกขัดมันเพื่อจะเข่นฆ่า
16
ลับให้คม แล้วโจมตีทางขวา และหันไปทางซ้าย คือที่ใดก็ตามที่ด้านคมของเจ้ามุ่งไป
17
แล้วเราจะตบมือของเราด้วย และให้ความโกรธของเราที่มีต่อเขาออกมาจนหมด เราคือยาห์เวห์ได้ลั่นวาจาแล้ว”
18
พระวจนะของพระยาห์เวห์มายังข้าพเจ้าอีกว่า
19
“ส่วนเจ้า บุตรมนุษย์เอ๋ย จงขีดเส้นทางไว้สองเส้นทางให้ดาบของกษัตริย์บาบิโลนเข้ามา ทั้งสองเส้นทางให้ออกมาจากแผ่นดินเดียวกัน และจงทำป้ายบอกทางไว้ตรงหัวถนนที่แยกเข้าเมือง
20
ขีดเส้นทางหนึ่งให้ดาบมายังเมืองรับบาห์ของคนอัมโมน และอีกเส้นทางมายังยูดาห์ถึงกรุงเยรูซาเล็มเมืองที่มีกำแพง
21
เพราะว่ากษัตริย์บาบิโลนยืนอยู่ตรงทางแพร่งของหัวถนนทั้งสองเพื่อเสี่ยงทาย เขาเขย่าลูกธนู และปรึกษารูปเคารพ ทั้งมองดูก้อนตับ
22
เขามีฉลากเสี่ยงทายของเยรูซาเล็มอยู่ในมือขวา เพื่อตั้งเครื่องทะลวง เพื่ออ้าปากสั่งให้ทำลายล้าง เพื่อส่งเสียงตะโกนให้รบ เพื่อตั้งเครื่องทะลวงที่ประตูเมือง เพื่อสร้างเชิงเทินและก่อกำแพงล้อม
23
แต่สำหรับคนพวกนั้นที่เคยสาบานกับกษัตริย์บาบิโลน การเสี่ยงทายนี้เหมือนเป็นเรื่องไม่จริงในสายตาของพวกเขา แต่กษัตริย์บาบิโลน จะทำให้พวกเขาระลึกถึงความผิดบาป เพื่อพวกเขาจะถูกจับตัวไป
24
“เพราะฉะนั้น พระยาห์เวห์องค์เจ้านายตรัสดังนี้ว่า เพราะว่าพวกเจ้าได้ทำให้เราระลึกถึงการละเมิดของเจ้า ทำให้การทรยศของเจ้าถูกเผยออก และบาปของเจ้าได้ปรากฏในการกระทำทั้งหมดของเจ้า เพราะเจ้าทำให้เราระลึกขึ้นมาได้ เจ้าจึงต้องถูกจับไปด้วยมือของศัตรู ”
25
“และเจ้า โอ เจ้านายอิสราเอลที่ชั่วร้ายและเลวทราม วันกำหนดของเจ้ามาถึงแล้ว คือเวลาแห่งการลงโทษครั้งสุดท้าย
26
พระยาห์เวห์องค์เจ้านายตรัสดังนี้ว่า จงปลดผ้าโพกศีรษะ และถอดมงกุฎออก สิ่งต่างๆ จะไม่คงอยู่อย่างที่เคยเป็น ให้ยกชูสิ่งที่ต่ำขึ้น และกดสิ่งที่สูงให้ต่ำลง
27
พังทลาย พังทลาย พังทลาย เราจะทำให้เป็นเช่นนี้ แต่นี่ก็จะไม่เกิดขึ้นด้วยจนกว่าผู้พิพากษาจะมา และเราจะมอบให้แก่ผู้นั้น
28
“ส่วนเจ้า บุตรมนุษย์เอ๋ย จงเผยพระวจนะและกล่าวว่า พระยาห์เวห์องค์เจ้านายตรัสดังนี้เกี่ยวกับคนอัมโมน และเกี่ยวกับการเยาะเย้ยของเขาทั้งหลายว่า ดาบเล่มหนึ่ง ดาบที่ถูกชักออกเพื่อการเข่นฆ่า ถูกขัดมันให้ดื่มเลือด และขัดให้แวบวาบเหมือนฟ้าแลบ
29
เขาให้นิมิตปลอมแก่เจ้า และให้คำทำนายเท็จแก่เจ้า เพื่อจะวางเจ้าไว้บนคอ ของผู้ชั่วร้ายและเลวทราม ผู้ซึ่งวันกำหนดมาถึงแล้ว คือเวลาแห่งการลงโทษครั้งสุดท้าย
30
จงให้ดาบกลับเข้าฝัก ณ สถานที่ที่เจ้าถูกสร้าง เราจะพิพากษาเจ้า ในแผ่นดินดั้งเดิมของเจ้า
31
เราจะเทความโกรธกริ้วของเราเหนือเจ้า และเราจะพ่นบนตัวเจ้า ด้วยไฟแห่งความพิโรธของเรา และเราจะมอบเจ้าไว้ในมือของคนใจโหด ผู้มีฝีมือในการทำลายล้าง
32
เจ้าจะเป็นเชื้อเพลิงไว้ใส่ไฟ โลหิตของเจ้าจะอยู่ในแผ่นดิน จะไม่มีใครจดจำเจ้าไว้อีก เพราะเราคือยาห์เวห์ได้ลั่นวาจาแล้ว”
← Chapter 20
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 43
Chapter 44
Chapter 45
Chapter 46
Chapter 47
Chapter 48
Chapter 22 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42
43
44
45
46
47
48