Proverbs 12

Thai Bible (THS) 2011 (ฉบับมาตรฐาน)

← Chapter 11 Jump to: Chapter 13 →

1คนที่รักคำสั่งสอนก็รักความรู้ แต่คนที่เกลียดคำตักเตือนก็โง่เขลา

2คนดีได้รับความโปรดปรานจากพระยาห์เวห์ แต่คนเจ้าเล่ห์นั้นพระองค์จะทรงลงโทษ

3มนุษย์ไม่อาจตั้งมั่นอยู่ได้ด้วยความชั่ว แต่รากของคนชอบธรรมจะไม่ถูกสั่นคลอน

4ภรรยาที่เลิศประเสริฐเป็นมงกุฎของสามีตน แต่นางผู้นำความอับอายมาก็เหมือนความเน่าเปื่อยในกระดูกสามี

5ความคิดของคนชอบธรรมนั้นยุติธรรม แต่การชี้แนะของคนอธรรมนั้นหลอกลวง

6ถ้อยคำของคนอธรรมหมอบคอยสังหารคน แต่ปากของคนเที่ยงธรรมช่วยชีวิตพวกเขา

7คนอธรรมถูกคว่ำลงและสาบสูญไป แต่บ้านของคนชอบธรรมยังดำรงอยู่

8คนจะได้คำชมตามความฉลาดของเขา แต่คนที่ใจตลบตะแลงก็เป็นที่ดูหมิ่น

9การเป็นคนธรรมดาแต่มีทาสคนหนึ่งรับใช้ ก็ดีกว่าการทำทีว่าใหญ่โตแต่ไม่มีอาหารกิน

10คนชอบธรรมย่อมห่วงใย ชีวิตสัตว์ของเขา แต่ความสงสารของคนอธรรมคือความดุร้าย

11คนที่ไถนาของตนจะมีอาหารบริบูรณ์ แต่คนที่ติดตามสิ่งไร้ค่าย่อมไม่มีสามัญสำนึก

12คนอธรรมอยากได้ทรัพย์สิน ของคนชั่ว แต่รากของคนชอบธรรมจะเกิดผล

13คนชั่วย่อมติดบ่วงโดยการละเมิดแห่งปากของตน แต่คนชอบธรรมหนีพ้นจากความลำบาก

14คนเราอิ่มใจด้วยสิ่งดีจากผลแห่งปากของตน และผลงานแห่งมือของมนุษย์ก็กลับมาหาเขา

15ทางของคนโง่นั้นถูกต้องในสายตาของเขาเอง แต่คนมีปัญญาย่อมฟังคำแนะนำ

16คนโง่ย่อมแสดงความฉุนเฉียวของตนทันที แต่คนสุขุมย่อมไม่ใส่ใจต่อการสบประมาท

17คนที่พูดความจริงก็ให้การอย่างซื่อสัตย์ แต่พยานเท็จกล่าวคำหลอกลวง

18คำพูดพล่อยๆ เหมือนดาบแทง แต่ลิ้นของคนมีปัญญานำการรักษามาให้

19ปากที่พูดจริงทนอยู่ได้เป็นนิตย์ แต่ลิ้นที่พูดมุสาอยู่ได้เพียงประเดี๋ยวเดียว

20ความหลอกลวงอยู่ในใจของคนที่คิดการชั่ว แต่คนที่แนะให้มีสันติภาพก็มีความยินดี

21ไม่มีสิ่งเลวร้ายเกิดขึ้นกับคนชอบธรรม แต่คนอธรรมเต็มไปด้วยความลำบาก

22พระยาห์เวห์ทรงเกลียดชังปากที่พูดมุสา แต่ทรงปีติยินดีในคนที่ประพฤติอย่างซื่อสัตย์

23คนสุขุมย่อมเก็บงำความรู้ไว้ แต่คนโง่ป่าวร้องความโง่ของตน

24มือของคนขยันจะครอบครอง แต่คนเกียจคร้านจะถูกบังคับให้ทำงานหนัก

25ความกระวนกระวายในใจคนถ่วงเขาลง แต่ถ้อยคำที่ดีทำให้เขายินดี

26คนชอบธรรมอยู่ในสภาพดีกว่าเพื่อนบ้านของตน แต่ทางของคนอธรรมนำตัวเขาให้หลงเจิ่นไป

27คนเกียจคร้านจะไม่ได้ปิ้งอาหาร แต่คนขยันจะได้ทรัพย์สมบัติล้ำค่า

28วิถีของความชอบธรรมนำไปสู่ชีวิต และหนทางนั้นไม่มีความมรณา

← Chapter 11 Jump to: Chapter 13 →