Proverbs 29

Thai Bible (THS) 2011 (ฉบับมาตรฐาน)

← Chapter 28 Jump to: Chapter 30 →

1คนที่ถูกตักเตือนบ่อยๆ แต่ยังหัวรั้น จะถูกทำลายทันทีโดยไม่มีทางแก้ไข

2เมื่อคนชอบธรรมทวีขึ้น ประชาชนก็เปรมปรีดิ์ แต่เมื่อคนอธรรมปกครอง ประชาชนก็คร่ำครวญ

3คนที่รักปัญญาย่อมทำให้บิดาของตนเปรมปรีดิ์ แต่ผู้ที่คบหาหญิงโสเภณีก็ผลาญทรัพย์จนสิ้น

4กษัตริย์ทรงทำให้บ้านเมืองเป็นปึกแผ่นด้วยความยุติธรรม แต่คนที่รับสินบน ทำให้มันย่อยยับ

5คนที่ป้อยอเพื่อนบ้านของตน ย่อมกางข่ายไว้ดักเท้าของเขา

6คนชั่วติดกับโดยความทรยศของตน แต่คนชอบธรรมร้องเพลงและเปรมปรีดิ์

7คนชอบธรรมรู้จักสิทธิของคนจน คนอธรรมไม่เข้าใจความรู้อย่างนี้

8คนชอบเยาะเย้ยทำให้บ้านเมืองลุกเป็นไฟ แต่คนมีปัญญาทำให้ความโกรธเกรี้ยวสงบลง

9ถ้าคนมีปัญญามีเรื่องโต้เถียงกับคนโง่ คนโง่ก็เดือดดาล ทั้งหัวเราะและไม่มีความสงบ

10พวกกระหายเลือดย่อมเกลียดคนดีพร้อม แต่คนซื่อตรงก็แสวงหาชีวิตอย่างเขา

11คนโง่ระบายความโกรธออกมาเต็มที่ แต่คนมีปัญญาย่อมยับยั้งไว้เงียบๆ

12ถ้าผู้ครอบครองใส่ใจคำพูดเท็จ ข้าราชการทั้งสิ้นของท่านก็พลอยเป็นคนอธรรม

13คนยากจนและผู้กดขี่เหมือนกันอยู่อย่างหนึ่ง คือพระยาห์เวห์ประทานความสว่างแก่ดวงตาของคนทั้งสอง

14ถ้าพระราชาพิพากษาคนจนด้วยความเที่ยงธรรม พระที่นั่งของพระองค์จะตั้งอยู่เป็นนิตย์

15ไม้เรียวและคำตักเตือนให้ปัญญา แต่เด็กที่ถูกปล่อยปละละเลยจะนำความอับอายมาสู่มารดา

16เมื่อคนอธรรมทวีอำนาจ การทรยศก็ทวีขึ้น แต่คนชอบธรรมจะเห็นความล่มจมของเขา

17จงตีสอนบุตรของเจ้า และเขาจะให้เจ้าสบายใจ เขาจะให้ความปีติยินดีแก่เจ้า

18ที่ที่ไม่มีนิมิต ประชาชนก็ปล่อยตัว แต่คนที่รักษาธรรมบัญญัติย่อมเป็นสุข

19สักแต่ใช้คำพูดเท่านั้นจะสั่งสอนคนรับใช้ไม่ได้ เพราะแม้เขาจะเข้าใจ แต่เขาก็ไม่เชื่อฟัง

20เจ้าเห็นคนปากไวหรือ? ยังมีความหวังในคนโง่มากกว่าเขา

21คนที่ตามใจคนรับใช้ของตนตั้งแต่เด็กๆ ในที่สุดจะพบว่าเขานำความยุ่งยากมาให้

22คนขี้โมโหเร้าให้เกิดการวิวาท และคนเจ้าอารมณ์ก็ทำให้เกิดการทรยศมากขึ้น

23ความหยิ่งของคนนำเขาให้ต่ำลง แต่คนถ่อมตัวจะได้รับเกียรติ

24ผู้สมคบกับขโมยย่อมเกลียดชังชีวิตของตน เขาได้ยินคำสาบาน แต่ไม่เปิดเผยอะไรเลย

25การกลัวคน ได้วางบ่วงไว้ แต่คนที่วางใจในพระยาห์เวห์ก็ปลอดภัย

26คนมากมายแสวงหาความพอใจจากผู้ครอบครอง แต่คนจะได้รับความยุติธรรมจากพระยาห์เวห์

27คนอยุติธรรมเป็นที่สะอิดสะเอียนแก่คนชอบธรรม และคนซื่อตรงก็เป็นที่สะอิดสะเอียนแก่คนอธรรม

← Chapter 28 Jump to: Chapter 30 →