Amos 2

Thai Bible (TNCV) 2007 - New Contemporary Version (พระคริสตธรรมคัมภีร์ไทย ฉบับอมตธรรมร่วมสมัย)

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →

1องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสว่า “เนื่องจากโมอับทำบาปซ้ำแล้วซ้ำเล่าสามสี่ครั้ง เราจึงไม่หายโกรธ เพราะเขาเผากระดูกกษัตริย์เอโดม ราวกับจะให้เป็นปูน

2เราจะส่งไฟมายังโมอับ ซึ่งจะเผาผลาญป้อมต่างๆ ของเคริโอท โมอับจะล่มจมท่ามกลางความโกลาหลวุ่นวาย ท่ามกลางเสียงโห่ร้องออกศึกและเสียงแตรดังสนั่น

3เราจะทำลายผู้ปกครอง และฆ่าบรรดาข้าราชบริพารไปพร้อมกับเขาด้วย” องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสดังนั้น

4องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสว่า “เนื่องจากยูดาห์ทำบาปซ้ำแล้วซ้ำเล่าสามสี่ครั้ง เราจึงไม่หายโกรธ เพราะเขาละทิ้งบทบัญญัติขององค์พระผู้เป็นเจ้า และไม่ได้ประพฤติตามกฎหมายของพระองค์ เพราะพระเท็จเทียมทั้งหลายได้ชักนำพวกเขาให้หลงเตลิดไป บรรดาพระ ซึ่งบรรพบุรุษของเขาหลงตามไป

5เราจะส่งไฟมายังยูดาห์ ซึ่งจะเผาผลาญป้อมต่างๆ ของเยรูซาเล็ม”

6องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสว่า “เนื่องจากอิสราเอลทำบาปซ้ำแล้วซ้ำเล่าสามสี่ครั้ง เราจึงไม่หายโกรธ เขาขายผู้ชอบธรรมแลกกับเงิน และขายคนขัดสนแลกกับรองเท้าคู่เดียว

7เขาเหยียบย่ำศีรษะของผู้ยากไร้ เหมือนเดินย่ำฝุ่น และไม่ยอมให้ความยุติธรรมแก่ผู้ถูกกดขี่ พ่อลูกเข้าหาผู้หญิงคนเดียวกัน เป็นเหตุให้นามอันศักดิ์สิทธิ์ของเราถูกลบหลู่ดูหมิ่น

8เขาเอนตัวลงนอนข้างแท่นบูชาทุกแท่น สวมเสื้อผ้าที่ยึดมาเป็นของประกัน และเขาดื่มเหล้าองุ่นซึ่งยึดมาเป็นค่าปรับ ในวิหารพระของเขา

9“เราได้ทำลายชาวอาโมไรต์ต่อหน้าเขา ทั้งๆ ที่อาโมไรต์สูงตระหง่านเหมือนสนซีดาร์ และแข็งแกร่งเหมือนต้นโอ๊ก เราทำลายผลซึ่งอยู่ข้างบน และรากเหง้าซึ่งอยู่ข้างล่าง

10เราพาเจ้าออกมาจากอียิปต์ และนำเจ้าผ่านถิ่นกันดารตลอดสี่สิบปี เพื่อยกดินแดนของชาวอาโมไรต์ให้แก่เจ้า

11“ทั้งเราได้ตั้งบุตรชายบางคนของพวกเจ้าให้เป็นผู้เผยพระวจนะ และเลือกสรรคนหนุ่มบางคนของพวกเจ้าให้เป็นนาศีร์ นี่เป็นความจริงไม่ใช่หรือ ประชากรอิสราเอลเอ๋ย?” องค์พระผู้เป็นเจ้าประกาศดังนั้น

12“แต่เจ้าก็บังคับให้นาศีร์ดื่มเหล้าองุ่น และสั่งผู้เผยพระวจนะไม่ให้เผยพระวจนะ

13“ฉะนั้นบัดนี้เราจะขยี้เจ้า เหมือนเกวียนที่บรรทุกข้าวเต็มบดขยี้

14คนที่ว่องไวจะหนีไม่พ้น คนที่แข็งแรงจะไม่อาจฮึดสู้ และนักรบก็จะเอาชีวิตไม่รอด

15พลธนูจะไม่อาจยืนหยัดอยู่ได้ ทหารราบจะหนีไปไม่พ้น และพลม้าจะเอาชีวิตไม่รอด

16แม้แต่นักรบกล้าหาญที่สุด ก็จะหนีตัวล่อนจ้อนไปในวันนั้น” องค์พระผู้เป็นเจ้าประกาศดังนั้น

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →